மதவெறிக்குப் பலியாகிறதா மானுடம்?

மானுடம் எத்தனையோ எதிரிகளை வரலாறுதோறும் சந்தித்து வந்திருக்கிறது. பாவத்தின் காரணமாக மனிதன் அவலட்சணமான செயல்களைத் தொடர்ந்து செய்துவந்திருக்கிறான். மானுடத்திற்கெதிரான அவனுடைய செயல்கள் அத்துமீறியவையாக எந்தளவுக்கு கேடான இருதயம் கொண்டவனாக இருக்கிறான் என்பதை அறியாதவர்கள் இருக்கமுடியாது. மனிதனின் அவலட்சணமான கோரச் செயல்களைக் காணாத நாடுகள் இல்லை. இருந்தபோதும் நவீன காலத்தில் மானுடத்தின் அதிமோசமான பாவச்செயலின் உதாரணமாக அமெரிக்காவின் செப்டெம்பர் 9, 2011 கணிக்கப்பட்டு வருகிறது. இதற்குக் காரணம் அன்று மாண்டவர்களின் எண்ணிக்கை அல்ல; அந்த அக்கிரமச் செயல் நடந்தவிதமே அதற்குக் காரணம். மனிதன் தன்னையே வெடிகுண்டாக பயன்படுத்தி விமானங்களைக் கட்டடங்களை நோக்கிப் பறக்கவைத்து ஆயிரக்கணக்கானவர்களைக் கொன்றுகுவித்தான். இந்தச் செயல் 21ம் நூற்றாண்டின் ஆயுதமான மனிதவெடிகுண்டை உலகம் முழுதும் அறியவும் உணரவும் செய்தது. அதுமட்டுமல்லாமல் இஸ்லாமிய தீவிரவாதத்தையும் உலகறியச் செய்தது. தீவிரவாதமும் தீவிரவாதச் செயல்களும் துப்பரவாக நடந்திராத நாடுகள் வெகுகுறைவு. மதத்தீவிரவாதத்தை உலகின் பல நாடுகளில் தொடர்ந்து பார்த்து வருகிறோம். தங்களுடைய மதத்திற்கு எதிரானதாக இன்னொரு மதத்தைக் கணித்து அந்த மதத்தாரைக் கொல்லுவது கடவுளுக்குச் செய்யும் பெருஞ்சேவையாக எண்ணி அதை வைராக்கியத்தோடும், தீவிரத்தோடும், ஆண், பெண், முதியோர், குழந்தைகள் என்ற எந்தப் பேதமும் இன்றிச் செய்கின்ற இஸ்லாமியத் தீவிரவாதத்தை இந்த 21ம் நூற்றாண்டில்தான் கண்டிருக்கிறோம். இந்த மிருகத்தை வளர்த்து தீனிபோட்டு தங்களுடைய அரசியல் சமூக நோக்கங்களுக்காக சில தீவிரவாத இயக்கங்கள் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் பயன்படுத்தி வந்தன. அதை உலகளாவிய ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துவதில் வெற்றிகண்ட தீவிரவாத இயக்கம் ஐசிஸ் (ISIS).

இந்த இயக்கம் இதுவரை மத்தியகிழக்கு நாடுகள், அதற்கு வெளியில் ஆபிரிக்கா, ஐரோப்பா என்று தன் கைங்கரியத்தை காட்டி இப்போது தெற்காசிய நாடுகளில் ஒன்றான ஸ்ரீலங்காவிலும் நுழைந்துவிட்டது. தீவிரவாதம் ஸ்ரீலங்காவிற்கு புதிதல்ல. முப்பது வருடங்களாக இனத்தீவிரவாதத்தை அந்நாடு சந்தித்து அந்த அழிவிலிருந்து மீண்டு கடந்த பத்துவருடங்களாகத்தான் அமைதியின் பலனை அனுபவித்து வந்திருந்தது. மக்கள் ஓரளவுக்கு ஆனந்த மூச்சுவிடவும் ஆரம்பித்திருந்தார்கள். பலவிதங்களில் நாடும் முன்னேற்றங்களைச் சந்தித்து உல்லாசப் பிரயாணிகள் ஆயிரக்கணக்கில் நாட்டில் குவிய ஆரம்பித்திருந்தார்கள். லோன்லி பிளெனெட் எனும் உல்லாசப்பிரயாண அமைப்பு ஸ்ரீலங்காவை 2019ல் உலகின் சிறந்த உல்லாசப்பிரயாண நாடாக அறிவித்திருந்தது. 5% நாட்டு தேசிய வருமானத்தை உல்லாசப்பிரயாணம் இந்த வருடம் ஈட்டித்தரும் என்ற எதிர்பார்ப்பும் பெரியளவில் இருந்தது. ஏப்ரல் 21ம் தேதி அதற்கெல்லாம் முடிவுகட்டி நாட்டையே தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவுக்குக் கொண்டுபோய்விட்டிருக்கிறது. இதுவரை நாடு கண்டிராத புது எதிரியான இஸ்லாமியத் தீவிரவாதம் ஸ்ரீலங்காவில் வேர்விட்டு வளர்ந்திருப்பதை ஏப்ரல் 21 உலகறியச் செய்திருக்கிறது. கத்தோலிக்கர்களும், கிறிஸ்தவர்களும் முக்கிய நாளாகக் கருதும் ஈஸ்டர் ஞாயிறு தினத்தில் ஆயிரக்கணக்கானோர் கொச்சிக்கடை அந்தோனியார் தேவாலயத்திலும், நீர்கொழும் செயின்ட் செபஸ்டியன் ஆலயத்திலும், மட்டக்களப்பு சீயோன் ஆலயத்திலும் ஆனந்தத்தோடு கூடி ஆராதனையில் ஈடுபட்டிருந்தபோது இருதயத்தைக் கல்லாக்கிக்கொண்டு இஸ்லாமியத் தீவிரவாதிகள் ஆலயத்தில் நுழைந்து தங்களை மனிதவெடிகுண்டுகளாகப் பயன்படுத்தி பெரும் நாசச்செயலைச் செய்திருக்கிறார்கள். அன்று மாண்டவர்கள் எண்ணிக்கை பெரிது. அதுமட்டுமல்லாமல் மேலும் சில தீவிரவாதிகள் தலைநகரான கொழும்பு நகரின் மூன்று நட்சத்திர ஓட்டல்களையும் தாக்கி அநேகரை அழித்திருக்கிறார்கள். ஆக மொத்தம் ஒன்பது மனிதவெடிகுண்டுகள் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. எட்டுபேர் உயிரிழந்திருக்கிறார்கள். இவர்கள் எல்லோரும் நன்கு கல்விகற்ற மேற்படிப்புப் படித்த, செல்வாக்கும் பணவசதியுமுள்ள நடுத்தர வர்க்கத்தை சேர்ந்த இளைஞர்கள். சி.என்.என்னின் தகவலின்படி இவர்களில் இரண்டுபேர் தலைநகரான கொழும்பில் கோடீஸ்வரரான பிரபல வர்த்தகரொருவரின் மகன்களாகும்.

இன வேறுபாடு ஸ்ரீலங்காவுக்கு புதிதல்ல; மதவேறுபாடும் அங்கிருந்திராமலில்லை. கடந்த சில வருடங்களாகவே கிறிஸ்தவ சபைகள் முக்கியமாக, நாட்டின் தென்பகுதியில் சிங்கள புத்த மதத்தவர்களின் தாக்குதலுக்குள்ளாகியிருக்கின்றன. அத்தோடு கடந்த வருடம் இஸ்லாமிய இளைஞர்கள் புத்த ஆலயங்களில் இருந்த சிலைகளைக் கண்டிப்பிரதேசத்தில் அசிங்கப்படுத்த, அது அவர்களுக்கும் சிங்கள மக்களுக்கும் இடையில் அந்தப் பிரதேசத்தில் பிரச்சனையை எழுப்பி ஊரடங்கு சட்டம் கொண்டுவரும்வரைப் போயிருந்தது. இருந்தபோதும் கத்தோலிக்கர்களுக்கும், கிறிஸ்தவர்களுக்கும், இஸ்லாமியர்களுக்கும் இடையில் நாட்டில் என்றுமே பிரச்சனைகள் இருந்ததில்லை. இஸ்லாமியர்களும், தமிழ் இந்துக்களுக்கு சரிசமமான எண்ணிக்கையில் வாழ்ந்து வரும் மட்டக்களப்பில் அரசியல் சமூக வேறுபாடுகள் ஓரளவுக்கு இனங்களுக்கிடையில் இருந்திருந்தபோதும் மதவேறுபாடும், மதப்பிரச்சனைகளும் என்றுமே இருந்ததில்லை. இன்று கத்தோலிக்கர்களுக்கும் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் எதிரான இந்த இஸ்லாமிய மதத்தீவிரவாதக் கோரச்செயலுக்குக் காரணம் என்ன என்ற கேள்விதான் உலகத்தையே தலைசுற்ற வைத்திருக்கிறது. அதற்கான காரணத்தைக் கண்டு பிடிக்க ஸ்ரீலங்காவும் பல்வேறு உலக நாட்டு இரகசிய சேவை அமைப்புகளும், மீடியாக்களும் முழுமூச்சாக தரையிறங்கியிருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு நாளும் ஆளுக்கொரு காரணத்தைச் சொல்லிவருகின்றன மீடியாக்கள். ஒன்று மட்டும் உறுதியாயிருக்கிறது, நடந்த சம்பவங்களுக்கும் ஐசிஸ் இஸ்லாமிய தீவிரவாத அமைப்புக்கும் தெளிவாகவே தொடர்பிருந்திருக்கிறது; இதை ஐசிஸும் அறிவித்திருக்கிறது. இதில் நாட்டு மக்களைக் கோபப்படவைத்து, உலக நாடுகளுக்கு பெரும் வியப்பேற்படுத்தியிருப்பது ஸ்ரீலங்கா அரசாங்கத்தின் உதாசீனப்போக்குதான். இந்தியா மற்றும் அமெரிக்கா போன்ற நாடுகள் இத்தகைய சம்பங்கள் நாட்டில் நிகழப்போகின்றன என்ற தெளிவான இரகசியத் தகவல்களை முன்கூட்டியே பலதடவைகள் ஸ்ரீலங்கா இரகசிய சேவை அமைப்புகளுக்கு அறிவித்திருந்தபோதும் நாட்டின் அதிபர், பிரதான அமைச்சர், அமைச்சர்கள் எவருக்கும் இதுபற்றி எந்தத் தகவல்களும் தெரியாமலிருந்திருக்கின்றன; அதை அவர்களே அறிவித்திருக்கிறார்கள். இந்தளவுக்கு செய்திப்பறிமாறல் இரகசிய சேவை அமைப்புகளுக்கும் அரசாங்கத்துக்கும் இடையில் இல்லாமல் இருந்ததற்குக் காரணம் என்ன என்பதும் இப்போது விசாரணை செய்யப்பட்டு வருகிறது. இதற்கு மத்தியில் 250க்கு மேற்பட்டோரின் சடலங்கள் புதைக்கப்பட்டு குடும்பங்களில் நெஞ்சைக்கலக்கும் கதறல்களும், கண்ணீரருவியும் பெருகியோடிக்கொண்டிருக்கிறது. 500க்கு மேற்பட்டோர் வைத்தியசாலையில் சிகிச்சை பெற்றுவருகிறார்கள். மரணத்தொகை இன்னும் அதிகரிக்கக்கூடும் என்கிறது அரசு. நெஞ்சைக் கலக்கவைக்கும் இன்னொரு செய்தி, இஸ்லாமியத் தீவிரவாதிகள் இன்னும் நாட்டில் திரிந்துகொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதும், வரும் நாட்களிலும் அவர்கள் இன்னும் ஏதாவது செய்துவிடுவார்கள் என்பதும் மக்கள் ஜாக்கிரதையாக இருக்கவேண்டும் என்றும் அரசு அறிவித்திருப்பததுதான். அமெரிக்கா உட்பட பல நாடுகள் தங்களுடைய தூதரங்ககங்களை மூடி, தங்கள் நாட்டு மக்களுக்கு உல்லாசப்பிரயாணத் தடை ஆலோசனைகளை வழங்க ஆரம்பித்திருக்கின்றன. இதெல்லாம் ஸ்ரீலங்காவிற்கு பெரும் பொருளாதார வீழ்ச்சியையும், பின்னடைவையும் ஏற்படுத்தாமல் இருக்காது.

