திருச்சபை வரலாற்றில் ஒரு பொற்காலம்: பியூரிட்டன்களும் பியூரிட்டனிசமும்

சமீபத்தில் 17ம் நூற்றாண்டு பியூரிட்டன் பெரியவர்களைப்பற்றி நான் ஒரு செய்தியில் விளக்கவேண்டியிருந்ததது. நம் இனத்து கிறிஸ்தவர்களுக்கு அவர்களைப்பற்றி அதிகம் தெரியாமல் இருந்தால் அதில் ஆச்சரியப்படுவதற்கு ஒன்றுமில்லை. திருச்சபை வரலாறுபற்றி இதுவரை இரண்டு நூல்களை வெளியிட்டிருக்கிறேன். மூன்றாவது இந்தப் பியூரிட்டன்களைப்பற்றியதாக இருக்கும். அதை எழுதும் முயற்சியை ஆரம்பித்திருக்கிறேன். அதை வேகமாக எழுதி வெளியிட கர்த்தரையே நம்பியிருக்கிறேன். அது வெளிவரும்போது நிச்சயம் அநேகருக்கு பலனுள்ளதாக இருக்கும்.

பியூரிட்டன் பெரியவர்களைப்பற்றி நினைக்கும்போது அவர்களுடைய வரலாறு தெரிந்தவர்களுக்கு உடலில் புல்லரிப்பு ஏற்படாமல் இருக்காது. ஒருவருக்குப் புல்லரிப்பை உண்டாக்கும் அளவுக்கு ஆவிக்குரிய வரங்களையும், இறையியல் வளத்தையும், ஆவிக்குரிய அனுபவத்தையும் கொண்டிருந்து பியூரிட்டன் பெரியவர்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு போதகப்பணி செய்திருக்கிறார்கள். அத்தோடு அவர்கள் எழுதிக்குவித்திருக்கும் ஆவிக்குரிய இலக்கியங்கள் எண்ணற்றவை. அவர்களுடைய காலம் மெய்யான எழுப்புதலின் காலம்; பரிசுத்த ஆவியானவர் வல்லமையோடு செயல்பட்ட காலம். அத்தகைய எழுப்புதல்கள் கிறிஸ்தவ வரலாற்றில் அடிக்கடி நிகழ்ந்திருக்கவில்லை. அத்தோடு அவர்களுடைய காலத்தில் நிகழ்ந்ததைப்போல பரவலாக வேதஅறிவிலும், ஆவிக்குரியவிதத்திலும் ஆத்துமாக்கள் உயர்ந்தநிலையில் இருந்ததை எல்லா எழுப்புதல் காலங்களிலும் வரலாற்றில் நாம் வாசிப்பதில்லை. பியூரிட்டன் போதகர்களைப்போல வேதஞானத்தையும், ஆத்தும அனுபவத்தையும், மேலான கல்வித்தரத்தையும் கொண்டிருந்த பிரசங்கிகள் எல்லாக் காலங்களிலும் இருந்ததில்லை. எத்தனையோவிதங்களில் பியூரிட்டன் பெரியவர்களின் காலப்பகுதி என்னைப்பொறுத்தவரையில் மிகவும் தரமுயர்ந்த காலமாக இருந்திருக்கிறது.

பியூரிட்டன் நூல்கள்

டாக்டர் மார்டின் லொயிட் ஜோன்ஸ் தன்காலத்தில் பியூரிட்டன் பெரியவர்களுடைய எழுத்துகளை அச்சிட்டு வெளியிடுவதில் அதிக அக்கறைகாட்டினார். அவருடைய உந்துதலாலேயே பேனர் ஆவ் டுருத் வெளியீடுகள் அவற்றைக் கண்டுபிடித்து பிரசுரித்து வெளியிட ஆரம்பித்தது. பியூரிட்டன் நூல்களை போதகர்கள் வாசிப்பதற்கு வசதியாக இலண்டனில் அத்தகைய நூலகம் அமைய லொயிட் ஜோன்ஸ் வழிவகுத்தார். அத்தோடு அவர் ஜிம் பெக்கரோடு இணைந்து பியூரிட்டன் கொன்பரன்ஸ் ஒன்றை வருடாந்தம் போதகர்களுக்காக நடத்தி வந்திருந்தார். லொயிட் ஜோன்ஸும் பெக்கரும் பியூரிட்டன்களின் வாழ்க்கையிலும், போதனைகளிலும் அதிக அக்கறைகாட்டி அவர்களைப்பற்றியும், அவர்களுடைய போதனைகளைப்பற்றியும் அதிகம் எழுதியிருக்கிறார்கள்.

டாக்டர் ரொபட் மார்டின்

மறைந்துவிட்ட சீர்திருத்த பாப்திஸ்து போதகரும், இறையியலறிஞரும் நண்பருமான டாக்டர் ரொபட் மார்டின் பியூரிட்டன்களுடைய நூல்கள்பற்றிய விபரங்களைத் தொகுத்து வெளியிட்டார் (A Guide to the Puritans). இந்தத் தொகுப்பு இன்று அச்சில் இருந்துவரும் பியூரிட்டன் நூல்களைப்பற்றிய தொகுப்பு. 16ம் 17ம் நூற்றாண்டு பியூரிட்டன்களுடைய எழுத்துக்கள் மட்டுமல்லாமல் அந்தக் காலத்துப் பியூரிட்டன்களின் வழிவந்தவர்களாக அவர் கருதுகிறவர்களுடைய எழுத்துக்களையும் ரொபட் மார்டின் இந்நூலில் தொகுத்துத் தந்திருக்கிறார். ஆகவே இந்நூல் 17ம் நூற்றாண்டைக் கடந்தும் போகிறதாக இருக்கிறது. பியூரிட்டன் நூல்களின் விபரங்கள்பற்றிய முடிவான நூலாக இதைக்கருத முடியாது. அதை நூலாசிரியரே ஒத்துக்கொண்டிருக்கிறார்.

பியூரிட்டன் எழுத்துக்களிலும், அவர்களுடைய ஊழியத்திலும், வாழ்க்கையிலும் அதிக அக்கறைகாட்டி கடினமாக உழைத்து இந்தத் தொகுப்பை ரொபட் மார்டின் 1997ல் வெளியிட்டார். அவருக்கு பியூரிட்டன் போதனைகளிலும் விசுவாசத்திலும் எந்தளவுக்கு அதீத ஆர்வமும் நம்பிக்கையும் இருந்தது என்பதை அவருடைய இன்னொரு நூலான, ஓய்வுநாளைப்பற்றிய ‘கிறிஸ்தவ சபத்து’ (Christian Sabbath) எனும் நூல் விளக்குகிறதாக இருக்கிறது. பியூரிட்டன்களின் போதனைகளில் நம்பிக்கையும் வைராக்கியமும் இருக்கும் ஒருவரால்தான் ஓய்வுநாளைப்பற்றி அத்தனைத் தெளிவாகவும், ஆழமாகவும், விளக்கமாகவும் பயனுள்ள முறையில் எழுதமுடியும். இன்று ஓய்வுநாளாக ஒரு நாளைக் கிறிஸ்தவர்கள் பின்பற்ற வேண்டிய அவசியமில்லை என்ற எண்ணத்தைக்கொண்டிருக்கும் அன்டிநோமியன் கூட்டத்தின் மத்தியில் நாம் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம். ரோபட் மார்டின் ஓய்வுநாளைப் பின்பற்றும் விசுவாசிகள் அனைவருக்கும் இந்நூல் மூலம் பேருதவி செய்திருக்கிறார்.

பியூரிட்டன்கள் யார்?

பியூரிட்டன்கள் யார்? என்ற கேள்விக்கு பதிலளிப்பது அவசியம். அவர்களைப்பற்றி எல்லோரும் தெரிந்துவைத்திருக்கிறார்கள் என்று ஊகிக்க முடியாது. பியூரிட்டன்களின் காலமாக 16, 17ம் நூற்றாண்டுகளைக் கருதலாம். 16ம் நூற்றாண்டில் மார்டின் லூத்தர், ஜோன் கல்வின் ஆகியோர் மூலம் கர்த்தரின் திருச்சபை சீர்திருத்தம் நிகழ்ந்தபிறகு அந்தச் சீர்திருத்தத்தின் அடிப்படையில் 17ம் நூற்றாண்டில் சீர்திருத்தம் தொடரவேண்டும் என்ற வைராக்கியத்தோடு பிரிட்டனில் இங்கிலாந்து திருச்சபையில் போதகர்கள் பணிபுரிந்து வந்தார்கள். ஆனால், இங்கிலாந்து திருச்சபை ஆராதனைமுறைகளில் மாற்றத்தைக் கொண்டுவர முயன்றது. இந்த மாற்றங்களை அநேக சீர்திருத்த போதகர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை; அவர்கள் அது திருச்சபை மறுபடியும் கத்தோலிக்க அராஜகத்தை நோக்கிப் போவதற்கு ஆரம்பமாக இருப்பதாகக் கருதினார்கள். அத்தோடு அவர்களுடைய எதிர்ப்புக்குக் காரணம், கொண்டு வரப்பட்ட மாற்றங்கள் மட்டுமல்ல; அதற்கும் மேலாக வேதம் பற்றிய முக்கிய கோட்பாட்டுக்கு மாறுபட்டதாக அந்த மாற்றங்கள் இருந்ததுதான். இந்தப் புதிய மாற்றங்களுக்கு எதிர்ப்புக்காட்டிய சீர்திருத்த போதகர்கள், அவை வேதத்தில் தெளிவாக விளக்கப்பட்டிருக்கும் ஆராதனைத் தத்துவங்களுக்கு விரோதமாக இருப்பதாகக் கண்டனர். அவர்கள் வேதத்தின் வழியில் மட்டுமே ஆராதனை அமைய வேண்டும்; அதற்கு வெளியில் போவதோ, வேதம் விளக்கும் ஆராதனை முறைகளோடு எதையும் இணைப்பதோ யெரொபெயாம் வழியில் போய் கர்த்தருக்கு விரோதமான மனித இச்சைகளை மேன்மைப்படுத்தும் சுயஆராதனையிலேயே போய் முடியும் என்று கருதினார்கள். பியூரிட்டன்கள் காலத்திலேயே வேதம் போதிக்கும் ‘வரையறுக்கப்பட்ட ஆராதனை முறை’ தத்துவம் உருவானது. இதைப் பியூரிட்டன்கள் எழுதி வெளியிட்ட விசுவாச அறிக்கைகள் உள்ளடக்கியிருக்கின்றன. இந்த திருச்சபை ஆராதனை முறைகளில் ஏற்பட்ட இறையியல் பிரச்சனையே ‘பியூரிட்டன்’ (தூய்மைவாதி) என்ற பெயர் உருவாதற்குக் காரணமாக இருந்தது. இப்படியாக புதிதாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட ஆராதனை வழிகளை நிராகரித்து அவற்றை சபையில் பின்பற்ற மறுத்த அத்தனைப் போதகர்களும் திருச்சபையில் இருந்து  இங்கிலாந்து சபையாலும், அரசாலும் நீக்கப்பட்டனர். அப்படி நீக்கப்பட்டவர்கள் வேத அதிகாரத்தையும், திருச்சபையின் தூய்மையையும் வலியுறுத்தியதால் ‘தூய்மைவாதிகள்’ (Puritans – பியூரிட்டன்கள்) என்று அழைக்கப்பட்டனர். இவர்கள் திருச்சபையில் இருந்து நீக்கப்பட்டதோடு கொடுமைப்படுத்தப்பட்டார்கள்; அநேகர் இறக்கவும் நேர்ந்தது. பலர் குடும்பங்களோடு மேபிளவர் என்ற கப்பலிலேறி நாடு கடந்து அமைரிக்காவின் நியூ இங்கிலாந்து பகுதிக்குப் போய் வாழ்ந்து கர்த்தரின் பணிகளில் ஈடுபட்டார்கள். அவர்களே இன்றைய அமெரிக்கா உதயமாவதற்கும் காரணமாக இருந்தவர்கள்.

பியூரிட்டன்களின் பிரசங்கமுறை 

17ம் நூற்றாண்டு பியூரிட்டன் பெரியவர்களுடைய போதனைகள், பிரசங்கங்களைப்பற்றி விளக்க விரும்புகிறேன்; முக்கியமாக போதகர்களுக்கும், இளந்தலைமுறையினருக்கும் இது உதவும்.

பியூரிட்டன் பெரியோர் வாழ்ந்த 17ம் நூற்றாண்டில் விசுவாசிகளின் ஆவிக்குரிய தரமும், வேத அறிவும் இன்றிருப்பதைவிட மிகவும் உயர்ந்த நிலையில் இருந்தது. அன்றைய காலத்தை ஆவிக்குரிய எழுப்புதல் காலம் என்றும் சொல்லலாம். அத்தோடு பியூரிட்டன் பெரியோரின் போதனைகளும் பிரசங்கங்களும் இன்றிருப்பதைவிட வித்தியாசமாக இருந்தன. அவர்கள் வேத அறிவில் ஜாம்பவான்களாக இருந்தனர்; அதில் மிக உயர்ந்த நிலையில் இருந்தனர். ஜோன் ஓவன், ஜோன் பிளேவல், ரிச்சட் சிப்ஸ், தோமஸ் புரூக்ஸ், தொமஸ் குட்வின் போன்ற பியூரிட்டன் பெரியவர்களைப்பற்றித்தான் சொல்லுகிறேன். அன்று அவர்கள் வாசிப்பதற்கு நூல்கள் அதிகம் இருக்கவில்லை. இருந்த கொஞ்ச நூல்களைப் பயன்படுத்தி அவர்கள் இறையியல் அறிவைப் பெற்றுக்கொண்டனர். அத்தோடு வேதத்தில் அவர்கள் நீந்தி மூழ்கி முத்தெடுக்கப் பழகியிருந்தனர். வேதம் அவர்களில் ஊறிப்போயிருந்தது. அதன் அதிகாரத்தில் அவர்கள் பெரு நம்பிக்கை வைத்திருந்தார்கள்.

அவர்களுடைய பிரசங்கங்களும் போதனைகளும் மிகவும் ஆழமானதாகவும், இறையியல் தரத்தில் அதிஉயர்ந்த நிலையிலும் இருந்தன. வேதம் அவர்களுடைய பிரசங்கங்களில் கடல்போல் விரிந்திருந்தது. வேதவசனங்களில் இருந்து நடைமுறைக்குத்தேவையான இறைபோதனைகளை அவர்கள் கல்லில் இருந்து நாரெடுப்பதுபோல் உருவியெடுக்கும் ஆற்றலுள்ளவர்களாக இருந்தனர். பியூரிட்டன் பிரசங்கங்கள் ஆவிக்குரியதாகவும், அவற்றின் இறையியல் போதனைகள் நடைமுறைக்குகந்தவையாகவும், எளிமையானவையாகவும், ஏற்ற இடங்களில் அவசியமானளவுக்கு உதாரணங்களால் நிரம்பியவையாகவும், பக்தியுணர்வையும் ஆவிக்குரிய உணர்வுகளைத் தூண்டுவனவாயும், கேட்கக்கேட்க இன்னும் வேண்டும் என்று ஏங்கவைப்பனவாயும், கர்த்தரை மகிமைப்படுத்தியும், ஆவியானவருடைய வல்லமையோடும் வந்தவையாக இருந்தன. அவற்றைக்கேட்ட ஆத்துமாக்கள் ஆத்தும வளர்ச்சியடைந்து அத்தகைய பிரசங்கங்களுக்காக அலைந்தவையாக இருந்தன. பியூரிட்டன் திருச்சபைகள் அன்று ஆத்மீகத் தரத்திலும், வளர்ச்சியிலும் சிறந்தவையாக இருந்தன.

பியூரிட்டன் பிரசங்கங்களில் கர்த்தருடைய அதிகாரத்தையும், வேத அதிகாரத்தையும் காணாமல் இருக்கமுடியாது. இயேசு பிரசங்கித்தபோது மக்கள் அதில் ‘அதிகாரத்தைக்’ கண்டதுபோல் பியூரிட்டன் திருச்சபை மக்களும் பியூரிட்டன் பிரசங்கங்களில் அதிகாரத்தைக் கண்டனர். இன்றைய பிரசங்கிகள்போல் ஆத்துமாக்களை வசியப்படுத்த அநாவசியமான உலக சிந்தனைகளையும், சுயஆற்றலையும் பியூரிட்டன் பிரசங்கிகள் நம்பியிருக்கவில்லை. அவர்கள் வேதத்தையும், ஆவியின் வல்லமையையும் மட்டுமே நம்பிப் பிரசங்கித்தார்கள். மார்டின் லூத்தரைப்போலவே அவர்கள் மனித பயமில்லாதவர்களாக இருந்தனர்.

பியூரிட்டன்கள் பிரசங்கங்கள் பத்துப் பதினைந்து நிமிட ‘யூடியூப்’ பிரசங்கங்களாக இருக்கவில்லை. அவர்களுடைய பிரசங்கங்கள் எத்தனை மணிநேரங்களை அவர்கள் படிப்பறையிலும், ஜெபத்திலும் கழித்திருப்பார்கள் என்பதை அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்தியவையாக இருந்தன. ஓய்வுநாள் பிரசங்கங்களைத் தவிர பியூரிட்டன்கள் வாரநாட்களில் விரிவுரைகளை அளித்தனர். அவற்றை அவர்கள் ‘விரிவுரைகள்’ என்றே அழைத்தனர். போதகர்களும், ஆத்துமாக்களும் திரளாகக்கூடி இவற்றைக்கேட்டு அனுபவித்தார்கள். பியூரிட்டன்களுடைய பிரசங்கங்களின் இறுதியில் அவர்கள் கொடுத்திருந்த பயன்பாடுகள் (applications) 3 அல்லது 4 ஆக இல்லாமல், 25, 34, 64 ஆகக்கூட இருந்தன. அந்தப் பயன்பாடுகளை வைத்து நாம் 6 மாதங்களுக்கு பிரசங்கம் செய்துவிடக்கூடிய அளவுக்கு ஆழமான போதனைகளை அவர்கள் தந்திருந்தார்கள். அவர்களுடைய பயன்பாடுகள் பிரசங்கிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் இருந்து மட்டும் வருபவையாகவும், நேரடியானவையாகவும், இதயத்தைக் குத்திக்கிழிப்பவையாகவும் இருந்தன.

பியூரிட்டன்கள் ஒரு வேத நூலில் இருந்து தொடர்ச்சியாக பலவருடங்களுக்குப் பிரசங்கம் செய்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். ஜோசப் கெரல் (Joseph Caryl) எனும் பியூரிட்டன் பிரசங்கி யோபு நூலில் இருந்து 23 வருடங்களுக்கு பிரசங்கங்களை அளித்திருந்தார். அந்த நூல் பல வால்யூம்களாக 1400 பக்கங்களைக் கொண்டிருந்தது. அத்தனை வருடங்களுக்கு ஒரே நூலில் இருந்து பிரசங்கம் செய்ய அவருக்கு யோபுவைப் போன்ற பொறுமை இருந்திருக்க வேண்டும்.

இவரையும் மீறியிருந்தார் இன்னொரு பியூரிட்டன் பிரசங்கி. அவர் பெயர் வில்லியம் கௌஜ் (William Gouge). இவர் இங்கிலாந்தில் பிளெக்பிரையர்ஸ் என்ற இடத்தில் போதகராக இருந்தார். இவர் எபிரெயர் நூலில் இருந்து 33 வருடங்களுக்கு பிரசங்கம் அளித்திருந்தார். அவை 1000 பிரசங்கங்களாக இருந்தன. இந்நூலில் அவர் செய்த பிரசங்க குறிப்புகளின் சுருக்கத்தை மட்டும் அச்சிட்டால் அவை மூன்று வால்யூம்களாக இருக்கும். இந்தளவுக்கு, இத்தனை வருடங்களுக்கு ஒரே நூலில் இருந்து பிரசங்கம் அளிப்பதை இன்றைய பிரசங்கிகள் குருட்டார்வத்தில் வழக்கமாக வைத்திருக்கக்கூடாது. வேத அறிவில் அடிமட்டத்தில் இருக்கும் நம்மினத்து மக்களுக்கு அது பலவித ஆவிக்குரிய ஆபத்துக்களை விளைவித்துவிடும். அத்தோடு அந்தளவுக்கு அத்தனை காலத்துக்கு ஒரு நூலில் இருந்து பிரசங்கிக்கக்கூடிய ஆவிக்குரியவர்களாக, வேதத்தில் ஊறிப்போன ஜாம்பவான்களை இந்தத் தலைமுறையில் எங்கேயும் பார்க்கமுடியாது.

