பாவம் நம்முடைய எதிரி என்ற உண்மை தரும் பாடம் – ரால்ப் வென்னிங் –

பாவகரமான வாழ்வியல் முறை நமக்கு மகிழ்ச்சியைத் தரக்கூடியது என்று நாம் நினைத்தால், நாம் பெரியளவில் வஞ்சிக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். சிலர் தீமையை நன்மை என்று சொல்லுவார்கள் (ஏசாயா 5:20), நாம் செய்யக் கூடாதவைகள் நமக்கு இன்பம் தருவதைப் போல் தென்படலாம், ஆனால் அதை விழுங்கியபிறகுதான் தெரியும், அது மிகவும் கசப்பானது என்று. சாத்தான், ஆதாமுக்கும் ஏவாளுக்கும், நீங்கள் கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் போனால், நீங்களும் கடவுளைப் போல் இருப்பீர்கள் என்று வாக்குறுதி தந்தான் (ஆதியாகமம் 3:5). ஆனால் அவர்களுடைய கீழ்ப்படியாமையின் முடிவு வேறுவிதமாக அமைந்தது. பாவத்தின் தன்மையைப் போலவே, அது ஏற்படுத்தும் விளைவுகளும், முழுமையாக தீமையானதே.

அ. பாவம் ஒருபோதும் நமக்கு நன்மையைத் தரக் கூடியதல்ல. பாவகரமான வாழ்வியல் முறை, நமக்கு நன்மை தரக்கூடியதை அபகரித்துக்கொள்ளுமே தவிர, அது நமக்கு எந்தவிதமான நன்மையையும் தருகிறதில்லை. காயீன் தன் சகோதரனாகிய ஆபேலைக் கொலை செய்ததன் மூலம் என்னத்தை அடைந்தான்? (ஆதியாகமம் 4:13) இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுத்ததனால் யூதாஸ் பெற்றது என்ன? (அப்போஸ்தலர் 1:18) இதெல்லாம் பெரிய பாவம் என்று ஒருவேளை நீங்கள் வாதிடலாம், அப்படியானால், சிறிய பாவமாக நாம் நினைக்கிற பொருளாசையும் இச்சையும் நமக்கு என்னத்தைத் தருகிறது? மனிதர்கள், பொதுவாக, அதிகமான பொருள் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். அது பயனற்றது இல்லையா? நிச்சயமாக அது பயனற்றதுதான். கீழ்வரும் குறிப்புகளைக் கவனியுங்கள்,

1. ஒரு ஞானி சொல்லியிருக்கிறார்,

சூரியனுக்குக் கீழே நான் கண்ட வேறொரு கொடிய தீங்குமுண்டு அதாவது, ஐசுவரியமானது அதை உடையவர்களுக்கே கேடுண்டாகும்படி சேகரித்து வைக்கப்படுவதாம். அந்த ஐசுவரியம் விக்கினத்தால் அழிந்துபோகிறது. (பிரசங்கி 5:13-14)

பணத்தைக் குவித்து வைப்பதனால் லாபம் என்ன?

2. நாம் எவ்வளவு வைத்திருக்கிறோம் என்பதல்ல விஷயம், அவற்றை எப்படியெல்லாம் செவழிக்கிறோம் என்பதுமல்ல விஷயம், அது ஒருபோதும் நமக்கு முழுமையான திருப்தியைத் தராது என்பதுதான் உண்மை. பணத்தைவிட, பணத்தின் மீதான ஆசை வேகமாக வளரக் கூடியது (பிரசங்கி 5:10-11). உலகப் பொருட்கள், நம்முடைய வாழ்வியல் உணர்ச்சிகளுக்கே திருப்தி தராதபட்சத்தில், நம்முடைய ஆத்துமாவுக்கு எப்படி நன்மையைத் தரமுடியும். அவைகளைப் பெறுவதற்கான நம்முடைய உழைப்பு, அவைகளைக் காப்பதற்கான நம்முடைய கவனம், அவைகளை இழந்துவிடுவோமோ என்ற நம்முடைய பயம், இதெல்லாம், அவைகளைப் பெறுவதனால் வருகிற சுகங்களையும் அழித்துவிடும்.

3. நாம் சாகிறபோது, நம்முடைய உடைமைகளை நம்முடன் கொண்டு போக முடியாதபோது, அவைகள் நமக்கு நன்மையானது என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்? இதற்கு முன்பு நான் சொன்ன விஷயங்களைக்கூட ஒருவேளை நீங்கள் மறுக்கலாம், ஆனால் இதை நிச்சயமாக உங்களால் மறுக்கவே முடியாது. பொருளாசையினால் நிறைந்தவர்களாய், பொருள் சம்பாதிப்பதே உங்களுடைய வாழ்க்கையாக இருந்தால், நீங்கள் சாகிறபோது, அந்தப் பாவகரமான வாழ்வியல் முறை உங்களுக்கு எந்தவிதமான நன்மையையும் கொண்டு வராது.