இஸ்லாமியத் தீவிரவாதம் ஸ்ரீலங்காவில் நுழைந்துவிட்டது என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. பொதுவாக நாட்டிளுள்ள முஸ்லீம்கள் அனைவரும் இதற்கு ஆதரவளிப்பார்கள் என்று நான் நம்பவில்லை. இருந்தபோதும் இவ்வமைப்பு எப்படியோ படித்த இளைஞர்களை இந்நாட்டிலும் ஈர்த்திருக்கிறது என்பது உண்மை. அதன்படிப் பார்க்கும்போது ஸ்ரீலங்காவின் முஸ்லீம் சமுதாயம் தங்களுடைய இளைஞர்களையும், பிள்ளைகளையும் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஐசிஸ் தீவிரவாதம் மேலைத்தேயத்தைச் சேர்ந்தவர்களையும், கத்தோலிக்கர் மற்றும் கிறிஸ்தவர்களையே முக்கியமாகத் தாக்கும் நோக்கம் கொண்டது. அத்தகைய மதப்பிரச்சனை ஸ்ரீலங்காவில் இல்லாதிருந்திருந்தபோதும் அதற்கு பூசைபோட்டு ஆரம்பித்து வைத்திருக்கிறது ஸ்ரீலங்காவைச் சேர்ந்த என். டீ. ஜே இஸ்லாமிய அமைப்பு. இவர்களுடைய கோட்பாட்டின்படி இஸ்லாம் மட்டுமே நாட்டு மதமாக இருக்கவேண்டும் என்பதும், இஸ்லாமிய சாரியா சட்டம் நாட்டில் அமலாக்கப்பட வேண்டும் என்பதுதான். இது முளையிலேயே கிள்ளி எறியப்பட வேண்டிய விஷம். ஸ்ரீலங்கா இந்தப்புதிய ஆபத்தை எப்படி எதிர்கொள்ளப்போகிறது என்பதுதான் தெரியவில்லை. அரசியல் வேறுபாடுகளை ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, வந்திருக்கும் ஆபத்தின் கோரத்தன்மையை உணர்ந்து அரசியல்வாதிகள் ஒருமனப்பட்டு இதை அழிப்பதற்கு நடவடிக்கைகளை எடுக்காமல்போனால் வெகுவிரைவில் நாடு பாகிஸ்தானைப்போல மாறிவிடக்கூடும்.

ஸ்ரீலங்காவின் 21 மில்லியன் மக்கள் தொகையில், சிறுபான்மை மதங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று எடுத்துக்கொண்டால் முஸ்லீம்கள் 7% இருக்கிறார்கள். 1% மட்டுமேயுள்ள கத்தோலிக்க, கிறிஸ்தவ சமுதாயத்தில் கத்தோலிக்கர்களே பெரும்பான்மையினராக இருக்கிறார்கள். கத்தோலிக்கர்களைத் தவிர்த்த கிறிஸ்தவ சமூகம் 15 இலட்சம் மட்டுமே. இவர்களில் அனைத்துக் கிறிஸ்தவப் பிரிவினரையும் அடக்கலாம்.

இந்தளவுக்கு குறைவான தொகையினரான கத்தோலிக்க மற்றும் கிறிஸ்தவ சமுதாயத்தைக் குறிவைத்து ஏன் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது என்பதற்கு ஐசிஸின் தீவிரவாத இஸ்லாமியக்கோட்பாடே காரணம் என்பது பொதுவான கருத்தாக இருக்கிறது.

ஸ்ரீலங்காவில் நடந்திருக்கும் நிகழ்ச்சிகளில் இருந்து கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் எதைக் கற்றுக்கொள்ளுகிறோம்? என்னைப் பொறுத்தவரையில் முதலில், நிலையான மக்களுடைய சுகபலனைக் கருத்தில்கொண்டு நாட்டை நிர்வகிக்கும் அரசாங்கத்தின் அவசியத்தைப்பற்றி சிந்திக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. நடந்திருக்கும் நிகழ்ச்சிகளுக்கு அதுமுக்கிய காரணமாக இருந்திருப்பது அரசநிர்வாகத்தின் உதாசீனப்போக்குதான். ரோமர் 13:1-7வரையுள்ள வசனங்கள், மற்றும் புதிய ஏற்பாட்டு வேத வசனங்கள் அரசாங்கம் கர்த்தரால் ஏற்படுத்தப்பட்டு மக்களுக்கு நன்மை செய்வதற்காக ஏற்படுத்தப்பட்டிருப்பதாக வாசிக்கிறோம். அரசியல் கட்சிகள் வெவ்வேறு கோட்பாடுகளைக் கொண்டிருந்தபோதும், அதிக வாக்குகள் பெற்று நாட்டை ஆளும் அதிகாரத்தைப் பெறுகிறபோது எந்த நாட்டிலும் அரசும் நிர்வாகமும் சட்டமும் ஒழுங்கும் சரியான முறையில் நிர்வகிக்கும்படியாக பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியது அவர்களுடைய பணியாக இருக்கிறது. எந்த இன, மத பாகுபாடுமில்லாமல் குடிமகனுடைய உரிமைகளுக்கும், நலனுக்கும் அரசு பாதுக்காப்பளிக்க வேண்டும். இது கடவுளே ஏற்படுத்தியிருக்கும் நாட்டு நிர்வாக அமைப்பு. அத்தகைய சாதாரண சட்ட ஒழுங்கை நாட்டுக்குத் தரமுடியாத நிலையில் எந்த நாட்டு அரசும் இருக்குமானால் அது நாட்டைப்பிடித்திருக்கும் பெருந் தரித்திரம் என்றே சொல்லவேண்டும். வெனிசுவேலா, லிபியா போன்ற நாடுகளில் இன்று சட்டமும் ஒழுங்கும் இல்லாத நிலை உருவாகியிருக்கிறது. ஸ்ரீலங்காவில் அந்தளவுக்கு அதீத பிரச்சனைகள் இல்லாதிருந்தபோதும், அது ஜனநாயக நாடாக இருந்து வருகிறபோதும், சாதாரண சட்ட ஒழுங்கை அரசுகள் தொடர்ந்தும் மக்களுக்குத் தருகின்ற நிலை இல்லாமலிருக்கின்றது. இதுவே உலகின் பல நாடுகளில் நாம் இன்று கவனிக்கின்ற உண்மை. உலகில் மிகச் சிறிய நாடாக இருக்கும் சிங்கப்பூர் என்னை எப்போதும் பிரமிக்க வைக்கின்ற ஒருநாடு. அந்நாட்டரசாங்கம் கிறிஸ்தவ அரசாக இல்லாதிருந்தபோதும் நாட்டு மக்களின் நன்மைக்கு முதலிடம் கொடுத்து பொதுவான சட்டஒழுங்கு நாட்டில் இருக்குமாறு அது எப்போதும் பார்த்துக்கொள்ளுகிறது. யாரும் எங்கும் நாட்டில் பயமின்றி எந்நேரமும் போகக்கூடிய பாதுகாப்பு அங்கிருக்கிறது. பல்வேறு இனங்கள், மதப்பிரிவுகள் நாட்டில் இருந்தபோதும் எந்தவித இன மதவேறுபாடும் இல்லாதபடி அரசு கவனித்துக்கொள்ளுகிறது. இத்தகைய பொதுவான சட்டஒழுங்குக் கட்டுப்பாட்டை நாட்டுக்குக் கொடுக்கவேண்டியதே அரசின் பணி. அத்தகைய எண்ணப்போக்குக்கொண்ட அரசும் நிர்வாகமும் ஸ்ரீலங்காவுக்குக் கிடைக்குமா? அதுவும் இந்தப் புதிய இஸ்லாமிய மதத்தீவிரவாதத்தை எதிர்கொண்டு வெற்றிகாணக்கூடிய அரசு நாட்டுக்குக் தேவை. உயர் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்காக ஜெபிக்கும்படி வேதம் போதிக்கிறது (1 தீமோத்தேயு 2:1-3).