இன்னொரு அருமையான பியூரிட்டன் பிரசங்கியான ஜெரமாயா பரோஸ் (Jeremiah Burroughs) ஓசியாவில் இருந்து கொடுத்த பிரசங்கங்கள் 4 வால்யூம்களாக இருக்கின்றன. வில்லியம் கிரீன்ஹில் (William Greenhill) எசேக்கியலில் இருந்து கொடுத்த பிரசங்கங்கள் 5 வால்யூம்களாக இருக்கின்றன. தோமஸ் மேன்டன், ஸ்டீபன் சார்நொக், ரொபட் போல்டன் போன்ற வேறு பியூரிட்டன் பிரசங்கிகளும் இந்தவிதத்தில் பல வால்யூம்பகளை நிரப்புமளவுக்கு பிரசங்கித்திருக்கிறார்கள். மெத்தியூ மீட் (Matthew Mead) என்ற பியூரிட்டனினுடைய 300 பக்க நூல் அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 26:28 வசனத்தில் இருந்து மட்டுமே கொடுக்கப்பட்ட பல பிரசங்கங்களின் தொகுப்பு. இதேபோல் ஜோன் ஓவனும் பாவத்தை எப்படி அழிப்பது என்பதுபற்றி ரோமர் 8:13ஐ மட்டுமே பிரசங்க வசனமாகக் கொண்டு நூற்றுக்கணக்கான பக்கங்களை நிரப்புமளவுக்கு பிரசங்கம் செய்திருக்கிறார்.

பியூரிட்டன்களின் காலத்தில் மக்களுக்கு அதிக நேரமிருந்து, வேதத்தைக் கரைத்துக்குடித்து அதில் ஊறிப்போயிருக்குமளவுக்கு வேதஞானம் இருந்தது. பியூரிட்டன்களின் ஆழமான, மிகமிக நீளமான, தொடரான பிரசங்கங்களை அதிக நேரத்திற்கு அமர்ந்திருந்து காதால்கேட்டுச் சிந்திக்கும் ஆற்றலுள்ளவர்களாக ஆத்துமாக்கள் அன்று இருந்தனர். அதுவும் அக்காலம் மெய்யான ஆவிக்குரிய எழுப்புதலின் காலமாக, மெய்யான பக்திவிருத்தி பொதுவாகவே பரவலாகக் காணப்பட்ட காலமாக இருந்தது.

நாம் வாழுகின்ற இந்தக்காலத்தில் அத்தகைய ஆழமும், அழுத்தமும் கொண்ட தரமுடைய, நீண்ட சிந்திக்கவேண்டிய போதனைகளைக் கிரகித்துக்கொள்ளக்கூடிய அளவுக்கு ஆத்மீக அனுபவத்தையும், பக்திவிருத்தியையும், ஆவிக்குரிய தரத்தையும், வேதத்தில் ஆழ்ந்த அறிவையும் நம்மினத்து மக்கள் கொண்டிருக்கவில்லை. பொதுவாக நம்மினத்து மக்களில் பெரும்பாலானோர் மிகமிகக் குறைந்தளவு வேத அறிவையே கொண்டிருக்கிறார்கள்; உண்மையில் வேதஅறிவு பிரசங்கிகளுக்கும், ஆத்துமாக்களுக்கும் அடியோடு இல்லாத காலமிது. பயனுள்ள, நல்ல, ஆழமான வேதப்பிரசங்கத்தை ஒருமணி நேரம் கேட்டுச் சிந்தித்துக் கிரகிக்கும் ஆத்மீக ஆற்றலும் நம் காலத்து மக்களுக்கு இல்லை. அவர்களால் 10 அல்லது 12 நிமிடங்கள் கொண்ட உப்புச்சப்பில்லாத, அறைகுறையான வேதவிளக்கத்தை தரும் ஆடியோ, வீடியோ கிளிப்பை வட்ஸ்அப்பிலோ, யூடியூபிலோ கேட்டுச் சகிக்குமளவுக்கு மட்டுமே பொறுமை இருக்கிறது. வாசிக்கும் வழக்கத்தையும், சிந்திக்கும் திறத்தையும் அறவே கொண்டிராமல் இருக்கும் நம்மினத்து மக்களுக்கு பியூரிட்டன் பிரசங்கங்களும், எழுத்துக்களும் புதிராகத்தான் தெரியும்.

உண்மையில் பியூரிட்டன் பெரியவர் ஒருவரின் நூலை அதிலுள்ளபடி இன்று தமிழில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டால் அதைப்புரிந்துகொள்ள நம் மக்கள் கஷ்டப்படுவார்கள். முதலில், அவர்களால் அத்தனை பக்கங்களை வாசிக்க முடியாது, அந்தளவுக்கு துப்புரவாக வாசிப்புப் பழக்கமே இல்லாதவர்கள் நம்மினத்து மக்கள். அவற்றில் காணப்படும் போதனைகள் மட்டுமல்லாது 17ம் நூற்றாண்டுக்கே உரிய எழுத்து நடையும் பிரசங்க முறையும் நம் மக்களை அவற்றின் பக்கமே தலைவைக்க முடியாமல் செய்துவிடும். பியூரிட்டன் பெரியவர்களின் பிரசங்க முறையைப் பின்பற்றி யாராவது இன்று பிரசங்கம் செய்தால் சபையில் ஒருவர் மிஞ்சுவதும் அதிசயந்தான். இதை நான் பியூரிட்டன் பெரியவர்களின் குறைபாடாகவோ அல்லது அவர்களைக் கொச்சைப்படுத்திக்காட்டுவதற்காகவோ சொல்லவில்லை. அவர்களுடைய அருமையான போதனைகளை வாசித்து, உள்ளெடுத்து, சிந்தித்து, ஆராய்ந்து பக்குவமாகப் பிரித்துத்தொகுத்து நம்மினத்து மக்கள் கிரகித்துக்கொள்ளக்கூடிய விதத்தில் கொடுக்க வேண்டியதே இன்றைய பிரசங்கியின் கடமையாக இருக்கின்றது. ஒருவர் சொன்னார், ‘நாம் சிந்தனாவாதிகளைப்போல சிந்திக்கப் பழகியிருக்கவேண்டும்; ஆனால் சாதாரண மக்கள் புரிந்துகொள்ளும் விதத்தில் பிரசங்கிக்க வேண்டும்’ என்று.

மனித இருதயத்தின் ஆழத்தை அறிந்தவர்கள்

பியூரிட்டன் பெரியவர்களின் போதனைகளில் இன்னொரு அம்சத்தையும் கவனிக்கலாம். அவர்கள் மனித இருதயத்தை வேறு எந்தக்காலப்பகுதிப் போதகர்களையும்விட ஆழமாக அறிந்துவைத்திருந்தார்கள். அதனால்தான் அவர்கள் ‘ஆத்துமாக்களின் வைத்தியர்கள்’ (The Doctors of the Soul) என்று அழைக்கப்பட்டார்கள். பியூரிட்டன்களால் மட்டுமே ’பாவத்தின் பாவம்’ (The Plague of Plagues) என்ற நூலையும் (ரால்ப் வென்னிங்), ‘கேடுகளிலெல்லாம் மகாக் கேடு’ (The Evil of All Evils – ஜெரமாயா பரோஸ்), ‘நான்கு நிலைகளில் மனித இருதயம்’ (Human Heart in its Four Fold State – தொமஸ் பொஸ்டன்) என்ற நூலையும், ‘சாத்தானின் ஏமாற்றுவழிகளுக்கெதிரான ஆசீர்வாதமான தீர்வுகள்’ (The Precious Remedies Against Satan’s Devices – தோமஸ் புரூக்ஸ்) போன்ற நூல்களை எழுத முடிந்தது. அவர்களைப்போல பாவத்தையும், அது மனித இருதயத்தை ஏமாற்றி எந்தெந்த வழிகளில் அதைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் ஆற்றலுள்ளது என்பதையும், சாத்தானின் வஞ்சக வழிமுறைகளையும் துல்லியமாக விளக்கிப் பிரசங்கித்தும், எழுதியுமிருந்தவர்கள் வேறு எந்தக் காலப்பகுதியிலும் இருக்கவில்லை. இந்தளவுக்கு ஆழமாக அவர்கள் மனித இருதயத்தின் கேட்டையும் ஏமாற்றுத்தன்மையையும் அறிந்துவைத்திருந்ததால்தான் அவர்களால் மனித உள்ளத்தை தீவிரமாக ஆராய்ந்து அதுபற்றிய மிகவும் ஆழமான, நீண்ட வேத விளக்கங்களை பக்கம் பக்கமாக எழுதித்தர முடிந்தது. அத்தோடு அவர்களைப்போல சுயபரிசோதனை செய்துகொள்ளும்படிக் கிறிஸ்தவர்களை வலியுறுத்தியவர்களும் வேறு காலப்பகுதிகளில் இருந்ததில்லை. இதன் காரணமாக இந்த விஷயத்தில் பியூரிட்டன் எழுத்துக்களையும், போதனைகளையும் வாசித்து அவர்களைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டிருப்பவர்கள் மேலை நாடுகளில் இருக்கிறார்கள்.

பியூரிட்டன்கள் அளவுக்கதிகமான சுயஆய்வுக்காரர்களா?

பியூரிட்டன்களைப்பற்றிய ஒரு குற்றச்சாட்டு, அவர்கள் அளவுக்கு அதிகமாக தேவையில்லாதளவுக்கு இருதயத்தைத் துளைத்து ஆராய்ந்து காலத்தைப் போக்கினார்கள் என்பது  (introverts). அதைச் செய்வதை விட்டுவிட்டு அவர்கள் கிறிஸ்துவைப் பிரசங்கித்தோ எழுதியோ இருக்கலாமே என்று சொல்லுகிறவர்கள் இருக்கிறார்கள். இந்தக் குற்றச்சாட்டு சரியானதல்ல; பியூரிட்டன்களைப் புரிந்துகொள்ளாததால் உண்டாகும் ஒரு எண்ணந்தான் இது. பியூரிட்டன்களைப்போல கிறிஸ்துவைப்பற்றி அதிகமாகவும் ஆழமாகவும் பிரசங்கித்தும் போதித்தும் வந்தவர்கள் இல்லை. அதை ஜோன் ஓவன், தொமஸ் பொஸ்டன், தொமஸ் புரூக்ஸ், ரிச்சட் சிப்ஸ், ஜோன் பிளேவல், வில்லியம் பேர்கின்ஸ், ஜெரமாயா பரோஸ், ரிச்சட் பெக்ஸ்டர், கிரிஸ்டோபர் லவ் ஆகியோருடைய எழுத்துக்களில் காணலாம். அதேநேரம் பியூரிட்டன் பெரியவர்கள் பாவத்தைப்பற்றிய சரியான அறிவு இல்லாமல், மனித இருதயத்தின் போக்கைத் துல்லியமாக தெரிந்துகொள்ளாமல் ஒருவன் கிறிஸ்துவை அறியவோ, மேன்மைப்படுத்தவோ முடியாது என்று நம்பினார்கள். இயேசு கிறிஸ்துவாகிய தைலத்தை ஒருவன் நெஞ்சில் அதன் வலிபோகப் பூசவேண்டுமானால், அவனுடைய இருதயம் முதலில் நொருங்கி தன் பாவத்தின் கோரத்தை உணரவேண்டும் என்பதில் பியூரிட்டன்கள் ஆணித்தரமான நம்பிக்கை வைத்திருந்தார்கள். அதனால்தான் அகிரிப்பாவைப்பற்றிய மெத்தியூ மீட்டின் நூலும், பாவத்தின் பாவம் என்ற ரால்ப் வென்னிங்கின் நூலும் கிறிஸ்தவ வேஷதாரிகளுக்கு வேம்பு போல கசப்பாக இருக்கும். பாவத்தைப்பற்றிப் பிரசங்கம் செய்து ஆத்துமாக்களுக்கு வருத்தத்தை ஏற்படுத்தக்கூடாது என்ற நோக்கத்தில் அவர்களுக்கு போலிச்சுவிசேஷமாகிய இனிப்பை வழங்கிக்கொண்டிருக்கும் இன்றைய பிரசங்கிகள் பியூரிட்டன்கள் பக்கத்திலும் நெருங்கமுடியாது; பியூரிட்டன்களின் தூய்மையான வாழ்க்கையும் போதனைகளும் அவர்களை எரித்துவிடும்.

பியூரிட்டன்கள் பரிசுத்தமான கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையை எப்படி வாழ்வது என்பதுபற்றி ஆழமாக எழுதிக்குவித்திருந்தார்கள். அவர்களுடைய பிரசங்கங்களில் அது முக்கிய போதனையாகக் காணப்பட்டது. பரிசுத்தத்தின் தேவன் பரிசுத்தத்தையே தன் மக்களிடம் நாடுவதாக அவர்கள் பொறுப்போடு வாழ்ந்து காட்டி ஆத்துமாக்களுக்கு முன்னுதாரணமாக இருந்தார்கள். பரிசுத்த வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கு பாவத்தோடு போராடி அதை அன்றாடம் கிறிஸ்தவர்கள் அழித்து வாழவேண்டுமென்பதை ஒவ்வொரு பியூரிட்டன் பெரியவரும் ஆணித்தரமாகப் பிரசங்கித்தார்கள். இறையியல் அறிஞர்களுக்கெல்லாம் இளவரசனான ஜோன் ஓவனின் எழுத்துக்கள் இதற்கு முக்கியமான உதாரணம். பியூரிட்டன்கள் கர்த்தரின் கட்டளைகளை ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவனும் தன் வாழ்வில் கிருபையின் மூலம் பின்பற்றி பாவத்தை அழித்து வாழவேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தினார்கள். கிறிஸ்துவை வாழ்க்கையில் மகிமைப்படுத்தி தூய்மையோடு வாழ்வதற்கு கீழ்ப்படிவின் அவசியத்தை உணர்த்தினார்கள். இதற்கு வேறு எந்தவிதமான மாற்றுவழியையும் பியூரிட்டன்கள் அறிந்திருக்கவில்லை. கர்த்தரின் கட்டளைகளைப் பின்பற்ற வேண்டிய அவசியமில்லை என்றும், கிறிஸ்து நமக்குள் இருந்து நம் பாவங்களை சுத்தப்படுத்துவார் அதனால் அவர் மேல் அன்பு செலுத்துவது மட்டுமே நம் பணி என்று விளக்கும் அசட்டு அன்டிநோமியன் போதனைகளையும் வழிமுறைகளையும் பியூரிட்டன்கள் அறிந்திருக்கவில்லை; அவர்களுடைய போதனைகளில் அவற்றிற்கு இடமிருக்கவில்லை.

இந்த இருபத்தியோராவது நூற்றாண்டில் நம்மினத்தில் பிரசங்கிக்கப்பட்டு வருவது கிறிஸ்துவைப்பற்றிய போலிப்போதனை. அப்படிப் போலிப்பிரசங்கமளித்து வருகிறவர்களுக்கு மனித இருதயத்தின் பாவத்தைப்ப்பற்றித் துப்புரவாக எந்த அறிவும் இல்லை. அதனால்தான் பாவத்தைப்பற்றியும், மெய்யான மனந்திரும்புதலைப்பற்றியும் பிரசங்கங்களையும் போதனைகளையும் நம்மினத்தில் இன்றைக்குக் கேட்கவோ வாசிக்கவோ வழியில்லாமல் இருக்கிறது. இதற்கெல்லாம் மாறாக பியூரிட்டன்கள் மனித இருதயத்தை அறிந்துவைத்திருந்து அந்த இருதயத்தைக் குணப்படுத்தத் தேவையான சுவிசேஷ மருந்தை கிறிஸ்துவை மேன்மைப்படுத்திப் பிரசங்கத்தில் கொடுத்திருந்தார்கள்.

பியூரிட்டன்களின் காலம் கிறிஸ்தவ வரலாற்றில் ஒரு பொற்காலம். பியூரிட்டன்களில் வாழ்க்கையிலும், போதனைகளிலும், பிரசங்கத்திலும் நாம் கவனிப்பது கிறிஸ்துவையும், பரிசுத்த ஆவியானவரின் வல்லமையுமே. அத்தகைய ஆசீர்வாதத்தை நம்மினம் காணவேண்டுமானால் கிறிஸ்து அத்தகைய பிரசங்கிகளை எழுப்பி நம்மத்தியில் கிரியை செய்தால் மட்டுமே முடியும். அந்நாள் என்றாவது உதயமாகுமா?

————————————————————————————————————————

போதகர் பாலா அவர்கள் நியூசிலாந்திலுள்ள சவரின் கிறேஸ் சபையில் கடந்த 33 வருடங்களாக போதகராக பணிபுரிந்து வருகிறார். பல்கலைக் கழக பட்டதாரியான இவர் தென் வேல்ஸ் வேதாகமக் கல்லூரியில் (South Wales Bible College, Wales, UK) இறையியல் பயின்றவர். பலரும் விரும்பி வாசிக்கும் திருமறைத்தீபம் காலாண்டு பத்திரிகையின் ஆசிரியராகவும் அவர் இருந்து வருகிறார். அத்தோடு, அநேக தமிழ் நூல்களை அவர் எழுதி வெளியிட்டுக் கொண்டிருப்பதோடு, ஆங்கில நூல்களையும் தமிழில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டு வருகிறார். இவருடைய தமிழ் பிரசங்கங்கள் ஆடியோ சீ.டீக்களில் தொடர்ந்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. கடவுளின் வசனத்தை எளிமையான பேச்சுத் தமிழில் தெளிவாகப் பிரசங்கித்து வருவது இவருடைய ஊழியத்தின் சிறப்பு.

ஒரு சகாப்தம் மறைந்தது – ஜே. ஐ. பெக்கர் 1926-2020

ஜே. ஐ. பெக்கர்

கடந்த வாரம் சனிக்கிழமை நான் என்னுடைய வழமையான உடற்பயிற்சிக்கான ஆறு கிலோமீட்டர் ஒட்டத்தை முடித்துவிட்டு வீடு திரும்பியபோது நண்பரொருவரின் இமெயில் ஒன்று ஜிம் பெக்கர் மறைந்துவிட்டார் என்ற செய்தியைக் கொண்டுவந்தது. இன்னுமொரு இவென்ஜலிக்கள் இறையியலறிஞர் இறைபதம் அடைந்துவிட்டார். ஜிம் பெக்கர் என்றும், ஜே. ஐ. பெக்கர் (J. I. Packer) என்றும் கிறிஸ்தவ உலகில் பலராலும் அறியப்பட்டிருந்தார் ஜேம்ஸ் பெக்கர். முப்பது வருடங்களுக்கு முன் ஜே. ஐ. பெக்கரின் முக்கிய நூலோன்று எனக்குப் பெரும் பயனளித்தது. இப்போதும் நினைவிருக்கிறது; கர்த்தரின் முன்குறித்தலுக்கும் சுவிசேஷத்தை அறிவிப்பதற்கும் இடையில் முரண்பாடிருக்கிறதா என்ற விஷயத்தில் பெக்கரின் ‘சுவிசேஷ அறிவித்தலும் கர்த்தரின் இறையாண்மையும்’ (Evangelism and the Sovereignty of God) என்ற சிறு நூல் பால் வார்த்ததுபோல் அக்காலத்தில் எனக்கு உதவியது. எத்தனையோபேரை அதை வாசிக்கும்படி ஊக்குவித்திருக்கிறேன்; என் பிரசங்கங்களிலும், போதனைகளிலும் பயன்படுத்தியிருக்கிறேன். பெக்கர் இவை இரண்டிற்கும் முரண்பாடில்லை என்பதை மிக அழகாகவும், வேதபூர்வமாகவும், ஆணித்தரமாகவும் அந்நூலில் விளக்கியிருந்தார். இன்றும் அந்தப் பிரதி என் படிப்பறையில் இருக்கிறது.

ஜே. ஐ. பெக்கர் ஆங்கிலிக்கன் சபைப்பிரிவைச் சேர்ந்தவர்; கடைசிவரை விசுவாசமுள்ள ஆங்கிலிக்கனாகவே வாழ்ந்து மறைந்திருக்கிறார். இன்று ஆங்கிலிக்கன் சபைப்பிரிவு லிபரல் வழிகளில் ஊறிப்போய் சத்தியத்தை முழுவதுமாகத் தூக்கி எறிந்துவிட்டிருக்கிறது. அதில் இருக்கும் மிகச் சிறிய எண்ணிக்கையுள்ள இவென்ஜலிக்கள் தலைவர்களில் பெக்கரும் ஒருவராக இருந்தார்.

கிறிஸ்தவ விசுவாசமும், பியூரிட்டன் இலக்கிய ஆர்வமும்

பெக்கர் இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்தவர். அவருடைய முழுப்பெயர் ஜேம்ஸ் இன்னெல் பெக்கர் (James Innell Packer). அவர் ஆங்கிலிக்கன் குடும்பத்தில் பிறந்து தன்னுடைய பதினெட்டாம் வயதில் கர்த்தரை விசுவாசித்து மனந்திரும்புதலை அடைந்தார். ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் இணைந்து தன் படிப்பை அவர் ஆரம்பித்த ஆரம்பகாலத்தில் (1944) இது நிகழ்ந்தது. படிப்பதிலும், சிந்திப்பதிலும் சிரத்தை காட்டிய பெக்கர் மிகவும் கூச்ச சுபாவம் கொண்டவராக இருந்தார். ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக்கழக கிறிஸ்தவ யூனியனுக்கு ஒருவரால் நன்கொடையாகக் கொடுக்கப்பட்டிருந்த பழங்கால இலக்கியங்களைச் சரிபார்த்து அவற்றை முறைப்படுத்திவைக்கும் பொறுப்பு பெக்கருக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்தது. அதற்குக் காரணம் பெக்கர் ஒரு புத்தகப் பூச்சி என்பது பலருக்கும் பல்கலைக்கழகத்தில் தெரிந்திருந்ததுதான்.