ஆகவே பாவம் செய்வதனால் எந்தவொரு நன்மையும் நமக்கு வருகிறதில்லை. மிகவும் லாபம் தரக்கூடிய பாவம் என்று சொல்லப்படுகிற பொருளாசையாகிய பாவமாக இருந்தாலும், அது நமக்கு நன்மையைக் கொண்டு வருகிறதில்லை. இப்படிச் செல்லுகிறபோது, பொதுவாக ஒரு கேள்வி எழலாம், ‘அப்படியானால், தேவபக்தியாய் வாழுவதில் என்ன லாபமுண்டு?’ இக்கேள்விக்கான பதில், ‘தேவபக்தியானது இப்பொழுதும், எப்பொழுதும், எக்காலத்திலும், அதாவது இம்மையிலும் மறுமையிலும் லாபமானது.’

ஆ. பாவகரமான வாழ்வியல் முறை ஒருபோதும் மதிப்பானதல்ல. அது நம்முடைய ஆத்துமாவுக்கு அவமானத்தை ஏற்படுத்தக் கூடியதாகையால், அது நம்முடைய சரீரத்திற்கு ஒருபோதும் நன்மையைத் தரமுடியாது. அது கடவுளுக்கு அவமதிப்பை ஏற்படுத்தக் கூடியதாகையால், அது மனிதர்களுக்கு ஒருபோதும் நன்மையைத் தரமுடியாது. பாவகரமான சில காரியங்களை, உலகமே வியந்து பாராட்டினாலும், கடவுள் அதை இழிவானது என்றே தீர்க்கிறார். எது மதிப்புமிக்கது என்று சரியாக வகையறுக்கக்கூடியவர் கடவுளே.

இ. பாவத்தினால் வருகிற இன்பம் நீடிக்கிறதில்லை. அது தற்காலிகமானது மட்டுமே. இச்சைகளிலே நெடுநாட்களாக மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தவர்களைக்கூட, உடல் நலிவடைந்த முதிர்வயது அதை இல்லாமலாக்கிவிடுகிறது. மனிதன் தான் செய்கிற அல்லது பெற்றிருக்கிறவைகளைப் பற்றிக் கொண்டிருக்கிற மனநிறைவினால் வருவதுதான் மகிழ்ச்சி. பாவகரமான வழிகளில் வாழுகிறவர்கள், தங்களுடைய கேடான செயல்களினால் இத்தகைய மகிழ்ச்சியை ஒருபோதும் பெறவே முடியாது. அதற்கான காரணங்கள் இதோ,

  1. கேடாக வாழுகிறவர்களுக்கு சமாதானமில்லை (ஏசாயா 57:21). பாவகரமான வாழ்வியல் முறையைக் கொண்டிருக்கிறவர்கள், நகைப்பும், மகிழ்ச்சியுமாக இருப்பதாகத் தென்படலாம், ஆனால் அவர்களுடைய இருதயத்தில் சமாதானம் இல்லை என்று கடவுள் அறிவார்.
  2. மனித குலம் பூரணமானவர்களாக, கடவுளின் சாயலில் உண்டாக்கப்பட்டபடியினால், பாவம் செய்வது அவர்களுடைய வாழ்வியல் முறையல்ல. தேவபக்தியாய் வாழுவதே நம்முடைய பொதுவான வாழ்வியல் முறையாக இருக்க வேண்டும். ஆகவே அவபக்தியாய் வாழுகிறவர்கள், உயிரோடு இருந்தாலும் செத்தவர்களுக்குச் சமம் (1 தீமோத்தேயு 5:6).
  3. மனிதர்களுடைய விருப்பங்களைப் பாவகரமான வாழ்வியல் முறை ஒருபோதும் முழுமையாக திருப்தி செய்ய முடியாது. கேடான விதத்தில் வாழ்ந்து திருப்தியும் மனநிறைவும் பெற முயற்சிக்கிறவர்களின் செயல், உப்புத் தண்ணீரைக் குடித்து தாகத்தைத் தீர்க்க முயற்சிப்பதாகும். அதனால் தாகம் அதிகரிக்கத்தான் செய்யுமே தவிர, ஒருபோதும் அது தீராது. சுத்தமான நல்ல குடிநீர்தான் தாகத்தைத் தீர்க்கும்.

இந்தக் காரணங்கள் எல்லாம் இருந்தாலும், பாவகரமான செயல்கள் நமக்கு இன்பம் தருகிறதில்லை என்பதை நம்ப மனமற்றவர்களாகவே மனிதர்கள் இன்னும் இருக்கிறார்கள். கடவுளுக்குக் கீடிப்படியாமல் போவது நமக்குத் துன்பத்தையே வருவிக்கும் என்பதை ஏற்க மறுக்கிறார்கள். ஆனால் மோசே, கடவுளுக்காக வாழுவதைவிட மேலானது எதுவும் இல்லை என்று அறிந்திருந்தார் (எபிரெயர் 11:25-26).