நான் பிரதானமாய்ச் சொல்லுகிற புத்தியென்னவெனில், எல்லா மனுஷருக்காகவும் விண்ணப்பங்களையும் ஜெபங்களையும் வேண்டுதல்களையும் ஸ்தோத்திரங்களையும் பண்ணவேண்டும்; நாம் எல்லாப் பக்தியோடும் நல்லொழுக்கத்தோடும் கலகமில்லாமல் அமைதலுள்ள ஜீவனம்பண்ணும்படிக்கு, ராஜாக்களுக்காகவும், அதிகாரமுள்ள யாவருக்காகவும் அப்படியே செய்யவேண்டும். நம்முடைய இரட்சகராகிய தேவனுக்குமுன்பாக அது நன்மையும் பிரியமுமாயிருக்கிறது.

நாட்டில் யார் நம்மை ஆண்டுகொண்டிருந்தபோதும் அவர்களுக்காக நாம் தொடர்ந்து ஜெபிக்கவேண்டும். அவர்கள் நீதியான ஆட்சியை நடத்தி நாம் அமைதலுள்ள வாழ்க்கை நடத்தத் துணைபோகும்படி ஜெபிக்கவேண்டும். ஸ்ரீலங்கா அரசநிர்வாகம் உதாசீனமான போக்கோடு இருந்திருந்தபோதும் அந்த நிலை திருத்தப்பட்டு மக்களுக்கு நல்லாட்சி வழங்க கர்த்தர் உதவும்படி ஜெபிக்கவேண்டும். இறுதியில் கர்த்தர் மட்டுமே ஒரு நாட்டுக்கு, அதன் மக்களுக்குப் பாதுகாப்பாக இருக்க முடியும்.

இந்த சந்தர்ப்பத்தில் கிறிஸ்தவர்களுடைய கடமை என்ன? வந்திருக்கும் புதிய ஆபத்தை அவர்கள் உணரவேண்டும். இது இதுவரை கிறிஸ்தவர்கள் நாட்டில் சந்தித்திருக்கும் ஆபத்துக்களைவிடப் புதியதும், பேராபத்துமானதுமாகும். புலிகளுக்கும், அரசுக்குமிடையில் போர் நடந்த காலங்களிலும் கிறிஸ்தவர்கள் உயிரிழக்க நேர்ந்திருக்கிறது. உயிரிழப்பது என்பது அங்குள்ள கிறிஸ்தவர்களுக்கு புதிய அனுபவமல்ல. தீவிரவாதம் எந்த உருவத்தில் வந்தாலும் ஆபத்தானதுதான். கிறிஸ்தவத்தைக் குறிவைத்துத் தாக்கும் இந்தத் தீவிரவாதம் பேராபத்தானது. ஐசிஸ் தீவிரவாதம் மனிதத் தன்மையற்றது; ஈவுஇரக்கமில்லாமல், யார் எவர் என்று பார்க்காமல் கிறிஸ்தவர்களையும், மேலைத்தேசத்தவர்களையும் மாய்க்கும் நோக்கம் கொண்டது.  உயிரை இழக்கும் ஆபத்தைக் கிறிஸ்தவர்கள் வரலாற்றில் சந்தித்திருக்கிறார்கள். பாகிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில் வாழும் கிறிஸ்தவர்கள் இதை அன்றாடம் வாழ்க்கையில் எதிர்கொள்கிறார்கள். அத்தகைய சூழ்நிலைகளில் வாழ்ந்துவராத கிறிஸ்தவர்களுக்கு இது நிச்சயம் புரிந்துகொள்ளக் கஷ்டமானதுதான். இருந்தபோதும் வேதம் இதைப்பற்றி விளக்காமலில்லை. நான் தொடர்ந்து இந்தக் காலங்களில் பிரசங்கம் செய்து வருகின்ற 1 பேதுரு நூல் இத்தகைய ஆபத்துக்கள் நிறைந்திருந்த சமுதாயத்தில் அன்றாடம் இத்தகைய ஆபத்துக்களை நிதர்சனமாக சந்தித்து வாழ்ந்துகொண்டிருந்த மக்களுக்கே எழுதப்பட்டிருக்கிறது. அவர்கள் நெருப்பில் எரிவதுபோன்ற துன்பத்தை அனுபவிக்கிறார்கள் என்று பேதுரு சொல்லியிருக்கிறார். திருச்சபை இந்த உலகத்தில் சிலவேளைகளில் அமைதியையும், சிலவேளைகளில் பெருந்துன்பங்களுக்கும் முகங்கொடுத்தே கர்த்தரின் நியாயத்தீர்ப்பு நாள்வரை இருக்கப்போகின்றது. இவற்றை திருச்சபை வரலாற்றில் மாறிமாறிச் சந்திக்கப்போகின்றது. அத்தகைய துன்புறுத்தல்களை இனிவருங்காலங்களில் கிறிஸ்தவர்கள் சந்திக்க நேரலாம். வெளிப்படுத்தல் விசேஷம் அத்தகைய நிலை உருவாகலாம் என்பதை விளக்காமலில்லை. கிறிஸ்தவர்கள் எல்லா நாடுகளிலும் எதற்கும் முகங்கொடுக்க தயாராக இருக்கவேண்டும். துன்பமேயில்லாத அமைதி வாழ்க்கை திருச்சபைக்கு இந்த உலகத்தில் இருக்கப்போவதில்லை. ஆனால், எந்தத் துன்பத்தையும் தாங்கும் இருதயத்தைக் கொடுக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவை அது தன்னில் கொண்டு எத்துன்பத்தையும் கடந்துசெல்லும். அத்தகைய வல்லமை திருச்சபைக்கிருக்கிறது. அதையே திருச்சபை வரலாறும், வேதமும் நமக்கு விளக்குகின்றன.

மெய்க் கிறிஸ்தவர்களும், மெய்க் கிறிஸ்தவ சபைகளும் இந்தத் துன்ப காலங்களில் வேதம் போதிக்கின்றபடி தங்களுடைய பக்திவிருத்திக்குரிய வாழ்க்கையிலும், சுவிசேஷப் பணியிலும் இன்னும் அதிக ஆர்வத்தைக் காட்டவேண்டும். ஒவ்வொரு நாளையும் இன்றே ஆண்டவர் வந்துவிடுவார் என்ற விதத்தில் கருத்தோடு வாழவேண்டிய கடமை நமக்கிருந்தபோதும், ஸ்ரீலங்காவிலுள்ள கிறிஸ்தவர்கள் சுவிசேஷப்பணியில் மேலும் தீவிரத்தோடு ஈடுபடவேண்டும். தீவிரத்தோடு என்று நான் சொல்லுகிறபோது அதில் கவனத்தோடும் அதேநேரம் வைராக்கியத்தோடும், ஆத்தும கரிசனையோடும் ஈடுபடுகிறதையே குறிக்கிறேன். இந்தத் மதத்தீவிரவாதம் இதோடு நின்றுபோகாமல் இன்னும் மோசமாகுமானால் (அது நிகழாமலிருக்க ஜெபிப்போம்) பலருக்கு சுவிசேஷப்பணிக்குரிய காலங்கள் 16ம் நூற்றாண்டில் இருந்ததைப்போல குறுகியதாக இருந்துவிடலாம். ஹியூ லட்டிமரைப்போல கிறிஸ்துவுக்காக உயிரைப்பறிகொடுக்க நேரிடலாம். இத்தகைய நிலைமை இன்று எல்லா நாடுகளிலுமே கிறிஸ்தவர்களை எதிர்நோக்காமலில்லை. கிறிஸ்தவர்கள் துன்புறுத்தப்படுவதும், சபைகள் தாக்கப்படுவதும், ஏன், கிறிஸ்தவர்கள் கொல்லப்படுவதும் உலகின் பல நாடுகளில் அதிகரித்திருக்கின்றது என்பதைப் புள்ளிவிபரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

சுவிசேஷப்பணி என்பது மனிதனுடைய பாவத்தில் இருந்து மனிதனுக்கு விடுதலை தரக்கூடிய கிறிஸ்துவின் அன்பின் அடிப்படையிலான பரிகாரப்பலியையே குறிப்பிடுகிறேன். தற்கால சுவிசேஷப்பிரங்கங்களும், சுவிசேஷப் பணிகளும் இதில் கவனம் செலுத்தாமல் மனிதனுடைய சரீரத்தேவையை நீக்குவதிலேயே பெருங்கவனம் செலுத்தி வருகின்றன. மனிதனுக்கு நித்திய ஜீவனையும் இரட்சிப்பையும் வழங்குவது  கிறிஸ்துவின் வல்லமையுள்ள சுவிசேஷம் மட்டுமே. அவனுடைய உடனடித்தேவை நோய் தீர்வதல்ல; பணத்தேவையல்ல; மனமாற்றமும், மறுபிறப்புமே. மறுபிறப்படையாத எவரும் நிச்சயமாகப் பரலோகம் போகப்போவதில்லை. அத்தகைய மறுபிறப்பை பாவியாகிய மனிதன் அடைவதற்கு வழிகோலும் சுவிசேஷ சத்தியத்தை அதன் அடிப்படை அம்சங்கள் தவிர்க்கப்படாமல், சுயநல நோக்கங்களுக்காக மாற்றப்படாமல் ஆணித்தரமாகவும், பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையோடும் பிரசங்கிக்க வேண்டியதே இக்காலங்களில் அவசியமாக இருக்கின்றது. கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து நித்திய ஜீவனை அடைகிறவர்களுக்கே நிரந்தர விடுதலை கிடைக்கிறது. சமீபத்தில் நடந்த கொடூரமான தாக்குதல்களில் மரித்திருக்கும் மெய்க்கிறிஸ்தவர்கள் இப்போது கர்த்தரின் பிரசன்னத்தில் இருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய உலகத் துன்பங்களுக்கு முடிவு வந்திருக்கிறது. அவர்களுடைய உறவினர்கள் அவர்களை இழந்ததால் வருந்துகிறார்களே தவிர, பரலோகமடைந்தவர்கள் நிரந்தர சமாதானத்தையும், தேவனுடைய அன்பையும் ருசிபார்த்து ஆனந்தத்தோடு வாழ்கிறார்கள். சுவிசேஷப் பிரசங்கத்தைச் செய்கிறவர்களே! இதை மனதில் கொண்டு கர்த்தருக்கு விசுவாசமாக இருந்து சுவிசேஷத்தை அது இருக்கவேண்டிய விதத்தில் இருக்குமாறு பார்த்து அந்த ஊழியத்தில் மேலும் தீவிரத்தோடு ஈடுபடுங்கள். பாவிகள் மனந்திரும்புவதற்கான வழியைக் காட்டுங்கள். அதற்கு அவசியமான கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கம் செய்யுங்கள்.