அந்த நூல்களில் 16ம் 17ம் நூற்றாண்டு இலக்கியங்களும் இருந்தன. கர்த்தரின் வழிமுறைகளே விநோதமானவைதானே! அந்த நூல்களைப் பெக்கர் ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தபோது 17ம் நூற்றாண்டு பியூரிட்டன் பெரியவரான ஜோன் ஓவனின் இன்னும் பிரிக்கப்படாமல் இருந்த முழுத்தொகுப்பு ஒன்று அவற்றில் இருந்ததைக் கண்டார். அதுவே பெக்கருக்கு முதல்முதலாக ஓவனின் எழுத்துக்களோடு ஏற்பட்ட அறிமுகம். அந்தத் தொகுப்பைப் பிரித்து அவற்றிற்குள் காணப்பட்ட ஓவனின் ‘சோதனையும் பாவமும்’ பற்றிய வால்யூமைக் கவனித்தார். அது ஓவனின் தொகுப்புகளில் ஆறாவது வால்யூம். ஆர்வத்தோடு அதை வாசிக்க ஆரம்பித்த பெக்கர் பின்னால் சொல்லியிருக்கிறார், ‘வேறெந்த இறையியலறிஞர்களுடைய எழத்துக்களையும்விட ஜோன் ஓவனின் எழுத்துக்களுக்கே நான் அதிகம் கடன்பட்டிருக்கிறேன்’ என்று. ஓவனின் எழுத்துக்களின் தொகுப்பில் ‘பாவத்தை அழித்தல்’ (Mortification of Sin) என்ற பகுதி பெக்கரை அதிகம் ஈர்த்தது. அதுவே ஜோன் ஓவனின் எழுத்துக்களில் எல்லாம் தலையானது என்பது பெக்கரின் கருத்து.

மார்டின் லொயிட் ஜோன்ஸோடு தொடர்பு

டாக்டர் மார்டின் லொயிட் ஜோன்ஸ்

இந்தவகையிலேயே பெக்கருக்கு 17ம் பியூரிட்டன் பெரியவர்களின் எழுத்துக்களில் நாட்டம் அதிகமானது. பியூரிட்டன் பெரியோரின் எழுத்துக்களில் அவர் காதல் கொண்டார் என்றே சொல்லலாம். வெகு விரைவிலேயே பெக்கர் வாசிப்பதில் மட்டுமல்லாமல் எழுத்துப்பணியிலும் அக்கறை காட்டினார்.  அவருடைய முதலாவது ஆக்கம் 1952ல் வெளியானது  “The Puritan Treatment of Justification by Faith.” அவர் தன் ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக்கழக ஆரம்பக் கல்வியை 1948ல் முடித்தபிறகு இலண்டனில் இருந்த ஓக் ஹில் இறையியல் கல்லூரியில் ஆசிரியராக சேர்ந்து கிரேக்கத்தையும், இலத்தின் மொழியையும் கற்றுக்கொடுக்க ஆரம்பித்தார். அப்போது பெக்கருக்கு வயது 22. அந்த ஒருவருட காலப்பகுதியிலேயே அவர் வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் செப்பல் திருச்சபைக்கு ஒவ்வொரு ஞாயிறு மாலை ஆராதனைக்கும் போக ஆரம்பித்தார். வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் செப்பலில் அன்று போதகராக இருந்தவர், இங்கிலாந்தின் பிரபலமான சீர்திருத்த பிரசங்கியாக இருந்த டாக்டர் மார்டின் லொயிட் ஜோன்ஸ். லொயிட் ஜோன்ஸுக்கு அப்போது வயது 50 ஆக இருந்தது. பெக்கர் லொயிட் ஜோன்ஸ்ஸின் பிரசங்கத்தால் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டார்.

இந்த 21ம் நூற்றாண்டு இளைஞர்களுக்கு லொயிட் ஜோன்ஸின் பிரசங்க ஊழியத்தைப்பற்றி அதிகம் தெரிந்திருக்க வழியில்லை; அதுவும் தமிழினத்தில். என்னுடைய வாழ்க்கையில் கிறிஸ்தவ அனுபவத்தை அடைய ஆரம்பித்த ஆரம்ப காலத்தில் லொயிட் ஜோன்ஸினுடைய பிரசங்கங்களும் (பழைய ஆடியோ டேப்பில் கேட்டவை), எழுத்துக்களுமே என்னில் அதிக பாதிப்பை ஏற்படுத்தின. அவருடைய நூல்களில் ஒன்றான “Faith on Trial” அந்தவிதத்தில் எனக்குப் பேருதவி செய்தது. சங்கீதம் 73ன் விளக்கவுரையே அந்தநூல். அந்தக் காலத்தில் கிறிஸ்தவ அனுபவத்தை அடைந்தபின் கையில் கிடைத்த அத்தனை லொயிட் ஜோன்ஸின் நூல்களையும் நான் வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். இதைச் சொல்லுவதற்குக் காரணம், லொயிட் ஜோன்ஸின் பிரசங்க ஊழியமும், எழுத்துக்களும் அவருடைய காலத்தில் மட்டுமல்லாது பின்வந்த காலப்பகுதிகளிலும், ஏன் இன்றும்கூட கர்த்தரால் தொடர்ந்தும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.

லொயிட் ஜோன்ஸின் பிரசங்கத்தைக் கேட்டு இதயம் நெகிழ்ந்த பெக்கர் அதுபற்றி விளக்கியிருக்கிறார். “அவருடைய பிரசங்கம் தனக்கு இலெக்டிரிக் சொக் கொடுத்தது போல் இருந்தது” என்றும், “வேறு எந்த மனித ஆசிரியர்களையும்விட அவர்மூலம் நான் அதிகம் பயனடைந்திருக்கிறேன்” என்றும் பெக்கர் எழுதியிருக்கிறார். லொயிட் ஜோன்ஸோடு பெக்கருக்கு அதிகம் பரிச்சயம் ஏற்பட்டு இருவரும் நண்பர்களானபோது பியூரிட்டன் இலக்கியங்களில் பேரார்வம் கொண்டிருந்த பெக்கர் லொயிட் ஜோன்ஸோடு தன்னுடைய ஆர்வத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டார். கிறிஸ்தவர்களுக்கு உதவி செய்வதற்காக நாம் ஏன் ஒரு தொடரான ஒரு கூட்டத்தை ஆரம்பித்து பியூரிட்டன் போதனைகளை அளிக்கக்கூடாது என்பது தான் அந்த ஆலோசனை. உடனேயே அவர்கள் இருவரும் “பியூரிட்டன் கொன்பரன்ஸ்” என்ற பெயரில் ஒரு வருடாந்த கூட்டத்தை ஆரம்பித்தனர். அதில் மார்டின் லொயிட் ஜோன்ஸ் தலைவராகவும், பெக்கர் உப தலைவராகவும் இருந்தனர்.

இந்த இடத்தில் இன்னொன்றையும் லொயிட் ஜோன்ஸைப்பற்றிச் சொல்லவேண்டும். லொயிட் ஜோன்ஸினுடைய வாழ்க்கையிலும், பெக்கரின் வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்ததுபோலவே பியூரிட்டன் இலக்கியங்களின் அறிமுகம் ஏற்பட்டது. அகஸ்மாத்தாக அவர் கையில் பழங்கால பியூரிட்டன் இலக்கியங்கள் கிடைத்து அவற்றை லொயிட் ஜோன்ஸ் வாசிக்க ஆரம்பித்தார். அவருடைய வாழ்க்கையில் அந்தப் போதனைகள் பெருமாற்றத்தை ஏற்படுத்தின. தன்னுடைய நண்பர் ஒருவரின் நூலகம் முழுவதும் அத்தகைய பழம் இலக்கியங்கள் எவருக்கும் பயன்படாமல் ஒரு சிற்றூரில் நிரம்பியிருந்ததைக்கண்ட லொயிட் ஜோன்ஸ், அவற்றை எல்லோரும் வாசிக்கும்படியான வசதி ஏற்படுத்தவேண்டும் என்பதற்காக நண்பரை வற்புறுத்தி அந்த நூலகத்தை தலைநகரான இலண்டனின் சில்டர்ன் தெருவின் ஒரு கட்டடத்தில் அமையும்படிச் செய்தார். அது இன்றும் இலண்டனில் வேறொரு இடத்தில் இருந்து வருகிறது. சில்டர்ன் தெருவில் இருந்த அந்த நூலகத்திற்கு நான் இரண்டு தடவை போயிருக்கிறேன். லொயிட் ஜோன்ஸின் ஊக்குவிப்பாலேயே அன்று எவரும் அறியாதபடி இருந்து வந்த 17ம் நூற்றாண்டு பியூரிட்டன் இலக்கியங்களை பேனர் ஆவ் டுரூத் வெளியீட்டு நிறுவனம் வெளியிட ஆரம்பித்தது. லொயிட் ஜோன்ஸும் பெக்கரும் பியூரிட்டன் இலக்கியங்களில் பேரார்வம் கொண்டு அவற்றைக் கருத்தோடு வாசித்தது மட்டுமல்லாமல் மற்றவர்களையும் வாசிக்கச் செய்து தங்களுடைய எழுத்துக்களிலும் பயன்படுத்திக்கொண்டனர்.

திருச்சபைப் பணியும், குடும்பமும்

பெக்கர் அடுத்த மூன்று வருடங்களுக்கு (1952-1954) ஆங்கிலிக்கன் திருச்சபையில் குருவாக இணைவதற்கான படிப்பைத் தொடர்ந்தார். 1953ல் அவர் பெர்மிங்காம் கெதீட்ரலில் மதகுருவாக நியமனம் பெற்றார். அதேவேளை அவர் தன்னுடைய இறையியல் டாக்டர் பட்டத்திற்கான படிப்பையும் தொடர்ந்தார். 1954ல் அவர் ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் டாக்டர் பட்டம் பெற்றார். அவருடைய 400 பக்கங்கள் கொண்ட டாக்டர் பட்டத்திற்கான ஆய்வுத் தொகுப்பு பியூரிட்டனான ரிச்சர்ட் பெக்ஸ்டரைப்பற்றி இருந்ததில் எந்த ஆச்சரியமுமில்லை. 1954ல் பெக்கர் வேல்ஸைச் சேர்ந்த கிட் மல்லட் (Kit Mullett) என்பவரைத் திருமணம் செய்தார். பின்னால் அவர்களுக்கு இரண்டு பெண்பிள்ளைகளும், ஒரு ஆண்மகனும் பிறந்தார்கள். 1955ல் பெக்கர் பிரிஸ்டல் நகருக்கு குடிபோய் அங்கே டின்டேன் ஹாலில் அடுத்த ஆறுவருடங்களுக்கு விரிவுரையாளராக பணியாற்றினார்.

தொடர்ந்த எழுத்துப்பணி

இந்தக் காலப்பகுதியில் பெக்கர் மேலும் எழுத்துப் பணியில் ஈடுபட்டு இரு முக்கிய ஆக்கங்களை வெளியிட்டார். முதலாவது அன்று இருந்து வந்த பரிசுத்தமாக்குதல் பற்றிய கெஸ்சிக் போதனைகளுக்கெதிரானது. கெஸ்சிக் போதனைகள் அமெரிக்காவில் உதயமான ஹையர் லைப் போதனைப் பரிசுத்தமாக்குதலை ஒத்தது. பெக்கர் இந்த ஆக்கத்தை இவென்ஜலிக்கள் காலாண்டு பத்திரிகையில் வெளியிட்டார் (Keswick and the Reformed Doctrine of Sanctification). இதில் அவர் கெஸ்சிக் போதனைகளை முழுமுற்றும் பெலேஜியப் போதனைகள் என்று விளக்கியிருந்தார். இது கெஸ்சிக் பரிசுத்தமாக்குதலுக்கு எதிரான மிகவும் கடுமையான விமர்சனம். பெக்கரின் கெஸ்சிக் பற்றிய விமர்சனம் அறிவார்ந்த திறமையான தத்துவார்த்த ரீதியில் எழுதப்பட்டதாக இருந்தது. அன்று அநேக இவென்ஜலிக்கள் வாலிபர்கள் கெஸ்சிக் போதனையில் விழுந்துவிடக்கூடிய ஆபத்தில் இருந்தனர். அதற்கு பெக்கரின் விமர்சனம் தடைபோட்டுத் தடுத்தது. மார்டின் லொயிட் ஜோன்ஸும் ஜிம் பெக்கரும் கெஸ்சிக் விஷயத்தில் ஒத்த கருத்தைக் கொண்டிருந்தனர். அத்தோடு இருவரும் கெஸ்சிக் கூட்டங்களில் ஒருபோதும் பேசியதில்லை. இதற்கும் காரணம் இந்த இருவரும் சீர்திருத்தவாத பியூரிட்டன் பரிசுத்தமாக்குதல் போதனைகளில் ஊறிப்போயிருந்ததுதான்.

பெக்கர் தன்னுடைய முதலாவது நூலை 1958ல் வெளியிட்டார். அதன் பெயர், Fundamentalism and the Word of God, IVP. இந்நூல் வரலாற்றுக் கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையான வேதத்தின் அதிகாரத்தைப்பற்றியது. பெக்கரின் எழுத்துக்களில் இது முக்கியமானது. வேதத்தைப்பற்றிய அடிப்படை சத்தியமான அதன் பூரண அதிகாரத்தை பெக்கர் ஆணித்தரமாக இதில் விளக்கியிருந்தார். அன்றைய இவென்ஜலிக்கள் கிறிஸ்தவத்தைத் தூக்கி நிறுத்த இந்நூல் அவசியமாக இருந்தது. இந்நூல் வெளிவந்தபோதே 20,000 பிரதிகள் விற்றது. 1961ல் மறுபடியும் பெக்கர் ஆக்ஸ்போர்டுக்கே போய் அங்கிருந்த லெட்டிமர் ஹவுஸின் நூலகத்தை நிர்வகிப்பராகவும், அதன் வோர்டனாகவும் ஒன்பது வருடங்கள் பணியாற்றினார். அங்கிருந்தபோதே இன்னுமொரு ஆங்கிலிக்கன் இறையியலறிஞரான ஜோன் ஸ்டொட்டோடு இணைந்து அவர் இவென்ஜலிக்கள் ஆராய்ச்சி நிலையம் ஒன்றை அமைத்தார். இது ஆங்கிலிக்கன் திருச்சபைப் பிரிவின் இறையியல் நம்பிக்கைகளை வலிமைப்படுத்த ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இங்கேயும் பெக்கரின் எழுத்துப்பணி தொடர்ந்தது.

1970ல் பெக்கர் மறுபடியும் பிரிஸ்டலுக்குத் திரும்பி வந்து டின்டேல் ஹோலில் பிரின்ஸிபல் பதவியேற்றார். அடுத்தவருடமே அது புதிய கல்லூரியாக டிரினிடி காலேஜ் என்ற பெயரில் இன்னுமொரு ஆங்கிலிக்கன் போதகரான அலெக்ஸ் மோட்யரை பிரின்ஸிபலாகவும் பெக்கரை அசோஸியேட் பிரின்ஸிபலாகவும் கொண்டு இயங்க ஆரம்பித்தது. இது பெக்கருக்கு இன்னும் அதிகமாக எழுத்துப்பணிகளில் ஈடுபடும் வசதியை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது.

1973ல் பெக்கரின் மிகமுக்கிய நூலான Knowing God வெளிவந்தது. இதை ஹொடர் அன்ட் ஸ்டௌட்டன் வெளியீட்டாளர்கள் வெளியிட்டனர். இது ஏற்கனவே தொடராக இவென்ஜலிக்கள் மெகசீன் என்ற சிறு பத்திரிகையில் வெளிவந்திருந்தது. இதன் தொகுப்பே Knowing God என்ற பெயரில் நூலாக வெளிவந்தது. வெளிவந்தவுடனேயே இந்நூல் ஒன்றரை மில்லியன் பிரதிகள் விற்பனையாயின. இந்நூல் பற்றி எழுதிய பெக்கர், “திருச்சபை இன்று பலவீனமான நிலையில் இருப்பதற்கு கடவுளைப்பற்றிய அறியாமையே முக்கிய காரணமாக இருந்துவருகிறது” என்று குறிப்பிட்டார்.

கனடாவில் பணிபுரிய அழைப்பு

இதுவரை இங்கிலாந்தில் இருந்து பணியாற்றிவந்த பெக்கருக்கு கனடாவில் வந்து பணிபுரிய அவருடைய நண்பரொருவரிடமிருந்து அழைப்பு வந்தது. வென்கூவரில் இருந்த ரீஜனட்ஸ் கல்லூரியில் அதன் விரிவுரையாளர்களில் ஒருவராக இருந்து பணியாற்ற பெக்கருக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது. எந்தவித நிர்வாக சம்பந்தமான பணியுமில்லாமல் விரிவுரையாளராக மட்டும் செயல்படும் வசதியிருந்ததால் அதற்கு உடன்பட்டு பெக்கர் குடும்பத்தோடு வென்கூவருக்குப் போனார். அங்கு 1996ம் ஆண்டுவரை பெக்கர் முழுநேர விரிவுரையாளராக பணிபுரிந்து அதற்குப் பிறகு ஓய்வு எடுத்து பகுதிநேர விரிவுரையாளராக கடைசிவரை இருந்தார்.

இறையியல் வல்லுனர்

ஜிம் பெக்கர் அநேக இறையியல் கல்லூரி மேடைகளிலும், பல்கலைக்கழகங்களிலும், கிறிஸ்தவ மகாநாடுகளிலும் பேச அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார். எழுத்தால் அநேகரைக் கவர்ந்தது போலவே அவர் பேச்சும் பலரை ஈர்த்தது. பெக்கர் அதிரடிப் பிரசங்கத்துக்குப் பேர்போனவரல்ல; ஆங்கிலேய பண்பாட்டுக்கு உரிய முறையில் அமைதியாகவும் ஆணித்தரமாகவும் அவர் உரையாற்றினார். ஒரே ஒரு முறை நான் நியூசிலாந்தில் பெக்கரை சந்தித்திருக்கிறேன். அது நியூசிலாந்து வேதாகம கல்லூரியில் அவர் உரையாற்ற வந்திருந்தபோது என்று நினைக்கிறேன். உயரமாகவும், மெலிந்த உடற்கட்டும் கொண்டிருந்த பெக்கரோடு சில நிமிடங்கள் மட்டுமே கழித்திருக்கிறேன். பெக்கர் அநேக இறையியல் கமிட்டிகளில் அங்கத்தவராகவும், ஆலோசகராகவும், தலைவராகவும் இருந்து வந்தார். தங்களுடைய நூல்களை வெளியிட அவருடைய ஒப்புதல் குறிப்பைப் பெற வராதவர்கள் கிடையாது. அவர் எழுதிய நூல்களின் எண்ணிக்கையைவிட அத்தகைய ஒப்புதல் அளித்திருந்த நூல்கள் எண்ணிக்கையில்லாமல் இருந்திருகின்றன. பெக்கர் குறைந்த கால அளவு மட்டுமே ஆங்கிலிக்கன் போதகப் பணியில் இருந்திருக்கிறார். அவருடைய வாழ்நாளில் அதிக காலம் அவர் இங்கிலாந்திலும், கனடாவிலும் இறையியல் கல்லூரிகளிலேயே பணிபுரிந்திருக்கிறார். போதகராக, மேடைப்பேச்சாளராக, விரிவுரையாளராக, எழுத்தாளராக, நூலாசிரியராக, இறையியல் கமிட்டிகளில் அங்கத்தவராக என்று பல்வேறு பணிகளைத் தன் வாழ்நாளில் பெக்கர் செய்துவந்திருந்தபோதும் அவர் தன்னை ஒரு இறையியல் வல்லுனராகவே பெரிதும் கருதினார்.