ஏதேனும் ஒருவிதத்தில், மனிதனுக்கு இன்பம் கிடைக்குமானால், அது சரீரத்திற்கோ அல்லது உள்ளுணர்விற்கோ மட்டுமே ஏற்பட முடியும். சரீரம், என்றும் அழியாத ஆத்துமாவைத் தன்னில் கொண்டிருக்கிற ஒரு கூடுதான். மனிதனுடைய ஆத்துமாவே, மனிதனைச் சிறப்பான விதத்தில் விலங்குகளிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. சரீர இன்பங்களினால் ஆத்துமா பாதிக்கப்படலாம், ஆனால் அவைகளினால் ஆத்துமா வாழ முடியாது. ஆத்துமா ஆவியாக இருக்கிறது. ஆகவே அது வாழுவதற்கு அதற்கேற்ற ஆவிக்குரிய உணவு அளிக்கப்பட வேண்டும். முடிவாக, பாவகரமான செயலினால், உருப்படியான எந்தவொரு லாபமும், மதிப்பும், இன்பமும் உண்டாகிறதில்லை. பாவகரமான செயல்கள் ஏமாற்றத்தையும் துன்பத்தையுமே கொண்டு வரும்.

பாவம் நம்முடைய எதிரி என்ற உண்மை நமக்குத் தரும் பாடங்களில் இன்னும் சிலவற்றைச் சுருக்கமாக உங்களுக்குத் தருகிறேன்.

ஈ. நாம் வீணடித்த நேரத்தைக் காட்டிலும் பாவம் செய்வதற்குப் பயன்படுத்திய நேரம் மிகவும் மோசமானது. பாவகரமான செயல்களில் ஈடுபடுவதற்குப் பயன்படுத்திய நேரங்களுக்காக கணக்கொப்புவிக்க வேண்டும். பாவச் செயல்களை யாரால் நியாயப்படுத்த முடியும்? நம்முடைய வாழ்நாளில் எதை விதைக்கிறோமோ, அதையே நம்முடைய வாழ்க்கைக்குப் பிறகு அறுவடை செய்வோம் (கலாத்தியர் 6:8). கடவுளுக்காக வாழுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படாத நேரங்கள், வீணடிக்கப்பட்ட நேரங்கள் மட்டுமல்ல, அந்த நேரங்களை நாம் தொலைத்திருக்கிறோம்.

‘ஆனபடியினாலே, நீங்கள் ஞானமற்றவர்களைப்போல நடவாமல், ஞானமுள்ளவர்களைப்போலக் கவனமாய் நடந்துகொள்ளப்பார்த்து, நாட்கள் பொல்லாதவைகளானதால் காலத்தைப் பிரயோஜனப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள். ஆகையால், நீங்கள் மதியற்றவர்களாயிராமல், கர்த்தருடைய சித்தம் இன்னதென்று உணர்ந்துகொள்ளுங்கள்.’ (எபேசியர் 5:15-17)

உ. பாவகரமான செயல்களை விளையாட்டாக எண்ணுவது முட்டாள்தனம். பிரச்சனைகள் வருகிறபோது வருந்துகிற பலரும், தங்களுடைய பாவச் செயல்களை விளையாட்டாக எண்ணிச் சிரிக்கிறார்கள். கடவுளுக்கு வெறுப்பை ஏற்படுத்துகிற ஒன்றை எண்ணிச் சிரிப்பது அறிவார்ந்த செயலா? நரகம் என்று சொன்னாலே, அநேகர் அதைக் கேட்டுச் சிரிக்கிறார்கள். நம்முடைய வாழ்க்கையையே அழிக்கக் கூடிய ஒன்றைக் குறித்து கேட்டபிறகும், அதைக் குறித்து சிரிப்பதென்பதைவிட முட்டாள்தனமான செயல் வேறெதுவும் இருக்க முடியுமா?

ஊ. பாவகரமான வாழ்க்கையினால் வருகிற கேடுகள், நாம் தாமதமின்றி தேவபக்தியை நாடவேண்டும் என்பதை நமக்குப் போதிக்கிறது. கடவுளையும் அவருடைய வழிகளையும் நம்முடைய வாழ்வின் ஆரம்பகட்டத்திலேயே நாடுவது, அவபக்தியான வாழ்க்கையினால் வரும் கேட்டிலிருந்து நம்மைக் காக்கும். நமக்குச் சந்தோஷத்தைத் தரக்கூடியவைகளிலிருந்து நம்மைத் திருப்பக்கூடிய எல்லாவற்றிலிருந்தும் நம்மை மிகவும் கவனத்துடன் காத்துக்கொள்ள வேண்டும். நாம் கடவுளைத் தேடினால், அவரை நாம் கண்டடையலாம் என்று அவர் வாக்களித்திருக்கிறார் (நீதிமொழிகள் 8:17-21). கடவுள் தம்மைக் கனப்படுத்திய அநேக வாலிபர்களை, அவரும் உயர்த்தியிருக்கிறார் என்பதற்கான அநேக உதாரணங்களை வேதத்தில் காண்கிறோம் – யோசேப்பு, சாமுவேல், யோசியா, தானியேல், அப்போஸ்தலனாகிய யோவான், தீமோத்தேயு.