————————————————————————————————————

போதகர் பாலா அவர்கள் நியூசிலாந்திலுள்ள சவரின் கிறேஸ் சபையில் கடந்த 33 வருடங்களாக போதகராக பணிபுரிந்து வருகிறார். பல்கலைக் கழக பட்டதாரியான இவர் தென் வேல்ஸ் வேதாகமக் கல்லூரியில் (South Wales Bible College, Wales, UK) இறையியல் பயின்றவர். பலரும் விரும்பி வாசிக்கும் திருமறைத்தீபம் காலாண்டு பத்திரிகையின் ஆசிரியராகவும் அவர் இருந்து வருகிறார். அத்தோடு, அநேக தமிழ் நூல்களை அவர் எழுதி வெளியிட்டுக் கொண்டிருப்பதோடு, ஆங்கில நூல்களையும் தமிழில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டு வருகிறார். இவருடைய தமிழ் பிரசங்கங்கள் ஆடியோ சீ.டீக்களில் தொடர்ந்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. கடவுளின் வசனத்தை எளிமையான பேச்சுத் தமிழில் தெளிவாகப் பிரசங்கித்து வருவது இவருடைய ஊழியத்தின் சிறப்பு.

வாசகர்களே!

மறுபடியும் இந்த இதழோடு உங்களைச் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். பல்வேறு வேலைகளுக்கு மத்தியில் இந்த இதழைத் தயாரித்து நேரத்தோடு உங்களுக்கு அனுப்பிவைக்க கர்த்தர் கிருபை பாராட்டியிருக்கிறார். இதழின் நடுப்பகுதியில் நாம் வெளியிட்டிருக்கும் நூல்களின் பட்டியலை நீங்கள் காணலாம். அவற்றை சென்னை, சீர்திருத்த வெளியீடுகளோடு தொடர்புகொண்டு நீங்கள் பெற்றுக்கொள்ளலாம். தொடர்ந்து எழுத்துப் பணிக்காகவும், நூல் வெளியீட்டிற்காகவும் ஜெபித்துக்கொள்ளுங்கள். தற்காலத்திற்கு அவசியமான நூல்களை எழுதியும், மொழிபெயர்த்தும் வெளியிடுவதே எங்கள் நோக்கம். திருச்சபைப் பணிக்கு அவை துணைபோக வேண்டும் என்பதை எங்கள் ஜெபம்.

Continue reading

கிறிஸ்தவ வரலாற்றில் வினாவிடைப் போதனைகள்

நம்மினத்துக் கிறிஸ்தவத்தில் இறையியல் பஞ்சமிருப்பது எல்லோருக்குமே தெரிந்த உண்மைதான். பிரசங்கங்களிலும், போதனைகளிலும் தனிமனித அனுபவங்களும், வெறும் வரட்டுத்தனமான போலி வாக்குத்தத்தங்களும் நிரம்பி வழிகின்றனவே தவிர மெய்யான வேதவிளக்கங்களுக்கு இடமிருப்பதில்லை. பிரசங்கமேடை சத்தியமற்ற சாட்சிகளை மட்டும் கொண்டிருப்பதாலேயே பரவலாக ஆத்துமாக்களும் சத்தியம் தெரியாமல், வழிதெரியாமல் அலையும் ஆடுகளைப்போல அனுபவ சுகத்தை மட்டும் நாடிப் போலிப் பிரசங்கிகளின் கையில் அகப்பட்டுத் தவித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். கடந்த வாரத்தில் தென் ஆபிரிக்காவில் ஒரு பிரசங்கி இறந்துபோன ஒருவனை உயிர்த்தெழச் செய்யும் ஒரு நாடகத்தை சபை மத்தியில் செய்துகாட்டி கைதட்டல் பெறப்பார்த்திருக்கிறார். அதில் எந்த உண்மையும் இல்லை என்று சில கிறிஸ்தவ தலைவர்கள் அந்த நாடகத்தை நடத்திய மனிதன் மீது கிரிமினல் வழக்குத் தொடரவேண்டும் என்று போலீசை நாடியிருக்கிறார்கள். இதை பிபிசி செய்தியில் நான் பார்த்தேன். இப்படி நூற்றுக்கணக்கான போலித்தனங்கள் நம்மைச்சுற்றி எங்கும் நிகழ்ந்து வருகின்றபோதும் அசையமாட்டேன் சாமி, என்று தொடர்ந்தும் இந்தப் போலிகள் பின்னால் திரிந்துவருகிறவர்களே அநேகம். பழைய ஏற்பாட்டில் இஸ்ரவேலில் காணப்பட்ட வார்த்தைப் பஞ்சமே இன்று நம்மினத்தையும் வாட்டிவருகிறது.

Continue reading

வினாவிடைப் போதனை அவசியமா?

வேதம் மட்டுமே! என்ற பல்லவியைப் பாடுகிறவர்களை நீங்கள் நிச்சயம் சந்தித்திருப்பீர்கள். மேலெழுந்தவாரியாகப் பார்க்கிறபோது இந்தப் பல்லவி ஆபத்தில்லாததாக, நேர்மையானதாகத் தெரியும். ஆனால், இந்தப் பல்லவியைப் பாடுகிறவர்களுடைய உள்நோக்கமே வேறு. வேதத்தை மட்டுமே பயன்படுத்துவோம் என்று மார் தட்டுகிற இவர்கள் மனித எழுத்துக்களை ஒதுக்கித் தள்ளுகிறார்கள்; அவற்றைக் குறைத்து மதிப்பிடுகிறார்கள். அவற்றால் பயனில்லை என்ற எண்ணத்தைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இவர்களுடைய இந்த அறிவீனத்தால் வேதத்திலும் தேவையான ஞானமில்லாமல் தங்களுடைய கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையிலும் ஊழியப்பணிகளிலும் வளர முடியாமல் தேங்கி நிற்கும் தண்ணீர்போல எவருக்கும் பயனற்றவர்களாக வாழ்ந்து வருகிறார்கள்.

Continue reading

வேதத்தை விளக்க வேண்டியது அவசியமா? – A.W. பின்க்

A.W. பின்க்

படைப்புயிர்களில் மனிதனே கேடான காரியங்களுக்குப் பேர்போனவன். இந்த உண்மை வேறு எந்தவிஷயத்தையும்விட, இந்நூலில் நாம் கையாளும் விஷயத்தைப்பற்றி பலரும் கொண்டிருக்கும் எண்ணப்பாட்டிலிருந்து மிகத்தெளிவாக அறியலாம். பரிசுத்த வேதாகமம், யாரும் விளக்க வேண்டிய அவசியமில்லாதளவுக்கு, எளிமையான மொழியில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்று ஆதாரங்களுடன் சிலர் வலியுறுத்தியிருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்களுக்கு எதிராக, பெரும் கூட்டத்தினர் எழும்பி, தங்களுடைய கருத்துக்கு அவர்களை இணங்கவைக்க முற்பட்டனர். அவர்களுடைய கருத்து என்னவென்றால், பரிசுத்த வேதாகமத்தின் உள்ளடக்கம் சாதாரண மனிதர்களுடைய அறிவினால் புரிந்துகொள்ள முடியாதளவுக்கு உயர்ந்திருப்பதாகவும், அதன் போதனைகள் ஆழமானதாகவும், மிகவும் உயர்ந்ததாகவும், அதன் மொழிநடை எளிதில் புலப்படாதாகவும், ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பொருள் கொண்டதாகவும் இருக்கிறது என்பதாகும். சாதாரண மனிதர்கள் தங்களுடைய சுய முயற்சியினால் அதை விளங்கிக்கொள்ள முடியாது என்றும், பரிசுத்த வேதத்தின் போதனைகளைக் குறித்த விஷயங்களில் “பரிசுத்த தாய் சபையின்” முடிவுக்கு அடிப்பணிவதே ஞானமான செய்கையாகும் என்றார்கள். ஏனென்றால், அவர்களைப் பொறுத்தவரையில் இத்திருச்சபையே, கடவுளுடைய வார்த்தையை விளக்குவதற்கு தெய்வீக அதிகாரம் கொண்டதும், தகுதியானதுமாக இருக்கிறது. ஆகவே ரோமன் கத்தோலிக்க போப்புகள், தேவனுடைய வார்த்தை பாமர மக்களிடம் செல்லாதபடி தடுத்து நிறுத்திவைத்து, தங்களுடைய சொந்த தத்துவங்களையும், மூடநம்பிக்கைகளையும் அதன் மீது திணித்திருந்தனர். இதைப் பெரும்பாலுமான பாமர மக்களும் ஏற்றுக்கொண்டிருந்தனர். ஏனென்றால், வேதத்தை ஆராயவேண்டிய கடமையிலிருந்து, இது அவர்களை விடுவிப்பதினால் அதில் அவர்கள் சமாதானம் கொண்டிருந்தனர். ரோமன் கத்தோலிக்கர்களின் இப்போதனைக்கு எதிராக எழும்பியவர்களுக்கும் பெருமளவிலான வரவேற்பு இருக்கவில்லை, ஏனென்றால், சுயமாக வேதத்தைப் படித்து ஆராய்வதற்கு மிகவும் சோம்பலுள்ளவர்களாகவே பொதுவாக மக்கள் இருந்தனர். கத்தோலிக்கர்கள் சொல்லியதைக் கேட்டு, நம்பினால் போதும் என்று இருந்துவிட்டனர்.