முரண்பாடுகள்

எத்தனை பெரிய ஆவிக்குரிய மனிதர்களின் வாழ்க்கையிலும் ஏதாவது முரண்பாடுகள் இல்லாமலிருந்திருக்கவில்லை; ஜிம் பெக்கரும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல. அவர் ஆரம்பத்தில் டாக்டர் மார்டின் லொயிட் ஜோன்ஸோடு இணைந்து பியூரிட்டன் கொன்பரஸ் நடத்துவதில் ஈடுபட்டிருந்த காலத்தில் 1966ல்  நடந்த ஒரு தேசிய இவென்ஜலிக்கள் மகாநாட்டில் லொயிட் ஜோன்ஸும், ஜோன் ஸ்டொட்டும் பிரதான பேச்சாளர்களாக இருந்தனர். அந்த மகாநாட்டில் லொயிட் ஜோன்ஸ் இவென்ஜலிக்கள் விசுவாசத்தைக் கொண்டிருந்த அனைவரும் இங்கிலாந்து திருச்சபை போன்ற வேதத்திற்கு முரண்பட்ட நம்பிக்கைகளைக் கொண்டிருந்த திருச்சபைப் பிரிவுகளில் இருந்து வெளியே வந்து சுயாதீன இவென்ஜலிக்கள் அமைப்புகளோடு இணைய வேண்டும் என்று அறைகூவலிட்டார். அன்றைய நிகழ்சிக்கு தலைமை தாங்கிய ஜோன் ஸ்டொட் எவரும் எதிர்பாராத முறையில் லொயிட் ஜோன்ஸ் பேசி முடித்த பிறகு அவருடைய அறைகூவலுக்கு அந்தக் கூட்டத்திலேயே அடியோடு மறுப்புத்தெரிவித்தார். ஜிம் பெக்கர் அன்று அந்தக் கூட்டத்தில் கலந்துகொள்ளவில்லை. இருந்தபோதும் நடந்த நிகழ்ச்சியை மாலையில் தெரிந்துகொண்டார். சக ஆங்கிலிக்கனான ஜோன் ஸ்டொட்டையே அவர் ஆதரித்தார். இதனால் பெரும் பிளவு உண்டானது. 1970ல் பெக்கர் சக இவென்ஜலிக்கள் ஆங்கிலிக்கன் ஒருவரோடும் இரண்டு ஆங்லோ-கத்தோலிக்கர்களோடும் இணைந்து இவென்ஜலிக்கள் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தவர்களுக்கும் கத்தோலிக்கர்களுக்கும் இடையில் இங்கிலாந்தில் ஒற்றுமையை வலியுறுத்தும் நூலொன்றை வெளியிட்டார். இந்த நூலே லொயிட் ஜோன்ஸ் பெக்கரோடு இருந்த உறவை நிறுத்திக்கொள்ள காரணமாக இருந்தது. அத்தோடு லொயிட் ஜோன்ஸ் பெக்கரை இவென்ஜலிக்கள் மெகசீன் கமிட்டியில் இருந்தும், பியூரிட்டன் கொன்பரன்ஸ் நிர்வாகத்தில் இருந்தும் அகற்றினார். அதுமுதல் பியூரிட்டன் கொன்பரன்ஸ் வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் கொன்பரன்ஸ் என்ற புதிய பெயரில் கூட ஆரம்பித்தது. இதற்குப் பிறகு வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் கொன்பரன்ஸில் பெக்கருக்கு எந்தப் பங்கும் இருக்கவில்லை.

மார்டின் லொயிட் ஜோன்ஸ் பியூரிட்டன் பெரியவர்களின் ஒத்துழையாமை கொள்கையை (Nonconformist) முக்கியமானதாகக் கருதினார். சீர்திருத்தவாத பியூரிட்டன் கோட்பாடுகளை விசுவாசித்து வருகிற அதேவேளை முரண்பாடான இறையியல் போதனைகளுக்கு இடங்கொடுத்து வரும் கலப்பட திருச்சபைப்பிரிவுகளில் போதகர்களாக இருந்துவருகிறவர்கள் முரண்பட்டு நடப்பதாகக் கருதினார். அன்று அத்தகைய சூழ்நிலை உருவாக ஆரம்பித்து  லொயிட் ஜோன்ஸின் ஆதரவாளர்கள் எல்லோரும் அவர் தன்னுடைய ஸ்தானத்தைப் பயன்படுத்தி இவென்ஜலிக்கள் விசுவாசிகள் கலப்பட திருச்சபைப்பிரிவுகளில் இருந்து வெளியே வரவேண்டும் என்ற அறைகூவலை விடுக்க அவரை வற்புறுத்தினர். இருந்தபோதும் அத்தகைய அறைகூவல் பலருடைய காதுகளில் விழவில்லை; எதிர்பார்த்த அளவுக்கு அது வெற்றிபெறவில்லை. ஆங்கிலிக்கன் விசுவாசிகளான ஜோன் ஸ்டொட்டும், பெக்கரும் தங்களுடைய திருச்சபைப்பிரிவைவிட்டு விலகத் தயாராக இருக்கவில்லை. இந்த விஷயத்தில் நன்கொன்போர்மிஸ்டான என் ஆதரவு நிச்சயம் லொயிட் ஜோன்ஸுக்குத்தான். இந்த நிகழ்ச்சி நடந்து நாற்பத்தி நான்கு வருடங்களுக்குப் பிறகு இன்று அதைத் திரும்பிப்பார்த்து சிந்திக்கிறபோது லொயிட் ஜோன்ஸின் அறைகூவல் சரியானதாகவே படுகிறது. ஆங்கிலிக்கன் திருச்சபைப்பிரிவு இன்று அன்றிருந்ததைவிட பலமடங்கு மோசமாகப் போய் லிபரலிசத்தின் இருப்பிடமாக இருந்து வருகிறதை எவரால் மறுக்கமுடியும்.

இதற்குப் பிறகு 1994ல் பெக்கரின் சமயசமரசப் போக்கு (Ecumenism) மேலும் பிரச்சனைகளை உண்டாக்கியது. அவர் சில இவெஞ்சலிக்கள் விசுவாசிகளோடும், ரோமன் கத்தோலிக்கர்களோடும் இணைந்து, இவென்ஜெலிக்கள் விசுவாசிகளும், கத்தோலிக்கர்களும் இணைய வேண்டுவதற்கான நடவடிக்கைகளை ஆரம்பித்து வைக்குமுகமாக வெளியிடப்பட்ட ஒரு அறிக்கையில் கையெழுத்திட்டார். இது அநேக இவென்ஜலிக்கள் தலைவர்களுக்கு அதிர்ச்சியை அளித்தது. அந்த அறிக்கை இறையியல் அம்சங்களைத் தெளிவாக விளக்குவதாக இல்லாமல் மேலெழுந்தவாரியாக எழுதப்பட்டதாக இருந்தது. கிறிஸ்தவ விசுவாசத்திற்கு கிறிஸ்து அவசியம் என்ற சுவிசேஷ நம்பிக்கையில் மட்டும் ஒத்துப்போய் ஏனைய இறையியல் நம்பிக்கைகளைப்பற்றி பெரிதுபடுத்தாதவிதத்தில் அந்த அறிக்கை எழுதப்பட்டிருந்தது. சீர்திருத்த இறையியல் அறிஞராக இருந்த ஆர். சி. ஸ்பிரவுல்

ஆர். சி. ஸ்பிரவுல்

(R. C. Sproul) போன்றவர்களுக்கு பெக்கர் இந்த அறிக்கையில் கையெழுத்திட்டதை நம்பமுடியவில்லை. எந்தளவுக்கு நீதிமானாக்குதல் கோட்பாடு அவசியமானது என்பதில் பெக்கர் முரண்பாடான நிலையை எடுத்தார். அது இறையியல் கோட்பாடுகளில் முக்கியமானது என்பதை அவர் ஒத்துக்கொண்டபோதும் அது அத்தியாவசியமானது என்பதை வலியுறுத்த அவர் உடன்படவில்லை. இவென்ஜெலிக்கள்-கத்தோலிக்க ஒத்துழைப்புக்கு நீதிமானாக்குதல்பற்றிய சீர்திருத்தவாத கோட்பாடு தடையாக அமைவதை அவர் விரும்பவில்லை. இது நிகழ்ந்த பிறகு இந்த அறிக்கையில் கையெழுத்திட்டதற்கான காரணத்தை பெக்கர் விளக்கியிருந்தார்.

எந்தளவுக்கு ஆங்கிலிக்கன் திருச்சபைப்பிரிவு வேதபோதனைகளைவிட்டு விலகிப்போயிருந்தது என்பதை மேலும் உறுதிப்படுத்தும் ஒரு நிகழ்ச்சி 2002ல் கனடாவில் நிகழ்ந்தது. அப்போது கனடாவில் பணிபுரிந்துகொண்டிருந்த பெக்கர் அங்கிருந்த ஆங்கிலிக்கன் திருச்சபைப்பிரிவில் பெரிதாக இருந்த ஒரு திருச்சபைக்குப் போய்க்கொண்டிருந்தார். அந்த ஆண்டு வென்கூவர் நகரத்தில் இருந்த ஆங்கிலிக்கன் டயோஸிஸ் ஓரினத் திருமணத்தை வரவேற்று ஆங்கிலிக்கன் பிஷப்பொருவர் அத்தகைய திருமணத்தை நடத்தி ஆசீர்வாதம் அளிக்க ஒப்புதல் அளித்தது. இது பெக்கருக்கு பெரும் ஏமாற்றத்தை அளித்தது. அந்த டயோஸிஸில் அங்கத்தவராக இருந்த பெக்கர் வேறுசிலரோடு இணைந்து இதை எதிர்த்து கூட்டத்தில் இருந்து வெளிநடப்பு செய்தார். இது “சுவிசேஷத்தை மாசுபடுத்தி, வேதத்தின் அதிகாரத்தை நிராகரித்து, சக மனிதர்களுக்கான இரட்சிப்பை சரியச் செய்து, தெய்வீகமான வேத சத்தியங்களைப் பாதுகாக்கவேண்டிய பெரும்பணியைச் செய்யவேண்டிய கர்த்தரால் அளிக்கப்பட்டிருக்கும் பொறுப்புக்கு திருச்சபை துரோகம் செய்கிறது” என்று இதுபற்றி பெக்கர் குறிப்பிட்டிருந்தார். கனடாவின் ஆங்கிலிக்கன் பிரிவில் பெரிய சபையாக இருந்த அவர் அங்கத்துவம் வகித்த சபை

St. Johns, Shaughnessy

(St. Johns, Shaughnessy) கனடாவின் ஆங்கிலிக்கன் திருச்சபைப்பிரிவில் இருந்து விலகி ஆர்ஜன்டீனாவில் இருந்த ஒரு ஆங்கிலிக்கன் பிரிவோடு இணைந்தது. அதற்குப் பிறகு பெக்கரும் அவருடையதைப்போன்ற நிலையை எடுத்த ஏனைய ஆங்கிலிக்கன் குருக்களும் கனடாவின் ஆங்கிலிக்கன் திருச்சபைப்பிரிவில் இருந்து அதிரடியாக விலக்கப்பட்டனர். விலக்கப்பட்ட எவரும் தொடர்ந்து தங்களுடைய போதகப் பணிகளை கனடாவின் ஆங்கிலிக்கன் திருச்சபைகளில் செய்யமுடியாதபடி அவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டிருந்த ஆர்டினேசனும், அதிகாரங்களும் பறிக்கப்பட்டன.

இலக்கியப்பணி

ஜிம் பெக்கரின் எழுத்துக்களின் தொகுப்பு ஒருநாள் நிச்சயம் வெளிவரும். அது இவென்ஜலிக்கள் கிறிஸ்தவர்களுக்கு பெரும்பயன் அளிக்கும். பெக்கரின் எழுத்துக்கள் அனைத்தையும் பட்டியலிட்டுத் தருவது என்பது கஷ்டமான செயலென்று அவருடைய வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதிய ஒருவர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அந்தளவுக்கு பெருந்தொகையாக அவர் நூல்களை மட்டுமல்லாது, ஆய்வுக்கட்டுரைகளை மெகசீன்களுக்கும், ஜேர்னல்களுக்கும், பல்கலைக்கழகங்களுக்கும் எழுதியிருக்கிறார். அத்தோடு அவருடைய நூல்கள் பல நாடுகளில் வெவ்வேறு தலைப்புகளிலும் வெளியிடப்பட்டிருக்கின்றன. இது பெக்கரின் எழுத்துக்களைத் தொகுத்துத் தருவதில் சிக்கலை ஏற்படுத்துகிறது. பெக்கர் ஏன் ஒரு முறைப்படுத்தப்பட்ட இறையியல் நூலை (Systematic Theology) எழுதவில்லை என்பது தெரியவில்லை; நிச்சயம் அதற்கான அனைத்துத் தகுதிகளும் அவருக்கு இருந்தது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் இறுதிப்பகுதியில் ஒரு புதிய ஆங்கில வேதமொழிபெயர்ப்புக்கான பொது ஆசிரியராக இருக்கும் பொறுப்பை ஏற்கும்படி அமெரிக்க குரொஸ்வே நூல்கள் (Crossway Books) நிறுவனத்தின் தலைவராக இருந்த டாக்டர் டெனிஷ் லேன் அவரைக் கேட்டுக்கொண்டார். அந்த மொழிபெயர்ப்பு 2001ல் வெளிவந்தது. அதற்கு English Standard Version (ESV) என்ற பெயரை பெக்கரே சிபாரிசு செய்திருந்தார். கிறிஸ்துவின் இராஜ்யத்துக்குத் தான் செய்த பணிகள் அனைத்திலும் இதுவே மிக முக்கியமானது என்று பெக்கர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

என்னைப் பொறுத்தவரையில் பெக்கரின் நூல்களில் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டிருந்த மூன்றை முக்கியமாக குறிப்பிட்டாக வேண்டும். Fundamentalism and the Word of God, Knowing God, Evangelism and the Sovereignty of God என்பவையே அவை. அத்தோடு இன்னொன்றையும் நான் குறிப்பிட விரும்புகிறேன். இது நூலாக அல்லாமல் ஒரு நூலுக்கு அறிமுக உரையாக, கட்டுரையாக வெளிவந்தது. அது Saved by His Precious Blood: Introduction to John Owen’s the Death of Death in the Death of Christ (1958) என்பதே. இதை மொழிபெயர்த்து நீண்ட காலத்துக்கு முன் திருமறைத்தீபத்தில் வெளியிட்டிருந்தேன். பியூரிட்டன் இறையியல் அறிஞரான ஜோன் ஓவன் கிறிஸ்துவின் பரிகாரப்பலியின் அற்புதத்தைப்பற்றி விளக்கிய நூலுக்கு பெக்கர் இந்த அறிமுகத்தைத் தந்திருந்தார். குறிப்பிட்டவர்களுக்காக மட்டுமே கிறிஸ்து சிலுவையில் பலியானர் என்ற போதனையை பெக்கர் அருமையாகவும் ஆணித்தரமாகவும் இந்த ஆய்வுரையில் விளக்கியிருந்தார். இதில் ஜிம் பெக்கரின் ஆழ்ந்த நுண்ணிய இறையியல் புலமையைக் காணமுடிகிறது. சில பக்கங்களே இருக்கும் இந்த அறிமுகம் அவருடைய சிந்தனைத் திறனையும், ஆய்வுத்திறனையும் வெளிப்படுத்துவதாக இருக்கிறது. நீண்டகாலத்துக்கு முன்பு இதை ரசித்து வாசித்துப் பயனடைந்திருக்கிறேன். தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களுக்கான கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணப்பலியின் மகத்துவத்தைத் தத்துவார்த்த ரீதியில் பெக்கர் அசைக்கமுடியாத ஆணித்தரமான வாதங்களை முன்வைத்து விளக்கி இதன் மூலம் வாசகர்களை வாசிக்கத் தூண்டியிருந்தார். அதை எத்தனையோ பேருக்கு நான் அறிமுகம் செய்து வாசிக்கும்படி சொல்லியிருக்கிறேன்.

ஜிம் பெக்கர் பியூரிட்டன் இலக்கியங்களில் காதல் கொண்டிருந்தார் என்று சொன்னால் அதில் தவறில்லை. அவர் தன்னைப் பியூரிட்டன்களின் வழிவந்தவராகவே கண்டார். பெக்கர் பரிசுத்தமாக வாழ்வதில் அதிக அக்கறைகாட்டி திருச்சபைப் பரிசுத்தத்தை எப்போதும் வலியுறுத்தி வந்திருக்கிறார். பியூரிட்டன்கள் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையைப்பற்றிக் கொண்டிருந்த நம்பிக்கைகளை அவருடைய Quest for Godliness: The Puritan Vision of the Christian Life என்ற நூலில் காணலாம். இது பிரிட்டனில், Among God’s Giants (1990) என்ற தலைப்பில் வெளிவந்தது. நான் இப்போது பணிபுரியும் என் சபையில் முதல் ஐந்து வருடங்களைப் பூர்த்திச் செய்தபோது (1991), இந்த நூலை எனக்கு அன்பளிப்பதாக கொடுத்தது இப்போது என் நினைவுக்கு வருகிறது. ஜே. சி. ரைலின் “பரிசுத்தமாகுதல்” நூலை அவர் அதிகம் விரும்பி தான் அறிமுகப்படுத்தும் நூல்களில் முக்கிய நூலாகக் கருதினார். எவரோடும் இறையியல் ரீதியில் முரண்பட வேண்டிய தருணங்களில் அமைதியோடு நடந்து அது உறவுகளைப் பாதிக்காமல் இருந்துவிடவேண்டும் என்பதில் பெக்கர் அக்கறை காட்டியிருக்கிறார். அமைதியான சுபாவம் கொண்டிருந்த பெக்கர் ஆங்கிலிக்கன் திருச்சபைக்கு வெளியில் அநேகரோடு நட்புப் பாராட்டிப் பழகிவந்திருக்கிறார். பெக்கர் தனக்கென தன்னைப் பின்பற்றும் ஒரு கூட்டத்தை வளர்த்துக்கொள்ளவில்லை; அதை ஒருபோதும் அவர் நாடியதோ விரும்பியதோ இல்லை. அமைதியாக இறையியலறிஞராக, விரிவுரையாளராக இருந்து இறையியல் போதனைகளைத் தருவதையும் எழுதுவதையுமே அவர் விரும்பினார். அவர் லொயிட் ஜோன்ஸைப் போன்ற நீண்டகாலத்துக்கு சபைப் போதக ஊழியத்தில் இருக்கவில்லை; அவரைப்போல அதிரடிப்பிரசங்கியாகவும் இருக்கவில்லை. இருந்தபோதும் தனக்கேயுரிய பாணியில் தனக்கென ஓர் இடத்தைக் கிறிஸ்தவ உலகில் நிலைநாட்டியிருந்தார் பெக்கர். ஜிம் பெக்கர் பிரிட்டனின் முக்கிய இவென்ஜலிக்கள் தலைவர்களின் ஒருவராக இருந்திருக்கிறார். அவர் நமக்கு விட்டுச் சென்றிருப்பதெல்லாம் அவருடைய எழுத்துக்களும், கிறிஸ்தவனாக பரிசுத்தத்தோடு எப்படி வாழவேண்டும் என்ற உதாரணமுந்தான்.

ஜிம் பெக்கர் லொயிட் ஜோன்ஸைவிட்டுப் பிரிந்தபோது 1970ல் லொயிட் ஜோன்ஸ் அவருக்கு எழுதிய ஒரு கடிதத்தின் ஒரு பகுதி பின்வருமாறு இருந்தது,

“உங்களை நான் அறிந்திருந்த காலம் முழுவதும் ஈவாக உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்த சிந்தனைத் திறத்தையும், புத்திக்கூர்மையையும் நான் எந்தளவுக்கு வியந்தேன் என்றும், உங்கள் மீது எத்தனை மதிப்பு வைத்திருந்தேன் என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியும். இதுவரை வோர்பீல்டினுடைய (Benjamin Warfield) பாரம்பரியத்தைப் பின்பற்றி ஒரு பெரும் இறையியல் படைப்பை நீங்கள் அளித்திருப்பீர்கள் என்று நான் எதிர்பார்த்தேன். ஆனால், திருச்சபை சம்பந்தமான விஷயங்களில் ஈடுபடும்படி அழைக்கப்பட்டதாக நீங்கள் உங்களைக் கருத ஆரம்பித்துவிட்டீர்கள். என்னைப் பொறுத்தவரையில் இது மிகப்பெரிய அவலமாகவும், திருச்சபையின் இழப்பாகவும் கருதுகிறேன்.”

ஜிம் பெக்கர் லொயிட் ஜோன்ஸை விட்டுப் பிரியாமல் இருந்திருந்தால், இவெஞ்சலிக்கள்-கத்தோலிக்கர் இணைவது பற்றிய சமயசமரசப்போக்கைக் கொண்டிராமல் இருந்திருந்தால் என்ன நிகழ்ந்திருக்கும் என்று எண்ணிப்பார்க்கிறேன். யாருக்குத் தெரியும்? அந்தந்த காலகட்டத்தில் ஒரு மனிதன் எத்தனைப் பிரபலமானவராக இருந்தாலும், எத்தனை ஆசீர்வாதம் பெற்றவராக இருந்தாலும், எத்தனை விசுவாசமுள்ளவராக இருந்தாலும் எந்த முக்கிய விஷயத்தைப் பொறுத்தவரையிலும் ஒரு தீர்மானத்தை எடுக்கவேண்டியிருக்கிறது. அந்தத் தீர்மானங்கள் அவரையும், வரலாற்றையும், சுற்றியிருப்பவர்களையும் பாதிக்காமல் போகாது. இந்த விஷயத்தில் நமக்கு எத்தனை ஞானமும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் வழிநடத்தலும் தேவையாக இருக்கிறது என்பதைத்தான் பெக்கர் விஷயத்தில் நிகழ்ந்தவை காட்டுகின்றன. தன் வாழ்நாளின் இறுதிக்காலத்தில் பெக்கர் தான் விசுவாசமாக இருந்த கிறிஸ்துவுக்காக கனடாவின் ஆங்கிலிக்கன் சபைப்பிரிவில் இருந்து வெளியே வர நேர்ந்தது. அந்தத் தடவை பெக்கர் எடுத்த தீர்மானம் சரியானதே.