எ. பாவம் மிகவும் தீமையானதும் கேடானதுமாக இருப்பதனால், இரட்சிப்பின் செய்தி எந்தளவுக்கு நமக்கு அவசியமானது என்பதை எண்ணிப் பாருங்கள். நாம் சுகவீனமாக இருக்கிறபோது, மருத்துவரும் அவருடைய சிகிச்சையும் நமக்கு மிகவும் முக்கியமானது. சிலவேளைகளில், அறுவை சிகிச்சை நிபுணரையும் அழைப்போம். அந்த சிகிச்சை முறை நமக்கு வலியை ஏற்படுத்தினாலும் அவர்களை நாம் அழைப்போம். சிலவேளைகளில் அந்தச் சிகிச்சையளிக்கிறவர்களுக்கு வெகுமதியும் தருவோம். ஏனென்றால், நம்முடைய உடல்நலம் நமக்கு மிகவும் முக்கியமானது. அப்படியானால், இயேசு கிறிஸ்துவின் செய்தியை நாம் எவ்வளவாக வரவேற்க வேண்டும். அவர் வந்தது, நம்முடைய உடலளவிலான நன்மையைத் தருவதற்காக அல்ல, என்றும் அழியாத நம்முடைய ஆத்துமாவுக்கு இரட்சிப்பை வழங்க வந்தார். அந்த இரட்சிப்பைச் சம்பாதிக்க அவர் தன்னையே விலையாகக் கொடுத்தார். ஆனால், அவரை விசுவாசித்து, அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்களுக்கு அவர் அதை இலவசமாகத் தருகிறார்.

கிறிஸ்தவர்களல்லாதவர்களுக்கான அறிவுரை

அப்போஸ்தலர்கள் பிரசங்கித்தபோது, விசுவாசிகளாக இல்லாதவர்கள் அந்தச் செய்தியைக் கேட்டு பெருமளவில் பாதிக்கப்பட்டு, சிலவேளைகளில் ‘இரட்சிக்கப்பட நாங்கள் என்ன செய்யவேண்டும்?’ என்று கேட்டிருக்கிறார்கள். இதுவரை இந்தப் புத்தகத்தில் நீங்கள் வாசித்தவைகள், கடவுளுடனான உங்களுடைய உறவைப் பற்றி உங்களைச் சிந்திக்க வைத்திருக்குமானால், உங்களுக்கான சில ஆலோசனைகளை இதோ நான் வழங்குகிறேன்.

1. இயேசுவே சொல்லியிருக்கிறார், ‘மனந்திரும்பி, சுவிசேஷத்தை விசுவாசியுங்கள்’ என்று (மாற்கு 1:15)

அ. மனந்திரும்புவதென்பது, உங்களுடைய பாவத்தையும், அதைச் செய்த உங்களையும் வெறுப்பதாகும். உங்களுடைய பாவகரமான வாழ்க்கையினால், கடவுள் வெறுப்பு கொண்டிருக்கிறார் என்பது உங்களை மிகவும் வருத்தத்திற்குள்ளாக்கட்டும். இனி நான் பாவம் செய்யமாட்டேன் என்பதே உங்களுடைய வாழ்வின் நோக்கமாக இருக்கட்டும். பாவம் செய்கிற விஷயத்தில் நீங்கள் மென்மையான போக்கை கடைபிடித்தால் உங்களுக்கு நீங்களே கொடுமை செய்கிறீர்கள். ஆகவே அவபக்தியான வாழ்க்கை முறையை உங்களில் விட்டுவைக்காதீர்கள். அவற்றை முற்றாக வெறுத்துத் தள்ளுங்கள். நீங்கள் புதிய மனிதன் என்பதை உங்களுடைய மாற்றப்பட்ட வாழ்க்கை முறை காட்டட்டும்.