Continue reading

அனல்வீசும் பக்திவைராக்கியம் – டேவிட் மெரெக்

பக்திவைராக்கியம் பற்றிய இத்தொடர் ஆக்கத்தின் இறுதிப்பகுதிக்கு இப்போது வந்திருக்கிறோம். இப்பாடத்தொடர் நம் அனைவரிலும் கிறிஸ்தவ வைராக்கியத்தை தக்கவைக்கவும் அதிகரிக்கவும் உதவியாயும் ஊக்கப்படுத்துகிறதாயும் இருக்க வேண்டும் என்பதே என்னுடைய எதிர்பார்ப்பும் ஜெபமுமாகும். பக்திவைராக்கியம் பற்றிய இந்த முக்கியமான விளக்கங்களை எப்படி சிறந்த முறையில் முடிவுக்குக் கொண்டு வருவது என்பதற்காக நான் அதிகமாக உழைக்க வேண்டியிருந்தது. இரண்டு இறுதியான விஷயங்களோடு இதை முடிவுக்குக் கொண்டு வரலாம் என்று தீர்மானித்தேன்.

Continue reading

வாசகர்களே!

புது வருட வாழ்த்துக்கள்!

புதிய வருடத்தில் மறுபடியும் இந்த இதழோடு உங்களைச் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். இவ்வருடத்திற்கான இந்த முதல் இதழ் இந்தியாவில் இருப்பவர்களுக்கு சென்னையில் அச்சிடப்பட்டு அனுப்பப்பட்டிருக்கிறது. இதுவரை நீங்கள் பெற்றுக்கொண்ட இதழ்களை நியூசிலாந்தில் அச்சிட்டு அனுப்பிவந்தோம். இதற்கான விளக்கத்தை இந்த இதழில் வந்திருக்கும் “கடமை கைமாறுகிறது” என்ற ஆக்கத்தில் நீங்கள் வாசிக்கலாம்.

Continue reading

கடமை கைமாறுகிறது!

திருமறைத்தீபம் இதழ் பற்றிய ஒரு முக்கிய விஷயத்தை, இதழின் வரலாற்றோடு தொடர்புடையதொரு விஷயத்தை இவ்விதழில் எழுதலாமென்றிருக்கிறேன். இதுவரை நியூசிலாந்தில் அச்சிடப்பட்டு (ஸ்ரீ லங்காவிற்கு வெளியில் இருக்கும்) அனைத்து வாசகர்களுக்கும் அனுப்பிவைக்கப்பட்ட திருமறைத்தீபம் இந்த வருட ஆரம்பத்தில் இருந்து தமிழகத்தில் அச்சிடப்பட்டு சென்னை, சீர்திருத்த வெளியீடுகள் நிறுவனத்தால் வாசகர்களுக்கு அனுப்பிவைக்கப்படும். உங்கள் கரத்தில் இருக்கும் இவ்வருடத்திற்கான முதல் இதழ் சென்னையில் அச்சிடப்பட்டது. இது நம் இதழ் வரலாற்றில் ஒரு மைல்கல். இப்புதிய திட்டம் பலவிதங்களில் வாசகர்களுக்குப் பலனுள்ளதாக இருக்கும்; அத்தோடு செலவு குறையவும், தேவைப்பட்டால் மேலதிக இதழ்களை அச்சிடவும் இது துணைபுரியும். நாம் இதைச் செயல்படுத்தத் தீர்மானித்ததற்கான முக்கிய காரணங்களில் ஒன்று, இந்திய அச்சுப்பணித் தொழில் நுட்பம் மேலைத்தேயத் தரத்திற்கு உயர்ந்திருப்பதுதான். குறைந்த செலவில் மிகச்சிறந்த தரத்தில் தொடர்ந்து திருமறைத்தீபத்தை அச்சிட்டு வெளியிட கர்த்தர் எங்களை வழிநடத்தியிருக்கிறார்.

Continue reading

அத்தநேசியஸும் ஏரியன் முரண்பாடும் – பகுதி 2

வேதபூர்வமான சத்தியத்திற்கு வரலாற்றில் கிடைத்த ஆரம்ப வெற்றியை (கி.பி. 318-325) முந்தைய இதழில் வந்த அத்தநேசியஸ் பற்றிய ஆரம்ப ஆக்கத்தில் பார்த்தோம். எனினும் சத்தியத்திற்கு ஏற்பட்ட ஆபத்து அத்தோடு ஓய்ந்தபாடில்லை. தொடர்ந்து நடந்த நிகழ்வுகளை இவ்வாக்கத்தில் ஆராய்வோம்.

கி.பி. 325-361 காலப்பகுதியில், ஏரியனிசத்தைப் பின்பற்றியவர்களின் கை ஓங்கியிருந்ததுபோல் காணப்பட்டது. இக்காலப்பகுதியில் நடந்த சில முக்கியமான நிகழ்வுகள், ஏரியர்கள் கிட்டதட்ட வென்றுவிட்டார்களோ என்று எண்ணத் தோன்றியது. இந்த மாற்றங்கள், இரண்டு குறிப்பிட்ட நிலைகளில் ஏற்பட்டது.

Continue reading

தள்ளாடும் பக்திவைராக்கியம் – டேவிட் மெரெக்

சென்ற இதழில், நாம் பக்திவைராக்கியத்தின் அநேக ஊக்கப்படுத்தும் சாதகமான உதாரணங்களில் நம்முடைய கவனத்தை செலுத்தினோம். எனினும், அத்தகைய நல்ல உதாரணங்களும் நம்மில் ஒரு தவறான எண்ணத்தை ஏற்படுத்திவிடும் வாய்ப்பு உண்டு. அதாவது, உண்மையான விசுவாசிகளுக்கும் சுவிசேஷ ஊழியர்களுக்கும் பக்திவைராக்கியம் பற்றிய விஷயங்களில் அவர்களுக்கு ஒருபோதும் போராட்டம் ஏற்பட்டதில்லை என்பதுபோல் நமக்குத் தென்படலாம். அப்படியில்லை என்பதை வேதம் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. 1 இராஜாக்கள் 18-19 அதிகாரங்களில், முக்கிய கதாபாத்திரமாகிய பழைய ஏற்பாட்டு தீர்க்கதரிசியாகிய எலியாவில் இந்த உண்மை தெளிவாகக் கோடிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளது. பொல்லாதவனாகிய ஆகாப் ராஜாவின் நாட்களில் கலகக்காரராகிய இஸ்ரவேலின் வடபகுதி ராஜ்யத்திற்கு, கடவுளுடைய உண்மையுள்ள தீர்க்கதரிசியாகிய எலியா அனுப்பப்பட்டார். முந்தைய ஆக்கத்தில், வைராக்கியமான, பலனுள்ள ஜெபத்திற்கு நல்ல உதாரணமாக எலியா இருந்ததை நாம் கவனித்தோம். இருந்தும் இந்த உண்மையுள்ள தீர்க்கதரிசியும் கிட்டதட்ட அவிந்துவிடக்கூடிய பக்திவைராக்கியத்தை அனுபவித்திருந்தார். ஊக்கம் குன்றிய, மனஅழுத்தங்கொண்ட பக்திவைராக்கியத்திற்கு அவர் ஓர் உதாரணமாக இருக்கிறார்.

Continue reading

தேவகோபம்: இறையியலறிஞர்கள் சொன்னவை!

ஜொனத்தன் எட்வர்ட்ஸ்

அமெரிக்காவின் பெருஞ்சிந்தனையாளரும், பிரசங்கியும், இறையியல் வல்லுனருமான ஜொனத்தன் எட்வர்ட்ஸ் (Jonathan Edwards, 1703-1758) 1 தெசலோனிக்கேயர் 2:16ல் கொடுத்த பிரசங்கத்தின் ஒருபகுதி.

அதனுடைய முழு வல்லமையோடும் அது கொட்டப்படும்போது கர்த்தரின் கோபம் எத்தனை பயங்கரமானது. ஓரளவுக்கு அதைப்பற்றி அறிந்துகொள்ள தேவகோபம் என்றால் என்ன என்பதைத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள். கர்ஜிக்கும் சிங்கத்தைப் போன்றது ஓரரசனின் கோபம்; ஆனால், இது சர்வவல்லமையுள்ள யேகோவாவாகிய ஆண்டவரின் கோபம். இதைப்பற்றி அறிவுபூர்வமாக அறிந்துகொள்ளப் பார்ப்போம். எந்தவிதமான அனுதாபமோ, கருணை காட்டுவதற்கான எந்தவிதமான சந்தர்ப்பங்களோ இல்லாமல் முழுமையாக தேவகோபம் வெளிப்படும்போது அது எத்தனை பயங்கரமானது! உலகத்தைத் தன் வல்லமையினால் வார்த்தையைப் பயன்படுத்தி கட்டளையிட்டுப் படைத்த ஆண்டவரின் கோபம் எப்படிப்பட்டது? சூரியனைப்பார்த்து உதிக்காதே என்று கட்டளையிட்டு அதை உதிக்காமல் இருக்கச்செய்து, நட்சத்திரங்களை அதனதன் இடத்தில் இருக்கச் செய்கிறவரின் கோபம் எப்படிப்பட்டது? உலகத்தை அசையச்செய்து, பரலோகத்தின் தூண்களை நடுங்கச் செய்கிறவரின் கோபம் எத்தகையது? கடலைக் கண்டித்து, தண்ணீரில்லாமலாக்கி, மலைகளை அவை இருக்கும் இடங்களில் இருந்து அகற்றித் தன்கோபத்தைக் காண்பிப்பவரின் உக்கிரகோபம் எப்படிப்பட்டதாயிருக்கும்? எந்த மனிதனும் அதன் முன் நிற்கவழியில்லாத பிரகாசத்தைக் கொண்டிருக்கும் கர்த்தரின் கோபம் எப்படிப்பட்டது? தீயமனிதர்கள்மீது தன் பிரகாசமான நெருப்புப்போன்ற ஒளியை வீசச்செய்யும் மகோன்னதமானவரின் கோபம் எப்படிப்பட்டது? வல்லமையுள்ள பிசாசுகளும் தாங்கி நிற்கமுடியாது அதனடியில் நசுங்கிப்போகின்ற உக்கிரத்தோடு வெளிப்படும் தேவகோபத்தின் முன் மண்புழுப்போலிருக்கும் மனிதன் என்னவாவான்? அதைக்கொஞ்சமாவது ருசித்துப்பார்க்க, இந்த உலகத்தின் மீது தேவகோபம் எப்படி வெளிப்படுகின்றது என்பதை அறிந்துகொள்ள வாருங்கள். தன்னுடைய கோபத்தைக் கொஞ்சம் உணரும்படியாக கர்த்தர் மனிதனின் மனச்சாட்சியை உருத்தும்போது கடின இருதயமுள்ள அவன் கதறுவான். சொட்டுத் தேவகோபத்தின் வெளிப்படுத்தலின் கீழ் அவனுடைய மானுடம் நசுங்கிப் போகிறது. இதை நாம் அநேக உதாரணங்களில் காண்கிறோம். இந்தக் கொஞ்சக் கோபத்தின் பயங்கரமே அவனைக் கலங்கிப்போகச் செய்யுமானால் அந்தக் கோபம் முழுமையாக வெளிப்படுத்தப்படும்போது அது எப்படியிருக்கும்! தண்ணீர் தெளிப்பதுபோன்ற கர்த்தரின் சின்னக்கோபமே இந்தளவுக்கு மனிதனைத் தொல்லைப்படுத்திக் கலங்கடிக்குமானால், கர்த்தர் வெள்ளக்கால்வாய்களைத் திறப்பதுபோல் தன்னுடைய தீராக் கோபத்தைக் குற்றவாளியாக நிற்கும் மனிதர்கள் மேல் கொட்டி, பெருங்கடலலைகளைப்போல் அந்த உக்கிரக்கோபம் அவர்களைத் தாக்கும்போது அவர்கள் என்ன செய்வார்கள். கர்த்தரின் கொஞ்சக்கோபமே எப்படி மனிதனை மூழ்கச் செய்துவிடுகிறது!