இறையியல் பணிகளில் இருந்து ஓய்வு எடுத்தபிறகு பெக்கரின் உடல்நலம் பெரிதும் குறைய ஆரம்பித்தது. பேசுவதும், எழுதுவதும் முதுமையினாலும், உடல்நிலை பாதிப்பாலும் நின்றுபோனது. அவர் ஜூலை மாதம் 17ம் நாள் தன்னுடைய 93 வயதில் தான் நேசித்த கிறிஸ்துவை சென்றடைந்தார். ஒரு சகாப்தம் மறைந்தது.

————————————————————————————————————————

போதகர் பாலா அவர்கள் நியூசிலாந்திலுள்ள சவரின் கிறேஸ் சபையில் கடந்த 33 வருடங்களாக போதகராக பணிபுரிந்து வருகிறார். பல்கலைக் கழக பட்டதாரியான இவர் தென் வேல்ஸ் வேதாகமக் கல்லூரியில் (South Wales Bible College, Wales, UK) இறையியல் பயின்றவர். பலரும் விரும்பி வாசிக்கும் திருமறைத்தீபம் காலாண்டு பத்திரிகையின் ஆசிரியராகவும் அவர் இருந்து வருகிறார். அத்தோடு, அநேக தமிழ் நூல்களை அவர் எழுதி வெளியிட்டுக் கொண்டிருப்பதோடு, ஆங்கில நூல்களையும் தமிழில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டு வருகிறார். இவருடைய தமிழ் பிரசங்கங்கள் ஆடியோ சீ.டீக்களில் தொடர்ந்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. கடவுளின் வசனத்தை எளிமையான பேச்சுத் தமிழில் தெளிவாகப் பிரசங்கித்து வருவது இவருடைய ஊழியத்தின் சிறப்பு.

புதிய ஆடியோ பிரசங்கள்

கீழ்வரும் பிரசங்கங்களை பதிவிறக்கம் செய்தும் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம். இப்பிரசங்கங்களை பதிவிறக்கம் (Download) செய்ய  பிரசங்க தலைப்புகளின் மீது உங்களுடைய Mouse Pointerஐ வைத்து, Right Click செய்யுங்கள். வருகிற Menuவில் “Save Link As” அல்லது “Save Target As” என்பதை Click செய்தால் இப்பிரசங்கம் உங்களுடைய கணினியில் பதிவிறக்கமாகும்.

புதிதாக சேர்க்கப்பட்டுள்ள பிரசங்கங்கள்

விடாப்பிடியான விசுவாசம்
பானையில் மரணம்
முன்பு பயனற்றவன் இப்போது பயனுள்ளவன் (பாகம் 1)
முன்பு பயனற்றவன் இப்போது பயனுள்ளவன் (பாகம் 2)
விசுவாசம் இல்லாத நாட்டில் விசுவாசம்
தேவனுடைய மெய்யான கிருபை
சூனேமியப் பெண்ணின் சுயநலமில்லாத சேவை
உண்மையுள்ளவனாயிரு!
எத்தனை பெரும் ஆசீர்வாதங்கள்!
நம்மை விழுங்கக் காத்திருக்கும் சிங்கம்
ஆண்டவரின் வருகைக்கு ஆயத்தமாயிருக்கிறீர்களா?
ஒரு விதவையின் விசுவாசம்
கவலைப்படாதீர்கள்
மரணத்தின் மகிமை
உங்களைக் காக்கும் தேவசமாதானம்
பக்தியில்லாதவனின் கதி என்ன?
பாவங்களை மன்னிக்கின்ற தேவன்
ஹீரோவா! அல்லது வில்லனா!
நான்கு குஷ்டரோகிகளும் தேவகிருபையும்

பழைய ஏற்பாட்டில் பரிசுத்த ஆவியானவர்
பழைய ஏற்பாட்டில் பரிசுத்த ஆவியானவர் (பகுதி 1)
பழைய ஏற்பாட்டில் பரிசுத்த ஆவியானவர் (பகுதி 2)
பழைய ஏற்பாட்டில் பரிசுத்த ஆவியானவர் (பகுதி 3)
பழைய ஏற்பாட்டில் பரிசுத்த ஆவியானவர் (பகுதி 4)

சிக்கலான வேதப்பகுதிகள்
யார் காவலில் இருந்த ஆவிகள்?
தேவகுமாரர்களும் மனுஷகுமாரத்திகளும்
பெண்கள் முக்காடு போடுவது அவசியமா?
வந்தது சாமுவேலே!
ராகாபின் பொய்! (பகுதி 1)
கர்த்தர் இருதயங்களைக் கடினப்படுத்துகிறாரா?
சில நேரங்களில் சில உண்மைகள்! (ராகாபின் பொய்! – பகுதி 2)
பரிசுத்த ஆவியைப் பெற்றிருக்கிறீர்களா?
மரணத்துக்கு ஏதுவான பாவம்
அடைந்த இரட்சிப்பை ஒருவர் இழக்க முடியுமா? (எபிரெயர் 6:4-6 – பகுதி 1)
யார் மறுதலித்துப்போனவர்கள்? (எபிரெயர் 6:4-6 – பகுதி 2)

கோவிட்-19: ‘இதையும் சிந்திக்காமல்’

புதிய வழமை (New normal)

இப்போதெல்லாம் அடிக்கடி நம் பேச்சில் வந்துபோகும் வார்த்தைகள் ‘புதிய வழமை’ (New normal) அதை நோக்கிப் போய்க்கொண்டிருக்கிறோம் என்றும், அது எப்படியெல்லாம் இருக்கப்போகிறதென்றும் அடிக்கடி மீடியாக்கள் யூகம் செய்து அறிவித்துக்கொண்டிருக்கின்றன. இந்த வார்த்தைப்பிரயோகம் புதிய அகராதிகளில் நிச்சயம் இணைந்துகொள்ளும்.

எதைக் குறிக்கிறது இந்த வார்த்தைப்பிரயோகம்? கோவிட்-19 நம்மையெல்லாம் முதலில் வீட்டுக்குள் அடைத்தது. எந்தவித வெக்சீனோ மருந்தோ இல்லாமலிருக்கும்போது இந்த வைரஸ் ஆபத்தில் இருந்து தப்ப வேறு என்னதான் வழியிருக்கிறது? உலக நாட்டரசாங்கங்கள் எல்லாமே மக்களை வீட்டுக்குள் இருக்கும்படிச் செய்ததற்கு இதுதான் காரணம். அதோடு சேர்ந்து வழமையாக சமூகக்கூடிவருதலுக்காக நாம் செய்துவந்த பல விஷயங்களுக்கும் முடிவுகட்டப்பட்டது. மனிதன் சமூக உறவில்லாமல் இருக்கமுடியாது. குடும்ப உறவும், சபை ஐக்கியமும் கோவிட்-19ல் பாதிக்கப்பட்டன. போகவேண்டிய அவசியம் ஏற்படும்போது எங்குபோனாலும் இன்னொரு நபருக்கு இரண்டு மீட்டர் தள்ளி நின்றே எதையும் செய்யவேண்டும் என்ற வழக்கமும் தொடருகிறது. இதெல்லாம் எப்போதும் நாம் செய்துவந்திராத புதிய சமுதாய வழக்கங்கள். இந்த வைரஸுக்கு வெற்றிகரமாக வெக்சீன் கண்டுபிடித்து அது பயன்பாட்டுக்கு வந்து உயிராபத்துக்கு முடிவு வரும்போதே இப்போது நாம் வித்தியாசமான முறையில் வெவ்வேறு நாடுகளில் செய்துவருகின்ற காரியங்களுக்கு எல்லாம் இறுதி முடிவு வரும். அது எப்போது வரும்? யாருக்குத் தெரியும்! நாம் கடவுளா என்ன?

ஒரு பொருளாதாரப் பேராசிரியர் மீடியா இன்டர்வியூவில் சொன்னார், ‘நாம் ஒரு குழியைத் தோண்டுகிறபோது எந்தளவுக்கு ஆழமாகத் தோண்டுகிறோமோ அந்தளவுக்கு அந்தக் குழியில் இருந்து மேலே ஏறிவருவதும் கஷ்டமாகத்தான் இருக்கும்’ என்று. அதனால் வீட்டுச்சிறைவாசத்தால் நாட்டுப் பொருளாதாரம் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிற இக்காலத்தில், அந்த வீட்டுச்சிறைவாசம் எந்தளவுக்கு நீளுகிறதோ அந்தளவுக்கு பொருளாதாரச் சரிவும் நீளும். கடன்தொல்லையும், பொருட்கள் தட்டுப்பாடும், விலைவாசி அதிகரிப்பும், வேலை இல்லாமையும், ஏன் சமுதாய அமைதியின்மையும் நாடுகளில் அதிகரிக்கலாம். கோவிட்-19 பணக்கார நாடு, பணமில்லாத நாடு என்ற எந்தவித பொருளாதார, ஜாதி, மத, இன வேறுபாடுகள் காட்டாமல் சோஷலிச நோக்கோடு உலக மக்கள் எல்லோரையும் பயமுறுத்தி, பாதித்து தொடர்ந்து தன் ஆட்சியை நடத்தி வருகிறது. அமைதியாக உட்கார்ந்து எதிர்காலத்தைப்பற்றி சிந்தித்துப் பார்த்தால் கொஞ்சம் பயமாகத்தான் இருக்கும்.

மீடியா பர்சனாலிட்டியாக மாறிவிட்ட முன்னால் நியூசிலாந்து கிரிக்கெட் வீரர்களில் ஒருவரான மார்க் ரிச்செட்சன் சமீபத்தில் சொன்ன ஒரு விஷயம் எனக்கு சிரிப்பை உண்டாக்கியது. ஆறுவாரங்கள் வீட்டில் அடைபட்டு இருந்தது அவருக்கு மனஉளைச்சலை ஏற்படுத்தியதால் அவர் உளவியல் நிபுணரின் ஆலோசனையைத் தேடவேண்டியிருந்ததாம். என்ன மனஉளைச்சல் தனக்கு ஏற்பட்டது என்பதை அவர் விளக்கியதுதான் எனக்கு சிரிப்பை உண்டாக்கியது. வீட்டில் அடைபட்டு இருந்தகாலத்தில் ஒவ்வொருநாளும் தனக்கு வேலை தொடர்ந்து இருக்குமா? பணத்திற்கு என்ன செய்வது? கடன் வாங்க வேண்டியிருக்குமா? தான் கட்டவேண்டிய பில்களையெல்லாம் எப்படிக்கட்டப் போகிறேன்? என்ற கவலைகளெல்லாம் அன்றாடம் தோன்றி அவர் மனதை அலைக்கழித்ததாம். அதனால்தான் உளவியலாளரின் உதவியை நாடினாராம். மார்க் ரிச்செட்சன் கிரிக்கெட் விளையாட்டிலும், டிவியிலும், ஏனைய வியாபாரங்களிலும் பணம் சம்பாதித்து தொடர்ந்தும் நல்லநிலையில் இருந்து வருகிற மனிதன். அப்படியிருந்து வருகிற மனிதனுக்கே இந்தக் கவலைகள் என்றால் அந்தளவுக்கு உயரத்தில் இல்லாதவர்கள் கதி என்னவாயிருக்கும்?

இருந்தாலும் நியூசிலாந்து தன் 3ம் கட்ட லொக்டவுனில் இருந்து 2ம் கட்டத்திற்கு வந்துவிட்டது. அடுத்த வாரம் இன்னும் அது தளர்த்தப்பட்டு சபை கூடிவர அனுமதி கிடைக்கலாம். அதைத்தவிர மற்றெல்லா வியாபார ஸ்தலங்களும், தொழிலகங்களும், உள்ளூர் விமானசேவை வரை ஆரம்பித்துவிட்டன. கொரோனா வைரஸ் பிடித்தவர்கள் தொகை மிகச் சிறிதாக இருப்பதும் அதனால் இறப்பவர்கள் அதிகரிக்காமல் இருப்பதுமே இந்த சட்டத் தளர்வுக்குக் காரணம்; கொரோனா வைரஸை இல்லாமலாக்கிய காரணத்தாலல்ல. அப்படியானால் மீண்டும் பழைய நிலைமை நியூசிலாந்துக்கு வந்துவிட்டதா? நிச்சயம் இல்லை! வைரஸால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தொகை அதிகரிக்கவில்லை என்ற ஒரே காரணத்தை வைத்தும், மக்கள் கவனத்தோடு நடந்துகொள்ளுவார்கள் என்ற ஒரே நம்பிக்கையை வைத்தும், தொடர்ந்து லொக்டவுன் இருந்தால் நாடு மீளமுடியாத பொருளாத வீழ்ச்சியை சந்தித்துவிடும் என்ற பயத்தால் அரசு எடுத்திருக்கும் நடவடிக்கை இது. நாளை எப்படி இருக்கும் என்பது அரசுக்கோ நாட்டு மக்களுக்கோ தெரியாது. அதிகம் பாதிப்பு இருக்காது என்ற ஒரே நம்பிக்கைதான் அரசை இப்படியொரு முடிவுக்குத் தள்ளியிருக்கிறது.

‘இதையும் சிந்திக்காமல்’

இதில் ஆச்சரியம் என்ன தெரியுமா? ஒருவன் உயிருக்கு ஆபத்துவரும்போதுதான் குய்யோ முய்யோ என்று கதறி கடவுளை நோக்கி, ‘உதவி செய்யும் ஆண்டவா!’ என்று கூக்குரலிடுவான் என்று நினைப்போம். நீச்சல் தெரியாத ஒருவன் கடலில் விழுந்து மூச்சுத் திணறுகிறபோது, உயிர்பயத்தோடு நம்மையாரும் காப்பாற்ற மாட்டார்களா என்று, இருக்கின்ற கொஞ்ச மூச்சையும் பயன்படுத்தி ‘கடவுளே’ என்று ஒரு வார்த்தையாவது சொல்லுவான் என்றுதான் நாம் நினைப்போம். கோவிட்-19 ஒரே மாதத்தில் உலகம் பூராவும் மின்னல் வேகத்தில் செய்து வந்திருக்கின்ற மலைக்க வைக்கின்ற செயல்களைக் கண்ணிருந்து பார்த்தும், காதிருந்து கேட்டும் மனிதன் அசையமாட்டேன் சாமி, என்று இருதயம் கடினப்பட்டுப்போய் கடவுள் இருக்கிறார் என்ற எண்ணமே இல்லாமல் தன்னைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள எடுத்துவரும் நடவடிக்கைகள் என்னை மலைக்க வைக்கின்றன; என் நாட்டு மக்கள் உட்பட. உண்மையில் என் நாட்டுக்கு கடவுளின் பொதுவான கிருபை இந்த விஷயத்தில் அளவுக்கு அதிகமாகவே கிடைத்திருக்கிறது. எத்தனையோ நாடுகளில் கோவிட்-19 பல்லாயிரக்கணக்கானவர்களின் உயிரைக் குடித்து நாட்டை அல்லோலகல்லோலப் படுத்திக்கொண்டிருக்கும்போது என் நாடு அந்தப் பிரச்சனையெல்லாம் இல்லாமல் அமைதியாக தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. இதுதான் என்னைப் பயமுறுத்துகிறது. இத்தனை பொதுவான கிருபையை அனுபவித்து வரும் நாடு நம்மையெல்லாம் மூச்சுவிட வைத்து வாழவைத்து வரும் ஆண்டவரை ஒரு கணமும் நினைத்துப் பார்க்க மறுகிக்கிறதே! இந்த இருதயக்கடினமே என்னை பயமுறுத்துகிறது; எந்தவிதத்தில் என்று கேட்கிறீர்களா? அளவுகடந்த பொறுமைகாத்து வரும் நம் தேவனின் பொறுமைக்கும் எல்லையுண்டு அல்லவா? அந்தப் பொறுமை நீங்கி அவருடைய பொதுவான நியாயத்தீர்ப்பின் விளைவாக அவருடைய கோபப் பார்வை நாட்டின் மேல் வந்தால் என்ன கதி என்பது தெரியாமல் இவர்கள் வாழ்கிறார்களே; நியூசிலாந்து நாட்டு மக்களின் அந்த உதாசீன மனப்போக்குதான் எனக்கு பயத்தை உண்டாக்குகிறது.

இதுபற்றி வேதம் நமக்கு உணர்த்தாமலில்லை. யாத்திராகமத்தை வாசிக்கின்றபோது, எகிப்தின் பார்வோனை ஒருவழிக்குக் கொண்டுவந்து தன் பேச்சைக் கேட்டுநடக்கும்படிச் செய்ய கர்த்தர் செய்த காரியங்களில் ஒன்று, எகிப்தின் நீர்நிலைகளெல்லாம் இரத்தமாக மாறி ஒருவனும் எதையும் குடிக்கமுடியாத நிலையை உருவாக்கி, குடிக்கத் தண்ணீரே இல்லை என்றாகி தேசமெல்லாம் இரத்தக்காடானது. அமெரிக்காவும், ஐரோப்பாவும், பிரிட்டனும் இன்று ஒரு புறம் பயம் இருதயத்தைக் கவ்விக்கொள்ள, மறுபுறம் கோவிட்-19ஐ எப்படி நிறுத்துவது என்று தெரியாமல் அன்றாடம் நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் மடிந்துபோகும் காட்சியைக்கண்டு தலையில் கையை வைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருக்கின்ற நிலையைக் கோவிட்-19 கொண்டுவந்திருக்கிறது. தேசமே இரத்தக்காடானபோது பார்வோன் என்ன செய்தான்? ‘அவன் இருதயம் கடினப்பட்டது . . . . பார்வோன் இதையும் சிந்திக்காமல் தன் வீட்டுக்குத் திரும்பிப்போனான்’ என்று யாத்திராகமத்தில் வாசிக்கிறோம். இன்று பார்வோனைப்போல அதிகாரவர்க்கங்களும், மக்களும் ‘சிந்திக்காமல்’ தங்கள் வழியில் கோவிட்-19ல் இருந்து தப்ப எதையெதையோ செய்து வரவில்லையா?

சமுதாயம் பார்வோனைப்போல இன்று எதைப்பற்றி ‘சிந்திக்கவில்லை’? ஜீவனுள்ளவரும், சர்வவல்லவரும், என்றும் இருக்கிறவருமான தேவனை இந்த நேரத்தில் நினைத்துப் பார்த்து அவர் பேச்சைக் கேட்கவேண்டும் என்ற சிந்தனை அவர்களுக்கில்லை. கடவுளைப்பற்றி சிந்திக்க மறுத்து மனிதன் தன்வழியில் தொடர்ந்து போய்க்கொண்டிருக்கிறான். எலிசாவின் காலத்தில் இஸ்ரவேல் நாடுபூராவும் கடுமையான பஞ்சம் வந்தது. அந்தப் பஞ்சம் பாகுபாடு காட்டாமல் திமிர்பிடித்தலைந்து சிலைவணக்கத்தில் ஈடுபட்டிருந்த இஸ்ரவேலரையும், கொஞ்சப்பேராக அக்காலத்தில் இருந்த தேவனுடைய மக்களையும் சமத்துவ நோக்கத்தோடு பட்டினியால் வாட்டியது. நாட்டில் பயிர்கள் விளையவில்லை; சாப்பாட்டுக்கு எந்த வழியும் இருக்கவில்லை. எலிசா கில்காலுக்கு ஒருமுறை வந்தபோது அவருடைய பேச்சைக்கேட்டு கூழ் செய்வதற்காக தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரர்களில் ஒருவன் வெளியில் போய் கீரைவகை என்று நினைத்து விஷச்செடியைக் கொண்டுவந்து குடிப்பதற்குக் கூழ் செய்தான். அந்தளவுக்கு உணவு தயாரிக்க அவசியமான எந்தப் பயிர்வகையும் நாட்டில் இல்லாமல் பஞ்சம் மக்களைப் பட்டினியில் வாட்டியது (2 இராஜாக்கள் 4). அந்தக் கொடுமையான பஞ்சத்தின் மத்தியில் கடவுளை நினைத்து ஆராதித்து வழிபட்டவர்கள் தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரர்களைப்போன்ற கடவுளின் பிள்ளைகள் மட்டுமே; ஏனையோர் கடும் பஞ்சத்திலும் கடவுளைப் புறக்கணித்து சிலை வணக்கத்தை வாழ்க்கையில் தொடர்ந்து ‘இதையும் சிந்திக்காமல்’ வாழ்ந்தார்கள்.

பார்வோன் தொடர்ந்தும் இருதயம் கடினப்பட்டுப்போய் இஸ்ரவேலரை விடுவிக்கமறுத்தபோது கர்த்தர் தொடர்ந்து அற்புதங்களைச் செய்து அவன் மனந்திரும்ப வசதி ஏற்படுத்திக்கொடுத்தார். ஆனால், அத்தனை அற்புதங்களிலும் அவன் கர்த்தரின் சர்வவல்லமையை அறிந்துணராமல் அவற்றை உதாசீனம் செய்து இருதயம் கடினப்பட்டுப்போனான். இறுதியில் கர்த்தர் எகிப்தின் தலைச்சன் பிள்ளைகளைக் கொன்டு, பார்வோன் தன் தலைச்சன் பிள்ளையை இழந்தபோதே அவனுடைய இருதயம் பயத்தால் இளகி இஸ்ரவேலரை விடுதலை செய்தான். ஆனால் அதுவும் நிலையான ஒரு மனந்திரும்புதல் அல்ல. இஸ்ரவேலர் செங்கடலைக் கடக்குமுன்பாகவே அவன் மனம்மாறி அவர்களைப் பின்தொடர்ந்துபோய் அழிக்கமுயற்சித்தான். அவனுடைய இருதயம் கர்த்தர் செய்த எந்தச் செயலையும் கவனித்து சிந்திக்க அடியோடு மறுத்தது. இப்படி ‘சிந்திக்காமல்’ வாழ்வதே மனிதனின் அழிவுக்கு வழிவகுக்கிறது.