1) கடவுள் உங்கள் பாவங்களை நீக்கும்படி, உங்கள் பாவங்களைவிட்டு அவரிடத்தில் மனந்திரும்புங்கள் (அப்போஸ்தலர் 3:20) என்பதுதான் அப்போஸ்தலர்களின் செய்தி. பாவமன்னிப்பு மனந்திரும்புதலைத் தொடர்ந்து வருகிறது. இதுவே கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தின் நற்செய்தி. 2) மெய்யாய் மனந்திரும்புகிற எந்தவொரு மனிதனும், தன்னில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தின் விளைவாக இப்படித்தான் சொல்லுவான், ‘நான் மறுபடியும் புதிதாக என்னுடைய வாழ்க்கையைத் துவங்குவதற்கான வாய்ப்புக் கிடைத்தால், இப்போது நான் எண்ணுகிறபடியே, கடவுளுடைய வார்த்தைக்கு அனுதினமும் கீழ்ப்படிந்து வாழுகிற வாழ்க்கையே வாழுவேன்’. 3) நீங்கள் மனந்திரும்புவது, உங்களுடைய பாவத்தினால் யாரையெல்லாம் வருத்தப்படுத்தினீர்களோ, அதாவது கடவுள், தேவதூதர்கள் மற்றும் சக விசுவாசிகள், அவர்களெல்லாருக்கும் மகிழ்ச்சியைக் கொண்டுவரும் அற்புதமான செயல். 4) ஆனால் நீங்கள் மனந்திரும்பாதபட்சத்தில், நீங்கள் மட்டுமே கடவுளுடைய நியாயத்தீர்ப்பைச் சந்திக்க நேரிடும். அந்த நாளில் மனந்திரும்புவதற்கான வாய்ப்பு உங்களுக்குக் கிடைக்காது. இப்போதுதான் நாம் மனந்திரும்புவதற்குக் கடவுள் கொடுத்திருக்கிற நேரம். இந்த நேரத்தைவிட்டால் வேறு வாய்ப்பு இல்லை (ஏசாயா 55:6)

ஆ. மனந்திரும்புவது மட்டுமல்ல, நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவில் விசுவாசம் வைப்பதும் அவசியம். கடவுளின் பார்வையில் நம்மைப் பூரணமானவர்களாக நிறுத்த மனந்திரும்புதல் மட்டும் போதாது. இயேசு கிறிஸ்துவிலுள்ள நீதி நமக்குத் தரப்படவேண்டும். கடவுள் நம்மை ஏற்கும்படியான நம்பிக்கையைப் பெற, இயேசுவின்மீது விசுவாசத்துடன் நாம் முழுமையாக அவரையே சார்ந்திருக்க வேண்டும். நம்முடைய இரட்சிப்பிற்காக கடவுளிடத்தில் பணம் கொடுத்து பேரம் பேச முடியாது. ‘அவராலேயன்றி வேறொருவராலும் இரட்சிப்பு இல்லை; நாம் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கு வானத்தின் கீழெங்கும், மனுஷர்களுக்குள்ளே அவருடைய நாமமேயல்லாமல் வேறொரு நாமம் கட்டளையிடப்படவும் இல்லை’ (அப்போஸ்தலர் 4:12) என்று அப்போஸ்தலனாகிய பேதுரு இயேசுவைப் பற்றிச் சொல்லியதுபோல் நாம் அவரை மட்டுமே சார்ந்திருக்க வேண்டும். நீங்கள் மனந்திரும்பி, நல்ல ஒழுங்கான வாழ்க்கையை வாழ்ந்தாலும், இயேசுவை விசுவாசியாமல், கடவுளுக்கு முன்பாக நீங்கள் நல்லவர்களாகக் காணப்பட முடியாது.

இ. உங்களுடைய பாவகரமான வாழ்க்கையிலிருந்து மனந்திரும்பிய பிறகு, மறுபடியும் அதே பாவ வாழ்க்கைக்குத் திரும்பாதீர்கள். ‘நாய் தான் கக்கினதைத் தின்னவும், கழுவப்பட்ட பன்றி சேற்றிலே புரளவும் திரும்பினது’ போல் செய்யாதீர்கள் (2 பேதுரு 2:22). பாவத்திலிருந்து மனந்திரும்பியவர்கள், மறுபடியுமாக அதே பாவ வாழ்க்கைக்குத் திரும்பினால், நீங்கள் மறுபடியும் மனந்திரும்புவது மிகவும் கடினமானது (எபிரெயர் 6:6).

ஈ. ஒரு குறிப்பிட்ட பாவத்தை உங்களில் வைத்திருந்து, அதைத் தொடருகிற வாழ்க்கை முறையைக் கொண்டிராதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள். நம்முடைய பாவங்களுக்காக இயேசு கிறிஸ்துவின் இரத்தம் விலையாக கொடுக்கப்பட்டது என்று உணர்ந்த ஒருவன், அந்த பாவங்களில் ஏதேனும் ஒன்றை, எண்ணத்திலோ, பேச்சிலோ செயலிலோ, எப்படித் தொடர முடியும்?

2. பாவகரமான எண்ணங்களைக் குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்.