சங்கீதம் 2:12
குமாரன் கோபங்கொள்ளாமலும், நீங்கள் வழியிலே அழியாமலும் இருக்கும்படிக்கு, அவரை முத்தஞ் செய்யுங்கள்; கொஞ்சக்காலத்திலே அவருடைய கோபம் பற்றியெரியும்; அவரை அண்டிக்கொள்ளுகிற யாவரும் பாக்கியவான்கள்.

சார்ள்ஸ் ஸ்பர்ஜன்

அக்டோபர் 23, 1881ம் ஆண்டில் பெரும் பிரசங்கி சார்ள்ஸ் ஹெடன் ஸ்பர்ஜன் (Charles Haddon Spurgeon , 1834-1892) மத்தேயு 3:7ல் கொடுத்த பிரசங்கத்தின் ஒருபகுதி.

பாவம் நிச்சயம் தண்டிக்கப்பட வேண்டும். அவர் உண்மையிலேயே தேவனாக இருந்தால், அவர் இந்த உலகத்தின் நியாயாதிபதியாக இருந்தால், எல்லாத் தீமைகளையும் அவர் அடியோடு வெறுக்கிறவராக இருக்க வேண்டும். நீதியற்றவர்களையும் நீதிமான்களையும், ஒழுக்கமற்றவர்களையும் ஒழுக்கமுள்ளவர்களையும், குடியைத் தொடாதவர்களையும் குடித்து வெறிக்கிறவர்களையும், உண்மை பேசுகிறவர்களையும் பொய்யர்களையும் அவர் ஒரேவிதத்தில் நடத்தமுடியாது. அப்படி நடந்துகொள்ளுகிற கடவுளை மனிதன் நிராகரிக்கத்தான் வேண்டும். ஆனால், நாம் அறிந்து விசுவாசிக்கின்ற மெய்யான தேவன் எல்லாப் பாவங்களையும் அடியோடு வெறுக்கவேண்டும். அவருடைய சுத்தமான பரிசுத்த இருதயம் அனைத்து கேடுகளையும் பார்த்து முகஞ்சு-ழிக்க வேண்டும். அதை அவரால் செய்யமுடியும் என்பதற்காக அல்ல; அப்படி அவர் செய்தேயாக வேண்டும். வெகு சீக்கிரமே இந்தக் காலங்களில் அவர் எல்லாப் பாவங்களுக்கு எதிராகவும் தன்னுடைய உக்கிரக்கோபத்தை அவர் கொட்டித்தீர்க்கவேண்டும். இயற்கையமைப்பின்படி கர்த்தர் படைத்துள்ள உலகம் அவசியமான சில ஒழுங்குகளின்படி நிர்வகிக்கப்பட வேண்டும். அதேபோல் இயற்கையின் முறைமையின்படி பாவம் தண்டிக்கப்பட வேண்டும். ஒவ்வொரு பாவமும், கீழ்ப்படியாமையும் அவற்றின் தன்மையின்படி அவற்றிற்கான பலனை அனுபவிக்கவேண்டும். இதுவே பாவத்தின் தவிர்க்க முடியாத விளைவு; அதைப்பற்றிய எந்த விவாதத்திற்கும் இடமில்லை. இது நிலையானதாக தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிறது. “மனுஷர் பேசும் வீணான வார்த்தைகள் யாவையும் குறித்து நியாயத்தீர்ப்பு நாளிலே கணக்கொப்புவிக்க வேண்டும் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்” என்றார் இயேசு. தேவனுடைய கோபத்தைப்பற்றி விளக்குகிறபோது அவரை அதிகாரவெறிபிடித்த கொடுமைக்காரராக நாம் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறோம் என்று எண்ணிவிடாதீர்கள். நாம் சொல்லுவதெல்லாம் இயற்கையின்படி நடக்கவேண்டியவைகளைத்தான்; நீங்கள் விஷத்தைக் குடித்தால் அது உங்கள் உயிரை மாய்த்துவிடும்; நீங்கள் குடித்து வெறித்து நடந்துகொண்டால் அல்லது எந்த நோயினால் பாதிக்கப்பட்டாலோ அது உங்களுக்கு தாங்கமுடியாத வருத்தத்தையும் கேட்டையும் கொண்டுவரும். அதுபோல் பாவம் தேவகோபத்தை சந்தித்தேயாக வேண்டும்; வேறுவழியேயில்லை. வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோனாலும், நியாயப்பிரமாணத்தில் உள்ளதெல்லாம் நிறைவேறுமளவும், அதில் சிறு எழுத்தாகிலும், எழுத்தின் உருப்பாகிலும் ஒழிந்து போகாது; அந்த நிறைவேறுதலின் ஓர் அம்சமாக கர்த்தர் எல்லாப் பாவங்களையும், மீறுதல்களையும் ஒட்டுமொத்தமாக அழிக்கவேண்டும்.

ஆர்தர் பின்க்

ஆர்தர் பின்க் (A. W. Pink, 1886-1952) எழுதிய ஆக்கத்தில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட பகுதி.

கிறிஸ்தவர்கள் என்று தங்களை அழைத்துக்கொள்ளுகிற அநேகர் தேவகோபம் என்று ஒன்றிருப்பதாக நம்புவதில்லை. தேவகோபம் என்பது தெய்வீகத்தில் காணப்படும் குறைபாடு என்று வெளிப்படையாக சொல்லுமளவுக்கு போகவிரும்பாதவர்கள், அந்த உண்மையை ஆர்வத்தோடும் மகிழ்ச்சியோடும் ஏற்றுக்கொள்ள விரும்புவதில்லை. அவர்களுடைய இருதயத்தில் அந்தப் போதனைக்கு எதிராக இரகசியமான ஒரு வெறுப்பு காணப்படுவதால் அதைப்பற்றி அவர்கள் நினைக்கவோ, கேட்கவோ விரும்புவதில்லை. தேவகோபத்தை முழுதாக நிராகரித்துவிடாதவர்களில் சிலர், அதைப்பற்றி பெருமளவுக்கு சிந்திக்க வேண்டிய அளவுக்கு, அதில் பயப்படுமளவுக்கு கோரமான எந்தத் தன்மையுமில்லை என்கிறார்கள். வேறு சிலர், தேவனுடைய குணாதிசயங்களில் ஒன்றான நன்மை தேவகோபத்தோடு பொருந்திவராததொன்றாகக் கருதி அவர்களுடைய எண்ணங்களில் இருந்து அதைத் தவிர்த்துவிட முயல்கிறார்கள்.

ஒத்தவாக்கிய அகராதியைக் கவனத்தோடு ஆராய்ந்து பார்த்தால் அதில் ஆண்டவருடைய கோபம், ஆக்ரோஷம், தேவகோபம் ஆகிய வார்த்தைகளே, அவருடைய அன்பையும், கனிவையும்விட அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. அவர் நாள்தோறும் பாவியின்மேல் சினங்கொள்ளுகிற தேவன் (சங்கீதம் 7:11).

உண்மை, வல்லமை, கருணை ஆகியவை கர்த்தருடைய பூரணத்துவங்களில் ஒன்றாக இருப்பதுபோல் தேவகோபமும் அவற்றில் ஒன்றாக இருக்கின்றன. கர்த்தருடைய குணாதிசயத்தில் எந்தவிதமான குறைபாட்டிற்கும் இடமில்லை; ஒரு சிறு கலங்கத்தையும் அதில் காணமுடியாது; தேவகோபம் அதில் அடங்காமல் இருந்தால் மட்டுமே அதில் குறைபாட்டிற்கு இடமுண்டு. பாவத்தை உதாசீனப்படுத்துவது ஒழுக்கக்குறைவாகும். பாவத்தை வெறுக்கிறவன் ஒழுக்கத்தொழுநோயாளியாவான்! சகலவிதமான பரிசுத்தப் பூரணத்துவத்தைக் கொண்டிருக்கும் ஒருவர் நீதியையும் அக்கிரமத்தையும், ஞானத்தையும் முட்டாள்தனத்தையும் எப்படி சமமானவையாக ஒரே கண்ணோட்டத்தில் பார்க்க முடியும்? நித்திய பரிசுத்தத்தைக் கொண்டிருப்பவர் எப்படி பாவத்தை உதாசீனம் செய்து அதன்மீது தன்னுடைய கண்டிப்பைக் காட்டாமல் இருக்கமுடியும்? (ரோமர் 11:22). பரிசுத்தமாயிருப்பவற்றில் மட்டுமே ஆனந்தம் காணும் கர்த்தர் பரிசுத்தமற்றவற்றை எப்படி வெறுக்காமல் இருக்கமுடியும்? கர்த்தருடைய தன்மை எப்படி அவசியமானதாகவும், நித்தியமானதாகவும் பரலோகத்தை உண்டாக்கியிருக்கிறதோ அதேபோல் நரகத்தையும் உண்டாக்கியிருக்கிறது. கர்த்தரில் எப்படி எந்தக் குறைபாடும் இல்லையோ அதேபோல் அவரில் எந்தக் குணாதிசயமும் இன்னொன்றதைவிடப் பூரணமற்றதாக இல்லை.