இந்தக் கோவிட்-19 காலத்தில் மனிதர்கள் சிந்திப்பதெல்லாம், வேலையில் தொடர்ந்திருக்கவேண்டும்; தொடர்ந்து பில் கட்ட பணம் வேண்டும்; வைரஸ் நமக்கு வந்துவிடக்கூடாது; பிஸ்னசைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்; எப்படியாவது தொடர்ந்து நிம்மதியாக வாழ்ந்துவிட வேண்டும் என்பவைபற்றி மட்டுந்தான். ஆண்டவரை அறியாத அவிசுவாசி இதையெல்லாம் நினைத்து கவலைப்படுவதற்கும், தலையைப் பிடித்துக்கொள்ளுவதற்கும் காரணமுண்டு. அவனுடைய இருதயம் இன்னும் இருண்டுபோய் அங்கே பரிசுத்த ஆவியானவர் கொடுக்கும் இருதயமாற்றம் ஏற்படாமல் இருப்பதே அந்தக் காரணம். இந்தக் கவலைகளெல்லாம் கிறிஸ்தவனுக்கு இருக்கலாமா? அவிசுவாசிகளைப்போல இந்தக் காலத்தில் அழிந்துபோகும் உலக நன்மைகளுக்காக ஆதங்கப்பட்டு ஆவிக்குரியவிதத்தில் சிந்திக்காமல் வாழ்ந்து வருகிறீர்களா? உங்களைப்போல கிறிஸ்துவுக்கு துரோகம் செய்கிற எவரும் இருக்கமுடியாது. எத்தனைப் பெரிய இரட்சிப்பை அவர் உங்களுக்குக் கொடுத்திருக்கிறார் தெரியுமா? எபிரெயருக்கு எழுதியவர் கேட்கிறார், ‘இத்தனை பெரிதான இரட்சிப்பைக்குறித்து நாம் கவலையற்றிருப்போமானால் தண்டனைக்கு எப்படித் தப்பிக்கொள்வோம்’ என்று (எபிரெயர் 2:4). இதை ஒரு எச்சரிக்கையாகத்தான் எபிரெயருக்கு எழுதியவர் சொல்லியிருக்கிறார்.

கஷ்ட துன்பங்கள் வருகிறபோதுதான் ஒரு விசுவாயின் உண்மை நிலையை அறிந்துகொள்ள முடியும். பொன் சுத்தமானதா என்று அறிந்துகொள்ளுவதற்கு கொல்லன் அதைப் புடம்போடுவான். புடம்போடாமல் தங்கம் சுத்தமாகாது; அதுபோலத்தான் நமக்கு வரும் தொல்லைகளும். அவை நம் விசுவாசத்தைச் சோதிக்க அனுப்பப்படிருக்கும் கர்த்தரின் டெக்ஸ் மெசேஜுகள். அந்தச் சோதனைகளின் மத்தியில்தான் விசுவாசி தன் விசுவாசச் செயல்களின் மூலம் தங்கத்தைப் போலப் பிரகாசிப்பான். அவனிலும் சின்னச் சின்ன பலவீனங்கள் இருந்தாலும், விசுவாசம் இல்லாதவிதமாக அவன் தொல்லைகளின் மத்தியில் நடந்துகொள்ள மாட்டான். அவனில் இருக்கும் பரிசுத்த ஆவியானவர் அவனைத் தொடர்ந்து காக்கிறவராக இருக்கிறார். உண்மையில் மெய்யான விசுவாசி இந்தக் கோவிட்-19 காலத்தில் தன் விசுவாசத்தில் தொடர்ந்து வளர்கிறவனாக, கர்த்தரின் தித்திப்பூட்டாத சந்தோஷத்தைத் தொடர்ந்து அனுபவிப்பான். உலகக் கவலைகள் அவனுக்கும் இருக்கும். அவன் அவற்றை இறையாண்மையுள்ள கர்த்தரிடம் ஒப்புவித்து, அவர் பார்த்துக்கொள்வார் என்று அவரை நம்பி முன்னோக்கிப் போய்க்கொண்டிருப்பான். உங்கள் விசுவாசம் இந்தக் காலத்தில் உங்களை எப்படி வாழவைக்கிறது? உலகத்தானைப்போல உலகக் கவலைகள் உங்களைத் தூங்க முடியாமல் செய்கிறதா? கர்த்தர் பார்த்துக்கொள்ளுவார் என்று எல்லாக் கவலைகளையும் அவர் மேல் போட்டுவிட்டு சந்தோஷத்தோடு தூங்குகிறீர்களா?

பொதுவான கிருபை

கர்த்தரின் பொதுவான கிருபை (Common grace) என்றொன்றில்லை என்று சில கிறிஸ்தவர்கள் எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இதுபற்றி விளக்கமளிக்கும்படி ஒரு சகோதரர் இந்தக் காலங்களில் என்னிடம் கேட்டுவருகிறார். அவர் இந்தப் போதனைக்கு ஓரளவுக்கு இருதயத்தில் இடங்கொடுத்துவிட்டிருக்கிறார். இது மோசமான போதனை. இந்தப் போதனையைப் பின்பற்றுபவர்களே கர்த்தர் இலவசமாக அளிக்கும் சுவிசேஷத்தை அனைவருக்கும் சொல்ல மறுக்கிறார்கள். அவர்கள் சுவிசேஷத்தின் மூலம் கர்த்தரின் பொதுவான கிருபை தெரிந்துகொள்ளப்படாதவர்களுக்கு கிடைப்பதை ஒத்துக்கொள்ள மறுக்கிறார்கள். பொதுவான கிருபை என்றால் என்னவென்று சொல்ல மறந்துவிட்டேனே! கர்த்தரின் விசேஷ கிருபை (Special grace) தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கும் என்பதை ஏற்கனவே சொல்லிவிட்டேன். இரட்சிப்பு விசேஷ கிருபையின் மூலம் கர்த்தரால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களுக்கு விசுவாசத்தின் மூலம் கிடைக்கிறது. பொதுவான கிருபை என்பது கர்த்தர் இரட்சிப்பைத் தவிர ஏனைய எல்லா கிருபைகளையும் அனைவருக்கும் பொதுவாக அளிப்பதாகும். இதை மறுத்தால் நாம் எவருக்கும் பொதுவாக சுவிசேஷத்தை சொல்லமுடியாது.

பொதுவான கிருபையை எதிர்ப்பவர்களுடைய வாதம், சுவிசேஷம் சொல்லுவது ஒருவனுக்கு நிச்சயமாக இரட்சிப்பைக் கொடுக்காதுபோனால் அவனுக்கு சுவிசேஷத்தை சொல்லுவதால் என்ன பயன் என்பதாகும். இது கேட்பதற்கு சுவாரஷ்யமாக இருந்தாலும், இது தவறான வாதம். தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்கள் யார் என்பது நமக்குத் தெரியாததால் நாம் எல்லோருக்குமே சுவிசேஷத்தைப் பாரபட்சமில்லாமல் சொல்ல வேண்டும். யார் இரட்சிப்பை அடைகிறார்கள் என்பது கர்த்தருக்கு மட்டுமே தெரியும். அவருக்கே முன்குறித்தவர்களைத் தெரிந்திருப்பதால் அவர், அவர்களுக்கு நித்தியஜீவனை அளிக்கிறார். நம் வேலை சுவிசேஷத்தைச் சொல்லுவது மட்டுமே. யார், யார் இரட்சிப்பு அடையப்போகிறார்கள் என்பதைத் தெரிந்திருந்து சுவிசேஷத்தைச் சொல்லும்படி இயேசு நமக்கு கட்டளையிடவில்லை. இயேசுவை விசுவாசிக்கிறவர்களை அவர்கள் சுவிசேஷத்தைக் கேட்டு விசுவாசித்த பின்பே நாம் தெரிந்துகொள்ளுகிறோம். அதனால் சுவிசேஷத்தை அனைவருக்கும் சொல்லவேண்டியது நம் கடமை. இதைப் பொதுவான கிருபையை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறவர்கள் தங்கள் முட்டாள்தனத்தினால் எதிர்க்கிறார்கள்.

கர்த்தரே கிருபையின் தேவன். அவர் தன் விசேட கிருபையைத் தான் முன்குறித்து தெரிந்துகொண்டிருக்கிற மக்களுக்கு மட்டுமே காட்டினாலும் உலகத்தைப் படைத்த தேவன் அந்த உலகத்தைத் தொடர்ந்து பராமரித்து வருகிற தேவனாக இருக்கிறார். அதனால்தான் உலகம் பாவத்தால் இந்த நொடியில் அழிந்துபோகாமல் அவருடைய நோக்கம் நிறைவேறுவதற்காக அவரால் தொடர்ந்து பராமரிக்கப்பட்டும் பாதுகாக்கப்பட்டும் வருகிறது. உலகத்துக்கு மழையையும், வெயிலையும், கால வேறுபாடுகளையும் கொடுத்து வருகிறவர் கர்த்தரே. கர்த்தரின் பொதுவான கிருபையே உலகம் சுனாமியாலும், போர்களாலும், பெரும் வாதைகளாலும் உடனடியாக அழிந்துவிடாபடி உலகத்தைப் பாதுகாக்கிறது. பாவத்தினால் உலகம் தொடர்ந்து அழிவை நாடிப்போய்க்கொண்டிருந்தபோதும் அது வேகமாக அழிந்துவிடாதபடியும், அதன் கோரப்பாவத்தால் சபையும், விசுவாசிகளும் பேராபத்துகளைச் சந்தித்துவிடாதபடியும் கர்த்தர் தன் பொதுவான கிருபையால் பாவிகளின் பாவத்தைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறார். அவர் தன் கையை எடுத்துவிட்டால் மனிதன் உலகத்தையே சாப்பிட்டு ஏப்பம் விட்டுவிடுவான்; அந்தளவுக்கு மனித பாவம் கொடூரமானது. அத்தோடு பாவம் மனிதனின் எல்லாப் பாகங்களையும் பாதித்து அவனை முழுப்பாவியாக மாற்றியிருந்தாலும் அவன் முற்றாக நன்மைகளைச் செய்யமுடியாத நிலையில் இருக்கவில்லை; அவன் தன் பாவநிலையில் செய்யமுடியாத நன்மைகள் ஆவிக்குரிய நன்மைகளே. அவை தவிர அவன் சாதாரணமாக எந்த மனிதனும் ஒருவனுக்குக் காட்டக்கூடிய அன்பு, கருணை, பொதுவாக செய்யக்கூடிய உதவிகள் போன்றவற்றை செய்யக்கூடியவனாகத்தான் இருக்கிறான். இதற்குக் காரணம் அவன் பாவியாக இருந்தாலும் அவனில் தொடர்ந்திருக்கும் கர்த்தரின் சாயல்தான். பாவியான மனிதன் தொடர்ந்தும் கர்த்தரின் சாயலைப் பிரதிபலிக்கிறான்; அவன் மிருகமல்ல. கர்த்தரின் பொதுவான கிருபை இந்தவகையில் அனைவருக்கும் பயன்கொடுக்கிறது.

இந்தப் பொதுவான கிருபையே மனிதன் மிருகத்தைப்போல மாறிவிடாதபடி அவனைத்தடுத்து ஒரு கட்டுக்குள் நிறுத்தி சுவிசேஷத்தைக் கேட்கச் செய்கிறது. அவன் தான் கேட்கிற சுவிசேஷத்தின் மூலம் அனேக பொதுவான பலன்களை அடைகிறான். அந்தப் பொதுவான கிருபைகளில் ஒன்று அவன் தன் இருதயத்தில் வார்த்தையினால் குத்தப்படுவது; அவனுடைய இருதயம் குற்றஉணர்வடைகிறது. இன்னொன்று அவனுக்கு சுவிசேஷத்தின் மீதும் இயேசு கிறிஸ்துவின் மீதும் நல்லெண்ணம் உண்டாவது. இதன் காரணமாக அவன் சபைக்குக்கூட வரலாம்; அங்கே சிலகாலம் தொடரவும் செய்யலாம். பொதுவான கிருபையின் காரணமாக வெளிப்புறமான அனேக சுவிசேஷ நன்மைகளை பாவத்தில் இருக்கும் மனிதன் அடைகிறான்; இரட்சிப்பைத் தவிர. இந்தப் பொதுவான கிருபையின் காரணமாகத்தான் கடின இருதயம் கொண்ட ஏரோது ராஜா உடனடியாக யோவான் ஸ்நானனைக் கொன்றுவிடாமல் சில காலம் அவனைச் சிறையில் சந்தித்து சுவிசேஷத்தைக் காதுகொடுத்து கேட்டான்; அதனால் ஓரளவுக்கு இருதயம் பாதிக்கப்பட்டு வெளிப்புறமாக கர்த்தருக்கும் பயந்தான். ராஜா அகிரிப்பா பவுலின் சாட்சியத்தைக் கேட்டபின் ‘நான் கிறிஸ்தவனாகிறதற்குக் கொஞ்சம் குறைய நீ என்னை சம்மதிக்கப்பண்ணுகிறாய்’ என்றான். அதாவது, இன்னுங்கொஞ்ச நேரம் உன் பேச்சைக்கேட்டால் நானே கிறிஸ்தவனாகிவிடுவேன் போலிருக்கிறது என்று அகிரிப்பா சொன்னதற்குக் காரணம் கர்த்தரின் பொதுவான கிருபை என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள். பொதுவான கிருபை ஒருவனை இரட்சிக்கக்கூடிய வல்லமையைத் தன்னில் கொண்டிராவிட்டாலும், ஒருவன் நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் எந்தவித சாக்குப்போகும் சொல்லமுடியாதபடி கர்த்தருக்கு முன் குற்றவாளியாக நிற்கும்படிச் செய்கிறது.

ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை இன்னும் விசுவாசிக்காமல் பார்வோனைப்போல இருதயத்தைக் கடினப்படுத்திக்கொண்டு வாழ்ந்து வருகிறவர்கள் இந்தக் கோவிட்-19 காலத்தில் நிச்சயம் சிந்திக்க வேண்டும். உங்களை எது இனி காக்கப்போகிறது? எதற்காக நீங்கள் வாழ்ந்து வருகிறீர்கள்? இறையாண்மைகொண்ட ஆண்டவர் அன்போடு, பொதுவான கிருபையின் அடிப்படையில் உங்களை வெறுத்து ஒதுக்கிவிடாமல் நீங்கள் மனம்மாற வேண்டும் என்பதற்காகவும், உங்களுடைய எதிர்காலம் நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்பதற்காகவும் சுவிசேஷத்தை நீங்கள் கேட்கும்படியான வசதியை செய்து தந்திருக்கிறார்; தொடர்ந்து உங்களோடு தன் வார்த்தையின் மூலம் பேசி உங்கள் இருதயத்தின் கதவைத் தட்டிக்கொண்டிருக்கிறார். அவருடைய அன்பை நீங்கள் அலட்சியப்படுத்தி நிராகரிப்பதில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது? உடனடியாக மனம்மாறி ஆண்டவராகிய இயேசுவை இன்றே விசுவாசியுங்கள். இனியும் தொடர்ந்து ‘இதையும் சிந்திக்காமல்’ இருந்துவிடாதீர்கள்.

————————————————————————————————————

போதகர் பாலா அவர்கள் நியூசிலாந்திலுள்ள சவரின் கிறேஸ் சபையில் கடந்த 33 வருடங்களாக போதகராக பணிபுரிந்து வருகிறார். பல்கலைக் கழக பட்டதாரியான இவர் தென் வேல்ஸ் வேதாகமக் கல்லூரியில் (South Wales Bible College, Wales, UK) இறையியல் பயின்றவர். பலரும் விரும்பி வாசிக்கும் திருமறைத்தீபம் காலாண்டு பத்திரிகையின் ஆசிரியராகவும் அவர் இருந்து வருகிறார். அத்தோடு, அநேக தமிழ் நூல்களை அவர் எழுதி வெளியிட்டுக் கொண்டிருப்பதோடு, ஆங்கில நூல்களையும் தமிழில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டு வருகிறார். இவருடைய தமிழ் பிரசங்கங்கள் ஆடியோ சீ.டீக்களில் தொடர்ந்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. கடவுளின் வசனத்தை எளிமையான பேச்சுத் தமிழில் தெளிவாகப் பிரசங்கித்து வருவது இவருடைய ஊழியத்தின் சிறப்பு.

வாசகர்களே!

வணக்கம் வாசகர்களே! இருபத்தி ஐந்து வருடங்களைப் பூர்த்தி செய்து புதிய ஆண்டில் அடியெடுத்து வைத்திருக்கிறது இதழ். அதிலும் மூன்று மாதங்கள் உருண்டோடிவிட்டன. மறுபடியும் இதழ் மூலம் உங்களைச் சந்திப்பதில் மகிழ்கிறேன். இந்த இதழ் கொஞ்சம் வித்தியாசமாக வெளிவருகிறது. இரண்டு புதிய ஆக்கங்களைத்தவிர, இதழ் ஆரம்பித்த காலத்தில் இருந்து 2015ம் ஆண்டுக்கு முன்பிருந்த இதழ்களில் வெளிவந்துள்ள நல்ல சில ஆக்கங்களைத் தெரிவுசெய்து இந்த இதழில் மறுவெளியீடு செய்திருக்கிறோம். அதற்குக் காரணம் உண்டு.

இந்த இருபத்தி ஐந்து வருடங்களில் நூற்றுக்கணக்கான புதிய வாசகர்கள் இதழை வாசிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். நேரடியாக இதழைப் பெறுகிறவர்கள் மட்டுமல்லாமல் இணைய தளத்தில் அதை வாசிக்கிறவர்களும் அநேகர். எல்லோருக்கும் இதழ் தொகுப்புகளை வாங்கக் கூடிய வசதியும் இருக்காது. அதனால், இந்த மறுவெளியீடுகள் அவர்களுக்கும், உங்களுக்கும்கூட பயனளிக்கும்.

நம்மினத்தில் எவரும் எந்த ஆக்கத்தையும் நூலையும் ஒருதடவை மட்டும் வாசிப்பதே வழக்கம். மீண்டும் மீண்டும் ஒரே நூலை வாசிக்கும் வழக்கம் பெரும்பாலும் கிடையாது. இதெல்லாம் தகுந்த வாசிப்புப் பயிற்சி இல்லாததனால் வந்திருக்கும் பிரச்சனை. நல்ல நூல்களையும், நல்ல ஆக்கங்களையும் நாம் பல தடவைகள் வாசிப்பது அவசியம். அதுவே என்னுடைய வழக்கம். அது பற்றி இந்த இதழிலும், ஒரு நூலிலும் விளக்கியிருக்கிறேன். அதன் மூலம் வாசிக்கும் விஷயங்கள் ஓடிப்போய்விடாதபடி நம் மனதில் தங்கியிருக்கும். கிறிஸ்தவர்கள் இதைச் செய்வது மிகவும் அவசியம். வேதத்தை ஒரு தடவை வாசிப்பதோடு மட்டுமா நிறுத்திவிடுகிறோம்? ஆகவே இந்த இதழில் வந்திருக்கும் ஆக்கங்கள் மீண்டும் வாசித்து சிந்திக்கவேண்டியவை.

மறுவெளியீடு செய்யப்பட்டிருக்கும் ஆக்கங்கள் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் பரிசுத்தத்தின் அவசியத்தையும், திருச்சபை இருக்கவேண்டிய நிலையையும், சத்தியத்தில் வளரவேண்டியதன் அவசியத்தையும், சுவிசேஷத்தைக் கேட்டு இரட்சிப்படைவதற்கு அவசியமானதொரு அடிப்படை சத்தியத்தையும் விளக்குவதாக இருக்கின்றன.

இதுவரை வெளிவந்திருக்கும் இதழ்களைப்போல இதுவும் உங்கள் வாழ்க்கையில் பயனுள்ளதாக இருக்க கர்த்தர் இதைப் பயன்படுத்துவாராக. – ஆர்

அற்பமான ஆரம்பத்தின் காலத்தை அசட்டை செய்யக்கூடாது

சகரியா 4:10, ‘அற்பமான ஆரம்பத்தின் நாளை யார் அசட்டை பண்ணலாம்?’ என்ற வினாவை எழுப்புகிறது. இதற்குக் காரணம் பாபிலோனின் சிறைவாசத்தில் இருந்து திரும்பிவந்தவர்கள் எருசலேம் ஆலயத்தைத் திருத்திக் கட்டவேண்டியதற்கான நடவடிக்கைகளை ஆரம்பித்திருந்ததுதான். பாழடைந்திருந்த ஆலயத்தையும் அதன் மதிலையும் மீண்டும் கட்டி முடித்து மறுபடியும் நாட்டில் மக்களைக் குடியேற்றுவது என்பது பெரிய காரியம். ஆனால் அதன் ஆரம்பம் அன்று அநேகருக்குப் பெரிதாகத் தெரியவில்லை. லேவியரும், ஆசாரியர்களும் இந்தப் பெரும் பணியில் ஈடுபட்டபோது அது எல்லோருக்கும் மிகவும் அற்பமானதாகவும், சாதாரணமானதாகவுந்தான் தெரிந்தது. அதை எவரும் பொருட்படுத்தவில்லை. அதுவும் இத்தனைப் பெரிய காரியம் மிகச்சிலரைக் கொண்டே அன்று ஆரம்பமானது. சகரியா சொல்லுகிறார், கண்களுக்குத் தெரியும் இந்த அற்பமான ஆரம்பத்தின் காலத்தை அசட்டை பண்ணாதீர்கள் என்று.