நம்முடைய நண்பர்களிடத்தில் நம்முடைய இருதயத்தின் எண்ணவோட்டங்கள் மறைக்கலாம். ஆனால் கடவுள் நம்முடைய இருதயங்களை அறிந்திருக்கிறபடியினால், அவரிடத்தில் அவற்றை மறைக்க முடியாது. நம்முடைய இருதயத்தில் சதியோசனைகளைக் கொண்டிருந்தும், வெளியில் பரிசுத்தமாக காட்டிக்கொள்ள முடியும். வெளிப்புறமாக பாவம் செய்யாமலிருந்தும், மனதில் பாவகரமான எண்ணங்களைக் கொண்டிருக்க முடியும் (மத்தேயு 5:21-22, 27-28). நம்முடைய பழைய பாவச் செயல்களை நினைவுபடுத்தி, அவற்றில் மகிழ்வதும் நம்முடைய பாவத்தை அதிகரிக்கும். பாவகரமான எண்ணங்கள், அவை செயல்வடிவில் வராமலிருந்தாலும், அவைகளும் நம்மை அசுத்தப்படுத்தும். கடவுள் பாவ எண்ணங்களையும் வெறுக்கிறார். ஏனென்றால், பாவ எண்ணங்களே பாவச் செயல்களுக்கான வேராயிருக்கின்றன (மத்தேயு 15:19). ஆகவே, நாம் பாவகரமான செயல்களில் வெளிப்படையாக ஈடுபடாமல் இருந்தாலும், நம்முடைய தீமையான எண்ணங்களிலிருந்து மனந்திரும்ப வேண்டும். அவற்றிற்காக கடவுளிடம் கெஞ்சி மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும்.

இயேசு கிறிஸ்துவினுடைய சுவிசேஷ செய்தியின் மிகப்பெரிய வல்லமையான செயல் என்வென்றால், அதுமட்டுமே நம்முடைய பாவகரமான எண்ணங்களையும் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவரக் கூடியது. பரிசுத்த ஆவியானவர் தம்முடைய வல்லமையினால் நம்முடைய மனதைச் சுத்திகரிக்கிறார். அவருடைய தாக்கம் நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் எண்ணத்திலும் இருப்பது, இந்த உலகத்தின் தத்துவங்களுக்கெல்லாம் மேற்பட்ட வல்லமை கொண்டது. ஆகவே அப்போஸ்தலனாகிய பவுலைப் போல் ஒரு விசுவாசியும் இப்படிச் சொல்ல முடியும்,

‘எங்களுடைய போராயுதங்கள் மாம்சத்துக்கேற்றவைகளாயிராமல், அரண்களை நிர்மூலமாக்குகிறதற்கு தேவபலமுள்ளவைகளாயிருக்கிறது. அவைகளால் நாங்கள் தர்க்கங்களையும், தேவனை அறிகிற அறிவுக்கு விரோதமாய் எழும்புகிற எல்லா மேட்டிமையையும் நிர்மூலமாக்கி, எந்த எண்ணத்தையும் கிறிஸ்துவுக்குக் கீழ்ப்படியச் சிறைப்படுத்துகிறவர்களாயிருக்கிறோம்.’ (2 கொரிந்தியர் 10:4-5)

ஒரு மனிதனுடைய மனமாற்றத்தின் முதற்படி அவனுடைய எண்ணத்திலிருந்தே துவங்குகிறது. மனமாற்றத்தைப் பற்றி நம்முடைய மனம் புதிதாகிறது என்றும் சிலவேளைகளில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. மனமாற்றம் நம்முடைய எண்ணங்களில் துவங்குவதுமட்டுமல்லாமல், அது நம்முடைய எண்ணங்களில் தொடரவும் செய்கிறது. தேவபக்தியுள்ள ஒருவனுடைய ஜெபம், அவனுடைய எண்ணங்கள் புதிதாக்கப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தையும் குறிப்பிடுவதாக ஏறெடுக்கப்படும் (சங்கீதம் 51:10). நம்முடைய செயல்களுக்கு மட்டுமல்ல, நம்முடைய எண்ணங்களுக்கும் நாம் கணக்கொப்புவிக்க வேண்டும் என்று கடவுள் சொல்லியிருப்பதை மறந்துவிடாதீர்கள் (சங்கீதம் 139:1-4)

பாவத்திலிருந்து நம்முடைய எண்ணங்களைப் பாதுகாப்பதற்கு நாம் செய்யவேண்டிய சில நடைமுறை விஷயங்கள் இருக்கிறது.

1) உங்களுடைய பழைய பாவ எண்ணங்கள் மன்னிக்கப்படும்படியும், எதிர்காலத்தில் அது தொடராதபடியும் கடவுளிடம் ஜெபியுங்கள். 2) வேதத்திலுள்ள கடவுளுடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள் (சங்கீதம் 119:11). 3) கடவுளைப் பற்றியும் நல்ல விஷயங்களைப் பற்றியதுமான எண்ணங்களுடன் ஒவ்வொரு நாளையும் துவங்குங்கள். 4) தவறான எண்ணங்களைத் தடைசெய்வதில் வேகமாகச் செயல்படுங்கள். 5) உங்களுடைய கண்களினால் எதைப் பார்க்கிறீர்கள் என்பதில் கடுமையான கட்டுப்பாட்டைக் கடைபிடியுங்கள். 6) நல்ல விஷயங்களைச் செய்வதில் மும்முறமாக ஈடுபடுங்கள். 7) உங்களுடைய மனதின் விருப்பங்களைக் கடவுளுக்கேற்ற விஷயங்களிலும், கடவுளுக்கேற்ற நடவடிக்கையிலும் வைத்திருங்கள்.