சகலவிதமான அநீதிகளையும் நித்தியத்துக்கும் வெறுப்பதுதான் தேவகோபம். அது தீமைகளுக்கெதிரான தெய்வீக நீதியின் வெறுப்பும் கோபமுமாகும். அது பாவத்திற்கெதிராகப் புறப்பட்டிருக்கும் கர்த்தரின் பரிசுத்தமாகும். அது கர்த்தர், பாவத்தைச்செய்து வருகிறவர்களுக்கெதிராக அறிவித்திருக்கும் நீதியான தண்டனை. கர்த்தருடைய அதிகாரத்துக்கு எதிராக பாவம் இருப்பதாலேயே அவர் அதன் மீது கோபமுள்ளவராக இருக்கிறார்; அவருடைய இறையாண்மைக்கெதிரானதாக பாவம் இருக்கிறது. அவருடைய ஆளுகைக்கெதிராக இருப்பவர்கள் அனைவரும், அவரே ஆண்டவர் என்பதைக் கர்த்தர் அறிந்துகொள்ளும்படிச் செய்வார். மனிதர்கள் அவருடைய மகத்துவத்தை அலட்சியப்படுத்துவதால் அது எத்தகையது என்பதை அவர்கள் உணரும்படிச் செய்வார் கர்த்தர். மனிதர்கள் மிகச் சாதாரணமானதாகக் கருதும் பயமுறுத்துகின்ற கோபத்தை, அது எத்தனை பயங்கரமானது என்று அவர்கள் அறிந்துகொள்ளும்படிச் செய்வார் கர்த்தர். தனக்கெதிராக நிகழ்ந்த எந்தப் பாதிப்பின் காரணமாகவோ அல்லது மனிதர்களுக்கு காரணகாரியமெதுவுமில்லாமல் காயத்தை ஏற்படுத்தவேண்டும் என்பதற்காகவோ கர்த்தர் காட்டும் பழிவாங்கும் கொடுஞ்சினம் அல்ல தேவகோபம். உலகத்தின் இராஜா தான்தான் என்பதை நிச்சயம் கர்த்தர் நிரூபிக்கத்தான் போகிறார்; ஆனால் அவருக்கு பழிவாங்கும் குணமில்லை.

ரொபட் ஹெல்டேன்

ஸ்கொட்லாந்தைச் சேர்ந்த இறையியலறிஞரும், வேதவிளக்கவியலாளருமான ரொபட் ஹெல்டேன் (Robert Haldane, 1764-1842) ரோமர் 1:18 வசனத்திற்கு தந்திருக்கும் விளக்கத்தின் பகுதி இது.

மனிதனுக்கு மரணம் எனும் தண்டனை விதிக்கப்பட்டு அவன் ஏதேனில் இருந்து துரத்தியடிக்கப்பட்ட, இந்த உலகம் சாபத்துக்குள்ளான ஆரம்பகாலத்திலேயே தேவகோபம் வெளிப்படுத்தப்பட்டுவிட்டது. அதற்குப் பிறகு நோவாவின் காலத்து வெள்ளத்தின் மூலமும், சோதோம், கொமோரா நகரங்களின் எரிநெருப்பிலாலான அழிவின் மூலமும், இதற்கெல்லாம் மேலாக உலகத்தில் மரணத்தின் ஆளுகை மூலமும் உதாரணங்களாக அது வெளிப்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. ஒவ்வொரு பாவத்திற்கும் எதிரான நியாயப்பிரமாணத்தின் சாபத்தில் இதைக் காண்கிறோம்; கர்த்தர் ஏற்படுத்தியிருக்கும் தகனபலிகளில் இதைக் காண்கிறோம்; மோசேயின் காலத்து அத்தனை பிரமாணங்களும் இதை வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்நூலின் (ரோமர்) எட்டாவது அதிகாரத்தில் பவுல், உலகமும், படைப்போடு தொடர்புடைய அனைத்தும் தவித்துப் பிரசவவேதனைப்படுவதாக விளக்குகிறார். கர்த்தர் இருக்கிறார் என்பதை வெளிப்படுத்தி அவருடைய மகிமையைப் பறைசாற்றுகின்ற அதே உலகம், அவர் பாவத்துக்கு எதிரி என்றும், மனிதரின் தீமைகளனைத்தையும் தண்டிக்கிறவர் என்றும் நிரூபிக்கிறது. அனைத்திற்கும் மேலாக, தேவகுமாரன் இந்த உலகத்திற்கு வந்து தன் தெய்வீகத்தை வெளிப்படுத்தி தன்னுடைய துன்பங்கள் மற்றும் சிலுவை மரணத்தின் மூலம், இதற்கு முன் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்த தேவகோபத்தின் கோரமான விளைவுகள்பற்றிய அனைத்து உதாரணங்களுக்கெல்லாம் மேலான உதாரணமாக பாவத்திற்கெதிரான தன்னுடைய வெறுப்பை வெளிப்படுத்தினார். இதைவிட, இனி வரப்போகும் கோடானவர்களுக்கான நித்திய தண்டனை புதிய உடன்படிக்கையின் காலத்தில் அதிகாரபூர்வமாகவும் வெளிப்படையாகவும் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. புதிய உடன்படிக்கையின் கீழ் பரலோகம் வெளிப்படுத்தும் இரண்டு வெளிப்படுத்தல்களைக் காண்கிறோம் & ஒன்று தேவகோபம்; இரண்டாவது, கிருபை.

மார்டின் லொயிட் ஜோன்ஸ்

தேவகோபத்தைப் பற்றி பிரபல பிரசங்கி மார்டின் லொயிட் ஜோன்ஸ் (Martyn Lloyd-Jones, 1899-1981) எழுதியிருக்கும் ஆக்கத்தின் ஒரு பகுதி இது.

தேவகோபத்தையும், கர்த்தரின் நியாயத்தீர்ப்பையும் பற்றிய போதனைகளை விளங்கிக்கொண்டால் மட்டுமே நித்திய தேவகுமாரரான இயேசு கிறிஸ்து ஏன் இந்த உலகத்திற்கு வந்தார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். தன்னுடைய மகிமையை ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு குழந்தையாக பெத்லகேமில் பிறந்து, சகலவிதமான துன்பங்களையும் வாழ்க்கையில் கிறிஸ்து ஏன் அனுபவித்தார் என்பது நமக்குத் தெரியும் & அது நம்முடைய இரட்சிப்பிற்காகவே. இருந்தபோதும், இரட்சிப்பிற்கு அது ஏன் அவசியம் என்ற கேள்வி எழுகிறது. நாம் இரட்சிக்கப்படும்படியாக இவையெல்லாம் ஏன் நிகழவேண்டும்? தேவகோபத்தைப்பற்றியும் நியாயத்தீர்ப்பைப்பற்றியும் முழுமையாக விளக்காமல் எவரால் இந்தக் கேள்விக்குப் பதிலளிக்க முடியும் என்று நான் சவால்விடுகிறேன். சிலுவையையும், இயேசு கிறிஸ்துவின் மரணத்தையும் பற்றிய போதனைகளை நாம் கவனிக்கும்போது இது நமக்கு மேலும் தெளிவாகின்றது. கிறிஸ்து ஏன் மரித்தார்? அவருடைய இரத்தத்தினால் இரட்சிக்கப்படுவதற்காக என்று நாம் இதற்கு பதிலளிப்போமானால், அவருடைய இரத்தத்தினால் நாம் ஏன் இரட்சிக்கப்பட வேண்டும்? நாம் இரட்சிப்படைவதற்காக கிறிஸ்து கல்வாரியில் மரித்து, புதைக்கப்பட்டு, உயிர்த்தெழுவது ஏன் அத்தனை முக்கியமானது? இந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் தகுந்த ஒரேயொரு விளக்கம் தேவகோபம்பற்றிய வேதபோதனைதான். இந்தப் போதனை உண்மையானதாக இல்லாதிருக்குமானால் கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணம் நிச்சயமாக அவசியமேயில்லாததொன்று என்றுதான் கூறவேண்டும்.