Continue reading

தெரிந்துவைத்திருப்பதும் புரிந்துவைத்திருப்பதும்

நம்மினத்தில் வாசிப்பது என்பது குறிஞ்சிப்பூ கிடைப்பதுபோல்தான் என்பதை நான் அடிக்கடி சொல்லியிருக்கிறேன்; எழுதியுமிருக்கிறேன். இது என்னுடைய கருத்து மட்டுமல்ல; எல்லோருக்கும் தெரிந்த உண்மைதான். இதனால் வாசிப்பு கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில் இன்று வளர்ந்திருக்கிறதா? என்று கேட்டால் நிச்சயம் இல்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும். நல்ல நூல்களைக்கூட விலைகொடுத்து வாங்கிப் படிப்பது அநேகருக்குக் கஷ்டமானதாகத் தெரிகிறது. மலிவு விலையில் கொடுத்தாலும் வாங்குகிறவர்கள் மிக அரிது. பணமில்லை என்பது வெறும் சாக்குப்போக்குத்தான். வேறு எத்தனையோ காரியங்களுக்கு அவர்கள் பணத்தை செலவிடத் தவறுவதில்லை. நூல்களை வாங்கப் பணத்தை செலவிட அநேகருக்கு மனதில்லை. அதற்குக் காரணமுண்டு. நூல்களை வாங்கினால் அதை ஒரு தடவை வாசித்தபின் என்ன செய்வது? என்ற எண்ணம் பலருக்கு இருப்பதால் அவர்கள் நூல்கள் பக்கமே போவதில்லை. ஒருதடவை வாசிக்கப்போகிற புத்தகத்தை வாங்க ஏன் பணத்தை செலவிட வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவர்களுக்கு. ஒரு நல்ல ஆக்கத்தை ஒரு தடவைக்கு மேல் வாசிக்கிறவர்களை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம். இந்த நிலைமை தொடர்ந்தால் கிறிஸ்தவம் நம்மினத்தில் மிகவும் கீழடைந்த நிலையில் பலவீனமானதாக மட்டுமே இருக்கமுடியும்; அதுவும் கிறிஸ்தவ ஊழியர்கள் அறிவற்றவர்களாக, சிந்திக்கத் தெரியாதவர்களாக, முடமாகவே இருக்கப் போகிறார்கள்.

Continue reading

திருமறை போதிக்கும் தூய வாழ்க்கை

இதழ் 4, 1996

கடந்த பத்தாண்டுகளில் பாதை தவறி பரிசுத்தத்தை இழந்து பாழாய்ப்போன நற்செய்தியாளர்களின் பட்டியல் சிறிதல்ல. பிரதானமாக அமெரிக்காவில் ஜிம் பேக்கர், ஜிம்மி சுவகர்ட் போன்றோர் பணத்தாசையாலும், பெண்ணாசையாலும் அழிவை நாடிச்சென்றதை நாடறியும். அதே வகையில் தமிழ் பேசும் நாடுகளிலும் பலர் இவ்விதமாக சரீர இச்சைகளுக்கு இடம் கொடுத்து சர்வேசுவரனின் ஐக்கியத்தை இழந்து, தேவ ஊழியத்திற்கே இழுக்கைத் தேடித் தந்துள்ளனர். மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்ட வேண்டியவர்களே வழி தவறி, நிலைகுலைந்து வழுக்கி வீழ்ந்துள்ளனர். ஆனால் சிலர் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் தவறுகள் நேரிடத்தான் செய்யும்; தாவீது தன் வாழ்வில் தவறு செய்யவில்லையா? என்று இவற்றைக் கண்டும் காணாமலும் இருந்துவிட முயலுகின்றனர்.

இவை சாதாரண தவறுகள்தானா? கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் பலருக்கும் முன்னுதாரணமாக இருந்து வழிகாட்டுபவர்கள் வாழ்க்கையில் இவை தவிர்க்க முடியாதவையா? என்ற கேள்விகளுக்கு நாம் விடை காணத்தான் வேண்டும். அத்தோடு இவ்வாறு வாழ்க்கையில் வழுக்கிவிழுந்தவர்களை நாம் எவ்வாறு நடத்தவேண்டும் என்றும் அறிந்துகொள்ளத்தான் வேண்டும்.

Continue reading

சபையா, சாத்தானின் குகையா?

இதழ் 4, 2004

கிறிஸ்தவ சபைகள் இன்று சபை அமைப்பை அலட்சியப் படுத்தி நடந்து வருகின்றன. பாரம்பரிய சபைகள் (Traditional Churches) சடங்குக்கும் பாரம்பரியத்திற்கும் பலியாகி ரோமன் கத்தோலிக்க மதத்தைப்போல குருமார்களை வைத்துக் காலத்தை ஓட்டிக்கொண்டிருக்கின்றன. அவர்களுடைய சபை அமைப்பு முறையை வேதத்தில் பார்¢க்க முடியாது. பாரம்பரிய சபைகளுக்கு வெளியில் இருக்கும் பிரிவுகள் தனியாக இயங்கி வரும் சபைகள். இவற்றில் பாப்திஸ்து, சகோதரத்துவ சபைகள், பெந்தகொஸ்தே/கெரிஸ்மெட்டிக் சபைகளை உள்ளடக்கலாம். பெந்தகொஸ்தே/கெரிஸ்மெட்டிக் சபைகளில் பெரும்பாலானவை வேதத்தைக் குழிதோன்டிப் புதைத்து நெடுங்காலமாகிவிட்டது. சபை அமைப்பு என்றால் கிலோ என்ன விலை? என்று கேட்கும் அளவுக்கு அவர்களுடைய நிலைமை இன்று. அவர்களில் பலர் தங்களை அப்போஸ்தலர்களாகவும் கருதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். முதலாம் நூற்றாண்டில் இருக்க வேண்டியவர்கள், 20 நூற்றாண்டுகள் கடந்து போய்விட்டது கூட தெரியாமல் ஊழியம் செய்து வருகிறார்கள். இப்பட்டியலில் எஞ்சியிருக்கும் பிரிவுகள் பாப்திஸ்துகளும், சகோதரத்துவ சபைகளும்தான்.

Continue reading

பாவஉணர்வு மட்டுமே பரலோகம் போக உதவாது

இதழ் 2, 2015

“பாவத்தை உணர்தல் இரட்சிப்புக்கு மிகவும் அவசியமானது, ஆனால் அது இரட்சிப்போடு இணைந்ததல்ல” என்று ஜெரமி வோக்கர் “யார் மெய்யான கிறிஸ்தவன்?” என்ற தன்னுடைய ஆக்கத்தில் எழுதியிருக்கிறார். இது சிலவேளை வாசகர்களை சிந்திக்கும்படி செய்யலாம் அல்லது குழப்பவும் கூடும். அதுபற்றி இந்த ஆக்கத்தில் விளக்கத் தீர்மானித்தேன். எந்த அடிப்படையில் ஜெரமி வோக்கர் இதைச் சொல்லியிருக்க முடியும்? அவர் கார்டினர் ஸ்பிரிங்கின் (Gardiner Spring) நூலின் ஒரு பகுதியின் சாராம்சத்தின் அடிப்படையில் தன்னுடைய ஆக்கத்தை எழுதியிருப்பதால் நிச்சயம் அவருடைய கருத்தும் இதுவாகத்தான் இருந்திருக்கும். கார்டினர் ஸ்பிரிங்கின் நூலை நான் இதற்காக மறுபடியும் வாசித்துப் பார்த்தேன். இதே வார்த்தைகளை அவர் தன்நூலில் பயன்படுத்தியிராவிட்டாலும் அதைத்தான் அவரும் விளக்கியிருக்கிறார். இது பாவ உணர்தலைப் பற்றிப் பியூரிட்டன் பெரியவர்கள் அநேகரிடமும் பொதுவாகக் காணப்பட்ட ஒரு விளக்கம்.

Continue reading

பக்திக்கு விரோதி பாரம்பரியம்

இதழ் 4, 2005

பரம்பரியத்திற்கும், சம்பிரதாயங்களுக்கும் மனிதர்கள் கொடுக்கும் மரியாதை தமிழினத்தில் அதிகம். தாத்தா காலத்தில் இருந்து வருகிற வழக்கமென்றும், நூறுவருட பாரம்பரியமென்றும் சொல்லி பாரம்பரியத்தில் இன்பம் காண்பார்கள் நம்மினத்தவர்கள். பாரம்பரியமாக நடந்து வருகிற ஒரு காரியம் நல்லதா? கெட்டதா? என்ற வித்தியாசம் பார்க்காமல் அது ஆண்டாண்டு காலமாக இருந்து வருகிற ஒரு காரியம் என்பதற்காக அதற்கு மரியாதை தந்து சிந்தனையில்லாமல் ஆதரித்து வருகிறது தமிழினம். அதை ஒழித்துவிட்டால் எத்தனையோ நன்மைகள் வருகின்ற வாய்ப்புகள் இருக்கின்றபோதும், அது பாரம்பரியமாக இருந்து வருகிற ஒரே காரணத்துக்காக வரப்போகிற நன்மைகளையும் இழக்கத் தயாராக இருக்கும் கண்மூடித்தனமான வழக்கத்தைப் பின்பற்றுகிறது நமது சமுதாயம். பாரம்பரியத்தோடு சேர்ந்தவைதான் சடங்குகளும், சம்பிரதாயங்களும். நம் மக்கள் தொடர்ந்தும் இருட்டில் இருந்து இளைய சமுதாயம் வளர வழியில்லாமல் இருப்பதற்கு இந்தப் பாரம்பரியமும், சடங்குகளும், சம்பிரதாயமும் பெரிய இடையூராக இருப்பதை எவராலும் மறுக்க முடியாது.

Continue reading

யார் சீர்திருத்தவாதி?

இதழ் 3, 1997

மார்டின் லூத்தரும், கல்வினும், ஜோன் நொக்ஸும் இன்று நம்மோடில்லாவிட்டாலும் அவர்கள் ஆரம்பித்து வைத்த பணி இன்னும் முடிந்துவிடவில்லை. இன்றைய சூழ்நிலையில் அவர்களைப் போன்ற சீர்திருத்தவாதிகள் அநேகர் தேவை.

சீர்திருத்தவாதத்தைப் பற்றிய அறிவு இன்று தமிழ் கிறிஸ்தவ உலகில் அரிதாக உள்ளது. இதற்குப் பல காரணங்களைக் கூறலாம். சீர்திருத்தவாதத்தைப் பின்பற்றி எழுந்த சமயக்குழுக்களும், சபைகளும் இன்று தமிழ்கூறும் நாடுகளில் லிபரல் சபைகளாக மாறியுள்ளன. சீர்திருத்தவாதப் போதனைகளில் அவை நம்பிக்கை இழந்துவிட்டன. சீர்திருத்தவாதம் காலத்திற்குத்தகாத போதனையாக நிராகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்குக் காரணம் சீர்திருத்தவாதிகளைப் போன்ற போதகர்களும், சபைத் தலைவர்களும் தொடர்ந்து இந்நாடுகளில் தோன்றாததுதான். அனல் கக்கும் வேதப் பிரசங்கங்களும், போதனைகளும், பரிசுத்த வாழ்க்கைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் போதகர்களும் குறைவடையும் போது, சமயக்குழுக்களும், சபைகளும் சீர்த்திருத்தப் பாதையைவிட்டு விலகும் நிலை தோன்ற அதிக காலமெடுக்காது.

Continue reading

சத்தியம் உங்களை விடுதலையாக்கும்

இதழ் 2, 2006

“. . . நீங்கள் என் உபதேசத்தில் நிலைத்திருந்தால் மெய்யாகவே என் சீஷராயிருப்பீர்கள்; சத்தியத்தையும் அறிவீர்கள், சத்தியம் உங்களை விடுதலையாக்கும்.” (யோவான் 8:31, 32)

இவை இயேசு கிறிஸ்து யூதர்களைப் பார்த்துச் சொன்ன வார்த்தைகள். யூதர்களில் பெரும்பாலானோர் இயேசுவைக் கிறிஸ்துவாக ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தார்கள். சத்தியத்தை அறிந்துகொள்ள முடியாதபடி அவர்களுடைய கண்கள் குருடாயிருந்தன. சத்தியத்தை அறிந்துகொள்ளாதவர்கள் குருடர்களாக மட்டுமே தங்களுடைய வாழ்க்கையில் இருப்பது மட்டுமல்ல அவர்களுக்கு விடுதலை கிடைக்காது. ஆத்மீக விடுதலை சத்தியத்தினால் மட்டுமே கிடைக்கும் என்பதை இயேசு தெளிவாகவே விளக்கியிருக்கிறார்.

Continue reading

கொரோனாவும் வீட்டுச்சிறைவாசமும்! – கோவிட்-19

கொரோனா வைரஸ் வெகுவேகமாக உலகெங்கும் பரவி வருகிறது. இத்தாலி, ஸ்பெயின் ஆகிய ஐரோப்பிய நாடுகளில் உயிர்ச்சேதம் அதிகம். இந்த நாடுகள் எப்போதோ முழு தேசத்தையும் ஆள்நடமாட்டமில்லாதவகையில் கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்டுவந்திருக்கின்றன. ஒவ்வொன்றாக நாடுகள் தீவிர நடவடிக்கைகள் எடுத்து நாட்டு மக்களை ஆறு மாதங்களோ (ஆஸ்திரேலியா) சில வாரங்களுக்கோ (பிரிட்டன், இந்தியா, ஸ்ரீ லங்கா), அல்லது ஒரு மாதமோ (நியூசீலாந்து) வீடுகளிலேயே இருக்கும்படி அறிவித்து வருகிறார்கள். மலேசியா, பிலிப்பீன்ஸ் போன்ற நாடுகளில் மிலிட்டரி மக்கள் நடமாட்டத்தைத் தடுக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறார்கள். அமெரிக்காவின் சில முக்கிய மாநிலங்களிலும் இதேநிலைதான். கொரோனா வைரஸுக்கு எந்த மருந்தும் இல்லாததால் அது பரவுவதைத் தடுப்பதற்கே இந்த நடவடிக்கைகள் எல்லாம். வெறுமனே வீட்டில் இருங்கள் என்று சொன்னால் மக்கள் அதைச் செய்வதில் அக்கறை காட்டமாட்டார்கள் என்பதாலேயே போர்க்கால அதிரடி நடவடிக்கைகளை அரசுகள் எடுக்கவேண்டியிருக்கிறது. மேலை நாட்டானாக இருந்தாலும், கீழைத்தேசத்து மனிதனாக இருந்தாலும் மனிதன் மனிதன்தானே! இன்றைக்குச் செய்தியில் வாசித்தேன், நாளை மட்டுமே கடைகள் திறந்திருக்கும் என்பதால் என் நகரத்தில் துப்பாக்கி விற்கும் கடையொன்றில் பெரிய கியூ நின்றதாம். மக்களின் நலன் பாதிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில் மனிதன் ஏன் துப்பாக்கி வாங்குவதில் ஆவல் காட்டுகிறான்? கடைக்காரனே இதுபற்றி கவலை கொண்டு போலீஸுக்குப் போன் செய்திருக்கிறானாம். தன் உயிருக்கும் உடமைக்கும் ஆபத்து வருகிறது என்கிறபோது மானிடனின் மூளை எந்தவிதத்திலெல்லாம் வேலை செய்கிறது! மனிதன் உணர்வில்லாதவனாய் இருக்கிறான் என்று வேதம் சும்மாவா சொல்லுகிறது.

இது அசாதாரண காலம்! சிங்கப்பூர், என்று தன்னுடைய விமானங்களை 95% தரையிறக்கம் செய்திருக்கிறது? நாட்டுக்குள் எந்த வெளிநாட்டவரும் வரக்கூடாது என்றும் தடைபோட்டிருந்திருக்கிறது? அந்த நாட்டின் வரலாற்றில் இப்படி நடந்திருப்பது இதுவே முதல் தடவை! வியாபாரத்துக்கு மற்ற நாடுகளில் தங்கியிருக்கும் சிங்கப்பூர் தன் நாட்டு மக்களைக் காப்பாற்ற இன்று என்றுமில்லாதவகையில் இத்தகைய அதிரடி நடவடிக்கைகளை எடுக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கிறது. இதேகதிதான் உலகின் பலநாடுகளுக்கும். எங்கள் நாட்டில் 85% விமான சேவை நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஐக்கிய அரபு நாடுகளின் எமிரெட்ஸ் விமான சேவை தன்னுடைய 295 விமானங்களையும் தரையிறக்கம் செய்திருக்கிறது. இதேநிலைதான் ஆஸ்திரேலியாவின் குவான்ட்டஸ், ஜெட் ஏயார் விமானங்களுக்கும். சாதாரணமாக சிறிய நாடுகள் மீண்டும் எழுந்து நிற்க வழியில்லாத நடவடிக்கைகள் இவைகள். முழு உலகமும் மறுபடியும் மிகப் பெரும் பொருளாதார மந்தநிலையை நோக்கிப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது என்பது மட்டும் நிச்சயம். அசாதாரணமான ஒரு காலகட்டத்தில் நாம் இருந்துவருகிறோம்.

இன்றில் இருந்து எங்கள் நாட்டில் ஒரு மாதத்துக்கு ஒருவரும் வீட்டைவிட்டு வெளியில் போகமுடியாது. அவசர சேவையில் ஈடுபடுகிறவர்கள் மட்டுமே வெளியில் போக முடியும். போலீஸும், மிலிட்டரியும்கூட மக்கள் நடமாட்டத்தைத் தடுக்க வீதிகளில் நடமாடப் போகிறார்கள். மிக அவசியமான பொருட்களை வாங்கவோ அல்லது டாக்டரைப் பார்க்கவோ மட்டுமே வெளியில் போக அனுமதியுண்டு. அரசு இதைத் தீவிரமாக அமல்படுத்தப்போகிறது. நம்மையெல்லாம் ஆளும் கர்த்தர் மட்டுமே இந்த இக்கட்டான ஆபத்துக் காலத்தில் நமக்கும் தேசங்களுக்கும் விடுதலை தரமுடியும். அவரை நோக்கிக் கூப்பிடுவதைத் தவிர இந்த வேலையில் வேறு முக்கிய வேலை நமக்கென்னவிருக்கிறது?

நம்மினத்து மக்கள் வாழும் நாடுகளிலெல்லாமே மக்கள் வீட்டைவிட்டு வெளியில் போகமுடியாத நிலை வந்திருக்கிறது. நமக்கெல்லாம் எப்போதுமில்லாதவகையில் இன்றைக்கு அதிக நேரம் கிடைத்திருக்கிறது. நேரத்தை மீதப்படுத்திக்கொள்ளும்படி பவுல் தன் நிருபத்தில் ஆலோசனை தந்திருக்கிறார். இந்த சமயத்தில் நாம் என்ன செய்யவேண்டும்; நேரத்தை எப்படிப் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்; எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும்? அதுபற்றி, கிறிஸ்தவனின் பார்வையில் நாம் என்ன செய்யவேண்டும் என்பதை விளக்க விரும்புகிறேன். உங்களுக்கு சொல்லப்போவதையே நானும் செய்யப்போகிறேன். கர்த்தர் நமக்கு உதவட்டும்.