இவைகளின் மூலமாக, பாவகரமான செயல்களினால் வருகிற தீங்கை உங்களுக்குக் காட்டி, அவற்றிலிருந்து உங்களைத் தற்காப்பதற்கான ஆலோசனைகளை வழங்கியிருக்கிறேன்.

3. பாவகரமான வார்த்தைகள் பேசுவதைக் குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள்.

அநேகர், தாங்கள் பேசுகிற வார்த்தைகளைப்பற்றிப் பெரிதாக சிந்திக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால் வேதமோ, நம்முடைய நாக்கைக் கட்டுப்படுத்துவது மிகவும் கடினமானது என்று தெளிவாகக் காட்டுகிறது (யாக்கோபு 3:7-8). பொறுப்பற்ற வார்த்தைகளினால் அநேகருடைய வாழ்க்கை சிதைந்திருக்கிறது. தன் நாக்கைக் கட்டுப்படுத்துகிறவன் ஞானவான் (நீதிமொழிகள் 10:19, 21:23). கீழ்வரும் குறிப்புகளைக் கவனியுங்கள்.

1) நாம் எப்படிப் பேசவேண்டும் என்று கடவுள் கட்டளையிட்டிருக்கிறார் (எபேசியர் 4:29, 5:4). 2) மத விஷயங்களை அதிகமாக பேசுவது மட்டும் நம்மை கிறிஸ்தவர்களாக்கிவிடாது (யாக்கோபு 1:26). 3) பாவகரமான வார்த்தைகள், பாவகரமான இருதயம் கொண்டிருப்பதற்கான ஆதாரம் (சங்கீதம் 12:1-2). 4) தீமையான வார்த்தைகள் மற்றவர்களையும் கெடுக்கும் (யாக்கோபு 3:5-6). 5) நம்முடைய வார்த்தை, நமக்கு மரியாதையை அல்லது அவமானத்தைக் கொண்டு வரும் (நீதிமொழிகள் 10:20). 6) வீணான வார்த்தைகளுக்கு நாம் கணக்கொப்புவிக்க வேண்டும் (மத்தேயு 12:36-37)

ஆகவே நீங்கள் பேசுகிற வார்த்தைகளைக் குறித்து கவனமாயிருங்கள். ‘உன் வார்த்தைகள் சுருக்கமாயிருப்பதாக’ என்கிறார் கடவுள் (பிரசங்கி 5:2). பெரும்பாலும் மௌனம் ஞானத்தை வெளிப்படுத்தும். கேட்பதற்குத் தீவிரமாகவும், பேசுவதற்குப் பொறுமையாகவும் இருக்க வேண்டும் (யாக்கோபு 1:19). நாம் பேசுகிறபோது, ஆரோக்கியமானதும், உண்மையானதுமான பேச்சையே பேசவேண்டும். நீங்கள் பேசுவதற்கு முன்பாக உங்களுக்குள்ளாகவே கட்டுபாட்டுடன் இருங்கள். அவைகளைக் கடவுள் அங்கீகரிக்கும்படி, பேசுவதற்கு முன்பதாக அவற்றைக் கடவுளிடம் அமைதலான ஜெபத்தில் தெரியப்படுத்துங்கள்.

4. உங்களுடைய பாவகரமான செயல்களைக் குறித்து எச்சரிக்கையாருங்கள்.

பாவகரமான செயல்களைப் பற்றி விவரமாக நான் பேசுவதற்கு முன்பாக, நாம் செய்யவேண்டியதை செய்யாமல் விடுகிற பாவத்தைப் பற்றி சொல்ல வேண்டுமென்று விரும்புகிறேன். கடவுள் கட்டளையிட்டிருக்கிறவைகளைச் செய்யாமல் இருப்பதும் கேடான செயலே.

1) அநேக நல்ல மனிதர்கள், தாங்கள் செய்யவேண்டிய கடமைகளைப் பொதுவிடத்தில் செய்தாலும், தனிமையில் அதைச் செய்யாமல் இருந்துவிடுவார்கள். 2) நெருக்கடியான சூழ்நிலைகளின் காரணமாக, நாம் செய்யவேண்டிய கடமைகளைச் செய்யாமற்போனால், அதுவும் நமக்கு துன்பத்தையே கொண்டு வரும். 3) கடவுள் கட்டளையிட்டிருக்கிற கடமைகளை மனதார நிராகரிப்பது பாவம். அநேகர் தங்களுடைய கடமைகளிலிருந்து தவறுவதை விரும்புகிறார்கள். உதாரணமாக, பள்ளி மாணவர்கள், படிக்காமல் இருப்பதற்கான சூழலை விரும்புவார்கள். நம்முடைய கடமைகளில் ஒன்றைத் தவிர்ப்பது, பெரும்பாலும், அடுத்தடுத்து வேறுசிலதையும் தவிர்க்கிறதாகவே போய் முடியும். 4) நாம் செய்யவேண்டிய கடமைகளைப் பற்றி எந்தளவுக்கு அதிகமாக அறிந்திருக்கிறோமோ, அதுவே தெரிவிக்கிறது, நாம் அதைச் செய்யாதிருப்பது எந்தளவுக்கு மோசமானது என்று. 5) நாம் செய்யவேண்டிய கடமைகளை மற்றவர்களுக்கு முன்பாக, வெளிப்படையாக செய்யாதிருப்பது, மிகவும் மோசமானது. செய்யவேண்டிய நன்மையான காரியங்களைச் செய்யாதிருப்பதன் மூலமாகவும், ஒருவர் மிகவும் கேடு விளைவிக்கக் கூடிய காரியத்தைச் செய்துவிடலாம். ஒருவர் தான் செய்யவேண்டியதை அறிந்திருந்தும், அதைச் செய்யாமற்போனபோது, கடவுள் மிகவும் கடுமையாக அவர்களைத் தண்டிக்கிறார் என்பதற்கான அநேக வேத ஆதாரங்கள் உண்டு. உதாரணமாக ஏலி (1 சாமுவேல் 3:13), கேடான வேலையாட்கள் (மத்தேயு 25:26-30).