இந்த வசனத்தில் (எபேசியர் 2:3) காணப்படும் இரண்டு விஷயங்களை ஆராய்வோம். முதலாவதாக, பவுல் சொல்லுகிறார், இந்த உலகத்தில் பிறந்திருக்கும் அனைவரும் தேவகோபத்தின் கீழ் இருக்கிறார்கள் என்று. அவர் சொல்லுகிறார், “நாமெல்லோரும் . . . சுபாவத்தினால் மற்றவர்களைப்போலக் கோபாக்கினையின் பிள்ளைகளாயிருந்தோம்.” மனித குலத்தின் ஏனைய மக்களனைவரையும்போல நாமெல்லோரும் கோபாக்கினையின் பிள்ளைகள் என்பதே இதற்கு அர்த்தம். இந்தக்காலத்தில் மிகவும் பிரசித்தமில்லாத, அதேநேரம் மிகவும் அருமையான ஒரு போதனையை நாம் இங்கு சந்திக்கிறோம். இது பிரசித்தமில்லாதது மட்டுமல்ல அநேகரால் வெறுக்கப்பட்டு ஒதுக்கப்பட்டிருக்கும் சத்தியம். இதைப்பற்றிய விவாதத்தில் ஈடுபடுகிறபோது அநேகரால் தங்களைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள முடியாமல் போகிறது. சில வருடங்களாகவே பிரபலமாகியிருக்கும் ஒரு போதனை, ஆண்டவர் அன்புடையவராக இருக்கிறார் என்றும் அவரை அன்புள்ளவராக மட்டுமே பார்க்க வேண்டும் என்று சொல்லுகிறது. தேவகோபத்தைப்பற்றி நாம் பேசுவோமானால் அது ஆண்டவர் அன்புள்ளவராயிருக்கிறார் என்பதற்கு முற்றிலும் ஒத்துப்போகாத எதிர்மறையான போதனை என்கிறார்கள் அவர்கள். . . . நாம் இப்போது பழைய ஏற்பாட்டுக் கடவுளை நம்புவதில்லை; நாம் இப்போது புதிய ஏற்பாட்டுக் கடவுளையே நம்புகிறோம். அவரே இயேசு கிறிஸ்து என்பது இவர்களின் வாதம். வேறு சிலர் இன்னும் ஒருபடி மேலேபோய், கடந்த நூற்றாண்டில்தான் இந்த விஷயங்கள்பற்றி நமக்குத் தெளிவான விளக்கம் கிடைத்தது என்றும், இந்த நூற்றாண்டின் ஆரம்பகாலம்வரை மக்கள் தேவகோபம் என்று ஒன்றிருப்பதாக நம்பிவந்ததோடு, கடவுளைப்பற்றிய தவறான நம்பிக்கைகளைக் கொண்டிருந்தனர் என்கிறார்கள்.

இந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் பதிலிருக்கிறதா? முதலாவதாக, ஒரு தவறான எண்ணத்தைத் திருத்தப் பார்ப்போம்.

சிலர் கோபம் என்ற வார்த்தையைத் தவறாக விளங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்த வார்த்தையைக் கேட்டவுடனேயே அவர்கள் கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் அது கட்டுப்படுத்தமுடியாத ஆத்திரம் என்று எண்ணிவிடுகிறார்கள். சுயக்கட்டுப்பாட்டை இழந்து, மகா ஆத்திரத்துடன் சரீரம் நடுங்க, சரீரத்தோலெல்லாம் வெளுப்படைந்து, இழிவான வார்த்தைகளைப் பேசி இழிவான செயல்களைச் செய்கின்ற ஒருவனின் கோபத்தை மட்டுந்தான் அவர்களால் நினைத்துப் பார்க்கமுடிகிறது. இது கோபத்தைப்பற்றிய மிகத்தவறான கருத்து. பாவமனிதன் சிலவேளைகளில் இந்தவிதமாக நடந்துகொள்வதுண்டு; ஆனால் வேதம், கோபம் என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தும்போது இதெல்லாம் அந்த வார்த்தையில் அடங்கவில்லை. நீதியின் அடிப்படையில் வெளிப்படுத்தப்படும் கோபத்தைத்தான் வேதம் விளக்குகிறது. இன்னும் மேலும் விளக்குவதானால், வேதபோதனையின்படி கர்த்தரின் அன்பின் மறுபக்கமே தேவகோபம். இது கர்த்தரின் அன்பை நிராகரிப்பதனால் ஏற்படுகின்ற தவிர்க்கமுடியாத விளைவு. அன்பே உருவாயிருக்கின்ற ஆண்டவர், நியாயத்தின் தேவனாகவும், நீதியின் தேவனாகவும் இருக்கிறார். தேவனின் அன்பு வெறுத்து ஒதுக்கப்பட்டு நிராகரிக்கப்படும்போது அதன் விளைவாக அங்கே தேவனின் நியாயத்தையும், நீதியையும், கோபத்தையும் மட்டுமே காணமுடியும்.

————————————————————————————————————

போதகர் பாலா அவர்கள் நியூசிலாந்திலுள்ள சவரின் கிறேஸ் சபையில் கடந்த 33 வருடங்களாக போதகராக பணிபுரிந்து வருகிறார். பல்கலைக் கழக பட்டதாரியான இவர் தென் வேல்ஸ் வேதாகமக் கல்லூரியில் (South Wales Bible College, Wales, UK) இறையியல் பயின்றவர். பலரும் விரும்பி வாசிக்கும் திருமறைத்தீபம் காலாண்டு பத்திரிகையின் ஆசிரியராகவும் அவர் இருந்து வருகிறார். அத்தோடு, அநேக தமிழ் நூல்களை அவர் எழுதி வெளியிட்டுக் கொண்டிருப்பதோடு, ஆங்கில நூல்களையும் தமிழில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டு வருகிறார். இவருடைய தமிழ் பிரசங்கங்கள் ஆடியோ சீ.டீக்களில் தொடர்ந்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. கடவுளின் வசனத்தை எளிமையான பேச்சுத் தமிழில் தெளிவாகப் பிரசங்கித்து வருவது இவருடைய ஊழியத்தின் சிறப்பு.

வாசகர்களே!

அன்பு வணக்கங்கள்!

மறுபடியும் இந்த இதழோடு உங்களைச் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். இவ்விதழில் முக்கியமான ஆக்கங்கள் வந்திருக்கின்றன. அத்தநேசியஸ் என்ற ஆதிசபையின் முக்கிய தலைவரைப் பற்றி டேவிட் மெரெக் எழுதிய ஆக்கத்தின் முதலாவது பகுதியை இதில் தந்திருக்கிறேன். அத்தநேசியஸ் எந்தளவுக்கு சபை வரலாற்றில் முக்கியமானவர் என்பதை பெரும்பாலான கிறிஸ்தவர்கள் அறிந்துவைத்திருக்கவில்லை. சத்தியத்தின் நிமித்தம் அவர் எடுத்த நடவடிக்கைகள் அவரைப் பலதடவைகள் சிறைவாசம் அனுபவிக்கவைத்திருக்கிறது. கர்த்தரின் கிருபையே உயிராபத்து ஏற்பட்ட ஒவ்வொரு தடவையும் அவரைப் பாதுகாத்திருக்கிறது. அந்தளவுக்கு சத்தியத்திற்காக உயிரைப் பணயம் வைக்கிறவர்கள் இன்று எங்கிருக்கிறார்கள். அத்தநேசியஸின் சத்திய வைராக்கியமே திரித்துவம் பற்றிய ஆணித்தரமான விளக்கத்தைத் தரும் வரலாற்று சிறப்புப் பெற்ற நைசீன் ஆவணத்தை நமக்குத் தந்திருக்கிறது. இவ்வாக்கத்தை வாசித்துப் பயனடையுங்கள்.

Continue reading

அத்தநேசியஸும் ஏரியன் முரண்பாடும்

– டேவிட் மெரெக் –

டாக்டர் சாமுவேல் வால்டிரன் எனும் சீர்திருத்த போதகர், வரலாற்று இறையியல் தொடர்பான தன்னுடைய விளக்கங்களில், புதிய ஏற்பாடு நிறைவுபெற்ற பின்பு, திருச்சபை வரலாற்றில் மூன்று மாபெரும் இறையியலறிஞர்கள் இருந்திருப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறார். அவர்களில் இருவர் பிரபலமானவர்கள் – ஜோன் கல்வின் மற்றும் ஆகஸ்டின். எனினும் மூன்றாவது நபர் அந்தளவுக்குப் பிரபலமானவர் அல்ல. அவர்தான் அத்தநேசியஸ்.

Continue reading

அதிகாரமும் அடங்காப்பிடாரிகளும்

சமீபகாலங்களில் உலக நாடுகளிலும், சமுதாயங்களிலும், திருச்சபைகளிலும் நிகழ்ந்து வரும் நிகழ்வுகளும், சிந்தனைப்போக்கும் அதிகாரத்தைப் பற்றி என்னை அதிகமாக சிந்திக்கவைத்தது. அரசுகளுக்கும், அதிகாரங்களுக்கும் எதிராக ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்துவது மட்டுமல்லாமல், பொதுஉடமைகளுக்கு தீவைப்பதும், வாகனங்களைத் தாக்கி உடைப்பதும், எதிராளிகளைத் தாக்கிக் காயமேற்படுத்துவதும் சமுதாயத்தில் இன்று சர்வசாதாரணமாக நிகழ்ந்து வரும் நிகழ்வுகளாக இருக்கின்றன. அல்ஜிசீரா போன்ற சில மீடியாக்கள் இத்தகைய தாக்குதல்களுக்கே முக்கியத்துவம் கொடுத்து செய்திகளை வெளியிட்டு வருகின்றன. பாலஸ்தீனியர்கள் காசா பகுதியில் துன்பத்தை அனுபவித்து வருவது உண்மைதான். அதை நிர்வகிக்கும் ஹமாஸ் ஒரு சமாதானப் புறா அல்ல; ஆரம்பத்திலிருந்தே இஸ்ரவேலுக்கு எதிராக வன்முறை நடத்திவரும் வன்முறைக்கூட்டம் அது. பாலஸ்தீனியர்களைத் தூண்டிவிட்டு வன்முறையை சர்வசாதாரணமாக அது நடத்திவருவதை அல்ஜிசீரா தொடர்ந்து மிகுந்த அனுதாபத்தோடு செய்தி வெளியிட்டு வருகிறது. இதேபோல்தான் சீரியாவிலும் ஐசிஸ் அமைப்பு உருவாகி வன்முறையை வளர்த்தது. இவர்களெல்லோரும் அரசுகள் தவறான போக்கில் போவதாகவும் அதனால் அவற்றைத் தூக்கியெறிய இதுவே வழி என்றும் சொல்லுகின்றனர். இதே நியாயத்தைத்தான் ஸ்ரீ லங்காவில் புலிகளை ஆதரித்தவர்களும் சொன்னார்கள். அதிகாரங்கள் தவறான போக்கில் போனால் வன்முறை செய்து அவற்றை நீக்க வேண்டும் என்ற தத்துவமே உலகமெங்கும் காணப்படும் அரசியல் வன்முறை அமைப்புகளின் சித்தாந்தமாக இருக்கிறது. அதுமட்டுமல்லாமல் அரசைப் பிடிக்காவிட்டால் குடிமக்கள் அரசுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் எதிர்ப்புக்காட்டும் Civil disobedience சமுதாயத்தில் சாதாரணமாகிவிட்டது.

Continue reading