நாம் செய்யாமல் விடுகிற செயல்களுக்காகவும் நாம் செய்கிற செயல்களுக்காகவும் நாம் நியாயந்தீர்க்கப்படுவோம் என்பது இதன் மூலம் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

அ. கடவுள் தடைசெய்திருந்தும், அதை மீறுகிறவிதத்தில் நாம் செய்கிற செயல்களைக் கவனித்துப் பாருங்கள். சில குறிப்பிட்ட பாவங்கள், தனிப்பட்டவிதத்தில் நம்மைக் கவர்ந்திழுக்கிறதாக இருந்து, நாம் எளிதில் அதற்கு இணங்கிவிடக் கூடியதாக இருக்கிறது. நாம் வாழும் காலத்திலுள்ள பிரபலமான பாவங்கள் – வாலிபத்தின் பாவங்கள், வயதின் காரணமாக எழும் பாவங்கள், கண்களின் பாவங்கள், கணவனுக்கும் மனைவிக்குமான உறவுகள், பிள்ளைகளுக்கும் பெற்றோர்களுக்குமான உறவுகளின் பாவங்கள், முகஸ்துதியின் பாவங்கள், அநாகரீக விமர்சன பாவங்கள், பொய், ஏமாற்றுதல், ஊழல், வாக்கு மீறுதல், உண்மையற்ற வியாபாரம் போன்ற அன்றாட வாழ்வியல்ரீதியான பாவங்கள். மற்றவர்களின் பாவங்களைத் தடுப்பதற்கான வாய்ப்பிருந்தும், அதைத் தடுக்காமலிருந்து, அவர்களின் பாவங்களுக்கு நாமும் உடன்படலாம். பாதி உண்மை சொல்லுவது பொய்க்குச் சமம். இந்தவிதத்திலும், இன்னும் பல விதங்களிலும், கடவுள் தடைசெய்திருக்கிற அநேக காரியங்களை நாம் எளிதில் செய்துவிடலாம்.

நம்முடைய செயல்களிலோ அல்லது மற்றவர்களுடைய செயல்களிலோ நாம் பாவத்தைக் காண்கிறபோது, அதற்காக வருத்தப்பட வேண்டும். பாவத்திற்கு எதிராக நாம் செயல்படவேண்டும், இல்லாவிட்டால், அதற்காக நாம் கடவுளின் தண்டனைக்குள்ளாவோம். கேடான சூழலிலிருந்து நாம் விலகியிருக்க வேண்டும், இல்லாவிட்டால் நாம் அதற்கு உடன்படுகிறோம் என்பதாகும். இந்த நடைமுறை விஷயங்களையெல்லாம் நான் குறிப்பிட்டதன் காரணம், இவற்றைப் பற்றியெல்லாம் தற்காலத்தில் பேசுவது அரிதாக இருப்பதனால்தான்.

இந்தப் புத்தகத்தின் முடிவுக்கு வந்திருக்கிறவேளையில், பாவம் எந்தளவுக்கு அருவருப்பானதும், அழிவுக்குரியதுமானது என்பதை இதுவரை நான் சொல்லியவற்றிலிருந்து நீங்கள் கவனித்து உணர்ந்துகொள்ளும்படி உங்களை அன்பாய்க் கேட்டுக்கொள்ளுகிறேன். வானத்திலிருந்தும், பூமியிலிருந்தும், நரகத்திலிருந்தும் அதற்கான ஆதாரங்களை உங்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறேன். பாவத்தினுடைய வலிமையான கட்டுப்பாட்டிலிருந்து நம்மை விடுவிக்க, இயேசு கிறிஸ்து தன்னுடைய உயிரையே கொடுக்க வேண்டியிருந்தது என்பதையும் உங்களுக்கு விவரித்துக்காட்டினேன். ஆகவே, பயபக்தியுடன் வாழுங்கள், பாவம் செய்யாதிருங்கள்.

மறுமொழி தருக

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s