(1) கவலைப்படுவதை முதலில் நிறுத்திக்கொள்ளுங்கள் – கொரோனா வைரஸ் பற்றிய கவலை எங்கள் நாட்டில் சிலரை துப்பாக்கியும், துப்பாக்கிக் குண்டுகளும் வாங்குமளவுக்கு கொண்டுபோயிருக்கிறது. இந்த வைரஸ் பிரச்சனை பலருக்கு தங்கள் வேலை பற்றியும், பணப்பற்றாக்குறை பற்றியும் பெருங்கவலையை ஏற்படுத்தும். அவர்களுக்கு உயிர்ப்பயமேற்படும். இதெல்லாம் மன உளைச்சளை மட்டுமல்லாமல் பலருக்கு மனச் சோர்வையும், மனநிலை பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தலாம். சிலர் தற்கொலையைக்கூட நாடலாம். இதைவிட அநேக தொலைக்காட்சி செய்திகள், இல்லாததையும் பொல்லாததையும் செய்திகள், விவாதங்கள் என்ற பெயரில் வெளியிட்டு (Sensationalism, misinformation and fake news) இருக்கும் பயத்தை அதிகப்படுத்துகின்றன. உண்மையில் இந்த நேரத்துக்கு அவசியமான அரச அறிவிப்புகளை அறிந்துகொள்ளுவதற்காக அதற்குரிய செய்திகளைப் பார்ப்பதோடு நிறுத்திக்கொண்டு கொரோனா வைரஸ் பற்றி 24 மணிநேரம் டி.வியில் வாய்க்குவந்தபடி அலசிக்கொண்டிருப்பவர்கள் பேச்சையெல்லாம் கேட்காமல் இருப்பது நம்முடைய மனதைத் தெளிவாக வைத்திருப்பதற்கு உதவும். அத்தோடு வட்செப், டெக்ஸ் மெசேஜுகளில் அதிகாரபூர்வமற்றதாக வரும் தகவல்களை வாசிப்பதையும் நிறுத்திக்கொள்ளுவதும் நல்லது. இதெல்லாம் அநாவசியத்துக்கு நம்மைப் பயமுறுத்தி கவலையையும், மனஉளைச்சலையும், பயத்தையும் அதிகரிக்கச் செய்யும்.

கவலைகளும், மன உளைவுகளும் விசுவாசமில்லாதவர்களுக்கு ஏற்படுவதில் ஆச்சரியமில்லை. அது கிறிஸ்தவர்களுக்கும் ஏற்படும். பாவ சரீரத்தைத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் நம்மைக் கவலைகள் பாதிக்கத்தான் செய்யும்; கவலைப்படுவதற்கான சந்தர்ப்பங்கள் உருவாகத்தான் செய்யும். அதனால்தான் வேதம் நாம் கவலைப்படக்கூடாது என்று சொல்லுகிறது. அதாவது, கவலைப்படுவதற்கான சந்தர்ப்பங்கள் உருவாகின்றபோது கவலைகளும், மனத்தளர்ச்சியும் ஏற்படும் என்பதை உணர்ந்து அவற்றைத் தவிர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்கிறது வேதம். கிறிஸ்தவர்கள் விசுவாசத்தோடும், நம்பிக்கையோடும் வாழுவதற்கான இரட்சிப்பை அடைந்திருக்கிறார்கள். எப்படி நாம் சகல பாவங்களையும் நம்மில் இருந்து அகற்றப் போராட வேண்டுமோ அதேபோல் நம் விசுவாசத்திற்கும், நம்பிக்கைக்கும் ஆபத்தானதாக இருந்துவிடும் கவலைகளையும், மனஉளைவுகளையும் தீவிரத்தோடு தவிர்க்க வேண்டும். எங்கு அநாவசியக்கவலைகளும், பயமும் இருக்கிறதோ அங்கு விசுவாசம் விலகி நிற்கிறது. எதெல்லாம் நம்மைக் கவலைப்பட வைக்கிறதோ அதையெல்லாம் நாம்தான் கவனத்தோடு தள்ளிவைக்கப் பழகிக்கொள்ள வேண்டும். அவற்றைத் தவிர்த்துக்கொள்ளக்கூடிய வல்லமையை நமக்குள் வாசம் செய்யும் ஆவியானவர் நமக்குத் தந்திருக்கிறார். ஆதலால் அவற்றைத் தவிர்த்துக்கொள்ளுவதற்கான நடவடிக்கைகளை நாம் எடுக்கவேண்டும். அதனால்தான் மத்தேயு 6ல் இயேசு சொல்லுகிறார்,

25. ஆகையால், என்னத்தை உண்போம், என்னத்தைக் குடிப்போம் என்று உங்கள் ஜீவனுக்காகவும்; என்னத்தை உடுப்போம் என்று உங்கள் சரீரத்துக்காகவும் கவலைப்படாதிருங்கள் என்று, உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; ஆகாரத்தைப்பார்க்கிலும் ஜீவனும், உடையைப்பார்க்கிலும் சரீரமும் விசேஷித்தவைகள் அல்லவா? 26. ஆகாயத்துப் பட்சிகளைக் கவனித்துப்பாருங்கள்; அவைகள் விதைக்கிறதுமில்லை, அறுக்கிறதுமில்லை, களஞ்சியங்களில் சேர்த்துவைக்கிறதுமில்லை; அவைகளையும் உங்கள் பரமபிதா பிழைப்பூட்டுகிறார்; அவைகளைப்பார்க்கிலும் நீங்கள் விசேஷித்தவர்கள் அல்லவா? 27. கவலைப்படுகிறதினாலே உங்களில் எவன் தன் சரீர அளவோடு ஒரு முழத்தைக் கூட்டுவான்?

34. ஆகையால், நாளைக்காகக் கவலைப்படாதிருங்கள்; நாளையத்தினம் தன்னுடையவைகளுக்காகக் கவலைப்படும். அந்தந்த நாளுக்கு அதினதின் பாடுபோதும்.

இந்த வசனங்களில் இயேசு கவலைப்படுவதால் எந்தப் பிரயோஜனமுமில்லை என்பதைத் தெளிவாகவே விளக்கியிருக்கிறார். கிறிஸ்தவன் கவலைப்படும்போது கிறிஸ்துவை நம்புவதைத் தவிர்த்து தனக்கு முன்னிருக்கும் பிரச்சனையைப் பார்த்து பயப்பட ஆரம்பிக்கிறான். அதைத்தான் செய்யவேண்டாம் என்கிறார் இயேசு. தன்னை விசுவாசிக்கின்ற ஒருவன் கவலைப்படுவதற்கு எந்தக் காரணமுமில்லை என்று விளக்குகிறார் இயேசு. அத்தோடு கவலைப்படுகிறவர்களைப் பார்த்து அவர் ‘அற்ப விசுவாசிகள்’ என்கிறார் (6:30).

இயேசு மட்டுமல்லாமல் பேதுரு தன் முதலாவது நிருபத்தில் 5ம் அதிகாரத்தில்,

7. அவர் உங்களை விசாரிக்கிறவரானபடியால், உங்கள் கவலைகளையெல்லாம் அவர்மேல் வைத்துவிடுங்கள்.

இங்கே பேதுரு விளக்குவதைத் தமிழ் வேதத்தில் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் இருக்கிறது. அதாவது, ‘அவர் (கிறிஸ்தவர்களாகிய) உங்கள் மேல் அதிக அக்கறையுள்ளவராயிருப்பதால் உங்கள் கவலைகளையெல்லாம் அவர்மேல் போட்டுவிடுங்கள்’ என்கிறார் பேதுரு. இது சமீபத்தில் நான் பிரசங்கம் செய்த வசனம். இதில் தமிழ் வேதத்தில் ‘வைத்துவிடுங்கள்’ என்பது ஒரு கழுதையின் மேல் பொதி மூட்டையைத் தூக்கிப் போட்டுவிடுகின்ற இலக்கணபூர்வமான அர்த்தத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. அந்தப்படி நம் கவலைகள் எல்லாவற்றையும் நாம் அவர்மேல் தூக்கிப் போட்டுவிடவேண்டும் என்கிறார் பேதுரு.

நமக்கெல்லாம் நன்கு தெரிந்த ஒரு வேதப்பகுதி பிலிப்பியர் 4:6. அதிலே பவுல் சொல்லுவதைக் கவனியுங்கள்,

6. நீங்கள் ஒன்றுக்குங் கவலைப்படாமல், எல்லாவற்றையுங்குறித்து உங்கள் விண்ணப்பங்களை ஸ்தோத்திரத்தோடே கூடிய ஜெபத்தினாலும் வேண்டுதலினாலும் தெரியப்படுத்துங்கள்.

இதில் பவுல், நாம் எதற்கும் கவலைப்படக்கூடாது என்று சொல்லுகிறார். அதாவது நாம் கவலைப்படுவதற்கு எந்தக் காரணமும் இல்லாதது மட்டுமல்ல, நாம் கவலைப்படக்கூடாது என்பதைப் பவுல் கட்டளையாக இங்கே கொடுத்திருக்கிறார். இது கட்டளைக்குரிய இலக்கணத்தின்படியே மூலமொழியான கிரேக்கத்தில் அமைந்திருக்கிறது. நாம் ‘ஒன்றுக்கும்’, எதற்கும் கவலைப்படாமல், ‘எல்லாவற்றையும்’, அனைத்தையும் கர்த்தரிடம் ஜெபத்தில் தெரியப்படுத்தவேண்டும் என்கிறார் பவுல். எதற்காவது நாம் கவலைப்படுகிறபோது அந்த விஷயத்தில் நாம் கர்த்தரை நம்பாமல் இருந்துவிடுகிறோம். பேதுரு சொல்லுவதுபோல் அந்த விஷயத்தை அவர்மேல் ‘தூக்கிப்போடாமல்’ போய்விடுகிறோம். அத்தோடு இந்த வசனத்தில் தமிழ் வேதத்தில் ‘ஸ்தோத்திரத்தோடே’ என்றிருப்பது நல்ல தமிழில் ‘நன்றியறிதலோடு’ என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். வடமொழி வார்த்தையான ஸ்தோத்திரம் என்பதை நாம் பொதுவாக praise என்று எடுத்துக்கொள்ளுகிறோம். இங்கு ஆண்டவருக்கு நாம் எந்தவிஷயத்தைப் பொறுத்தவரையிலும் நன்றிதெரிவிக்க வேண்டும் என்கிறார் பவுல். கொரோனா வைரஸ் ஆபத்தானதுதான்; அது பலரின் உயிரைக்குடித்துவிடக்கூடியதுதான். இருந்தபோதும் இந்த ஆபத்தான காலத்திலும் நாம் கர்த்தருக்கு நன்றிதெரிவிக்க வேண்டியவர்களாக இருக்கிறோம். ஆபத்தான இந்த சூழ்நிலையிலும் அவரே இறையாண்மையுள்ள கர்த்தராக இருக்கிறார். கொரோனா வைரஸ் அவருடைய பூரணக்கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது. அது அவரை மீறி எவரையும் எதுவும் செய்துவிட முடியாது. கர்த்தரின் இறையாண்மையை மனதில் கொண்டு எல்லாக் கவலைகளையும், பயத்தையும் அவர்மேல் ‘தூக்கிப்போட்டுவிட்டு’ அவரிடம் நாம் ஜெபத்தில் நன்றியறிதலோடு எல்லா விண்ணப்பங்களையும் தெரிவிக்க வேண்டும். இயேசு சொன்னார் (யோவான் 14:1),

உங்கள் இருதயம் கலங்காதிருப்பதாக; தேவனிடத்தில் விசுவாசமாயிருங்கள், என்னிடத்திலும் விசுவாசமாயிருங்கள்.

ஜெபியுங்கள், கர்த்தர் மட்டும் தரக்கூடிய சமாதானத்தை அவரிடம் கேளுங்கள். பவுல் சொல்லுகிறார் (பிலிப்பியர் 4:7),

அப்பொழுது, எல்லாப் புத்திக்கும் மேலான தேவசமாதானம் உங்கள் இருதயங்களையும் உங்கள் சிந்தைகளையும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்ளாகக் காத்துக்கொள்ளும்.

(2) வேலை அட்டவணை (Work sehedule) ஒன்றைத் தயாரியுங்கள் – வீட்டுக்குள் இருக்கவேண்டியிருக்கும் இந்தக் காலங்கள் இலகுவானதல்ல. என் நாட்டில் இருந்து பணி செய்வது மட்டுமல்லாமல் இரண்டு மாதங்களுக்கொருமுறை வேறு நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்து பணிபுரிந்த நான் இப்போது வீட்டுக்கு வெளியில் (அவசியம் இருந்தாலொழிய) போகமுடியாத நிலையில் இருக்கிறேன். விமானப்பயணத்தை நினைத்தும் பார்க்க முடியாது! வீட்டுக்குள் இருந்து பழக்கப்படாமல் இருக்கிற எல்லோருக்குமே இது ஒரு சவால்தான். அதை நினைக்கும்போதே மனத்தளர்ச்சி உண்டாகலாம். அத்தோடு அநேகர் வீட்டில் இருந்து வேலை செய்யவேண்டிய நிலையில் இருப்பார்கள். பலருக்கு சிறு குழந்தைகள் இருக்கலாம்; அவர்களும் வெளியில் போகமுடியாது. வீடுகள் சிறிதாக இருந்து குடும்பம் பெரிதாக இருப்பவர்களுக்கும் இந்தக் காலங்கள் இலகுவானதாக இருக்காது. இதெல்லாம் பெரிய சவால்களாகத்தான் இருக்கப்போகின்றன. இத்தனைக்கும் மத்தியில் எப்படி நாட்களைக் கடத்தப்போகிறோம் என்ற நினைவு எழாமல் இருக்காது.

இக்காலங்களை நாம் எதிர்மறைக் காலங்களாக எண்ணாமல் நேர்மறைக் காலங்களாக ஏன் பார்க்கக்கூடாது? கிறிஸ்தவர்களுக்கு பிரச்சனைகள் எப்போதுமே தடைகள் அல்ல என்று வேதம் சொல்லுகிறதே; அவை நமக்கு முன்னேறுவதற்கான படிக்கட்டுகள் மட்டுமே. ஆகவே, வீட்டுக்குள் இருக்கவேண்டிய இந்தக் காலங்களில் ஒவ்வொரு நாளும் செய்யவேண்டிய பணிகளைப் பற்றி ஒரு அட்டவணையைத் தயாரித்துக்கொள்ளுங்கள். நான் என் கம்பியூட்டர் ஹோம் ஸ்கிரீனில் குறிப்புகளை (Sticky Notes) எழுதிவைத்துக்கொள்ளுவது வழக்கம். இன்றைய நாளில், ஒரு வாரத்தில், மாதத்தில், நான் செய்துமுடிக்க வேண்டிய முக்கிய பணிகளையெல்லாம் அதில் குறித்துவைத்து விடுவேன். ஒவ்வொரு நாளும் அந்தக் குறிப்புகளின் அடிப்படையில் எனக்கு முன்னால் இருக்கும் முக்கிய பணிகளை அந்நாளில் முடிந்தளவுக்கு முடித்துவிடுவதை வழக்கமாக வைத்திருக்கிறேன். இப்படியொரு திட்டத்தை வகுத்துக்கொள்ளாமல் எவரும் நேரத்தை மீதப்படுத்தி வேலைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ள முடியாது. அட்டவணையொன்று இல்லாவிட்டால் எத்தனையோ வேலைகள் இன்றைக்கு இருக்கின்றனவே என்ற மனப்பாரத்தோடு எங்கு ஆரம்பிப்பது எங்கு முடிப்பது என்ற திட்டமொன்றும் இல்லாமல் ஒன்றையும் சரிவர முடிக்காமல் நாள் முழுவதும் பாரத்தோடு இருந்துவிடுவோம்; நாள் முடிவில் ஒன்றையும் சரியாக முடிக்கவில்லை என்ற கவலை வேறு தொற்றிக்கொள்ளும். இதற்கெல்லாம் இடம் வைக்காமல் ஒரு திட்டத்தோடு நாளை ஆரம்பிக்க வேண்டும்; திட்டமிட்டவற்றை செய்துமுடித்துவிடப் பார்க்கவேண்டும்.

இப்போதுதான் அதிக நேரம் நமக்கிருக்கிறதே. உடனே ஒரு அட்டவணையைத் தயாரித்துக்கொள்ளுங்கள். வீட்டில் இருந்து வேலை செய்வதானால் உங்கள் வேலைக்கு இவ்வளவு நேரம், குடும்பத்திற்கு இவ்வளவு நேரம், பிள்ளைகளோடு செலவிட இவ்வளவு நேரம், குடும்ப ஆராதனைக்கு இத்தனை நேரம், உங்களுடைய தனிப்பட்ட தியானம், வாசிப்பு மற்றும் வேதப்படிப்புக்கு இவ்வளவு நேரம், உடற்பயிற்சிக்கு இவ்வளவு நேரம் என்று ஒரு திட்டத்தை வகுத்துக் கொள்ளலாம். எங்கள் நாட்டில் ஒரு நாளில் ஒரு தடவை வெளியில் போய் உடற்பயிற்சி செய்ய அனுமதித்திருக்கிறார்கள். அப்படிப்போகும்போது மற்ற நபர்களிடம் இருந்து இரண்டு மீட்டர் தள்ளியே இருக்கவேண்டும். வீட்டிற்குள்ளேயே பெரும்பாலும் இருக்கப்போவதால் உடற்பயிற்சி நம் உடல் நலத்துக்கு மிகவும் அவசியமாகிறது.

ஞாயிற்றுக் கிழமையை எப்படி நல்ல முறையில் பயன்படுத்துவது என்பதையும் முன்னோக்கியே திட்டமிட்டு வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அது வீட்டுவேலை செய்வதற்கோ அல்லது சோம்பலோடு உறங்குவதற்கோ தரப்பட்டிருக்கும் நாளல்ல; ஆவிக்குரியவிதத்தில் அனுசரிக்கவேண்டிய நாளது. ஓய்வுநாளைக் கவனத்தோடு அனுசரித்து குடும்பத்திற்கும் பிள்ளைகளுக்கும் உதாரணமாக இருங்கள். அத்தோடு பல வாரங்களுக்கு வீட்டில் இருக்கப்போவதால் இன்னும் அநேக காரியங்களை செய்யக்கூடிய வாய்ப்பு இருக்கிறது. முடிந்தால் வீட்டில் திருத்தியமைக்க வேண்டிய நிலையில் இருக்கும் அம்சங்களைத் திருத்தியமைக்கலாம். இதில் நியூசிலாந்து மக்கள் கைதேர்ந்தவர்கள். நான் வசிக்கும் ஏரியாவில் வீட்டைத் திருத்தியமைக்கத் தேவைப்படும் பொருட்களை விற்கும் கடை இந்தவாரம் அல்லோலகல்லோலப்பட்டு அந்தப் பகுதியில் டிராபிக் ஸ்தம்பிக்கும் நிலைக்குப் போயிருந்தது. ஒரு மாதம் வீட்டைவிட்டு வெளியில் போகமுடியாத நிலை இந்நாட்டு மக்களுக்கு பெரும் ‘லக்ஸரி’ அதாவது லாட்டரி டிக்கெட்டில் வென்றதுபோலத்தான். ஏனென்றால், இந்தக் காலத்தைப் பயன்படுத்தி அவர்கள் தங்கள் வீட்டில் திருத்தவேண்டிய பகுதிகளையெல்லாம் திருத்தியமைத்துக் கொள்ளுவார்கள். பலர் ‘லொக்டவுன்’ வருவதற்கு முன்னாலேயே அத்தகைய வேலைகளைச் செய்வதற்கான பொருட்களை வாங்கிக் குவித்திருந்ததைக் கவனித்தேன். இங்கு மக்கள் இந்த விஷயங்களுக்கு வேலையாட்களைப் பயன்படுத்துவதில்லை. அதற்கு பெரும் செலவாகும் என்பது மட்டுமல்லாமல், அத்தகைய செலவுகளுக்கு அவசியமில்லாமல் தாங்களே அத்தகைய வேலைகளைச் செய்துகொள்ளுவதற்கான திறமைகளையும், வசதிகளையும் கொண்டிருக்கிறார்கள். என் நண்பரான ஒரு போதகர்கூட இதில் கைதேர்ந்தவர். என் வீட்டில் சில திருத்தவேலைகளை அவரே செய்துதந்திருக்கிறார். இத்தகைய திறமை கொண்டிருப்பவர்கள் இந்த நாட்களைப் பயன்படுத்தி எவ்வளவு பணத்தை மீதம் செய்துகொள்ளுகிறார்கள் தெரியுமா? அன்றாடம் வேலைக்குப் போகும் நிலையிருந்திருந்தால் அவர்களுக்கு இதைச் செய்யும் வாய்ப்பு கிடைத்திருக்காது; விடுமுறைக்காலத்தில் மட்டுமே அவற்றைச் செய்திருக்க முடியும். உயிர்பயத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டிருக்கும் கோவிட்-19 இவர்களுக்கு இந்தப் பொன்னான வாய்ப்பை அளித்திருக்கிறது.

மேலே நாம் கவனித்திருக்கும் காரியங்களைச் செய்ய வசதியில்லாதவர்கள் வீட்டைத் துப்புரவு செய்யலாம்; வீட்டுக்கு வெளியில் தோட்டமிருக்குமானால் அதில் எதையும் பயிரிடலாம்; பிள்ளைகளுக்கு பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கலாம்; கணவன்மார் மனைவிக்கு உதவி செய்யலாம்; போனில் தொடர்புகொண்டு சக விசுவாசிகளுக்கு ஆறுதல் சொல்லலாம்; நேரமில்லை என்று இதுவரை தள்ளிவைத்து வந்திருக்கும் முக்கிய காரியங்கள் இருந்தால் அவற்றையும் முடித்துவிடலாம். இப்படிக் கண்முன் மலைபோல் குவிந்து நிற்கும் எத்தனையோ வேலைகளைத் திட்டமிட்டு ஒரு அட்டவணையைத் தயாரித்து செய்ய ஆரம்பிக்காமல் எப்படி நிறைவாக அவற்றை நிறைவேற்ற முடியும்?

(3) வாசிப்பதற்கு ஒரு திட்டத்தை வகுத்து வாசிப்பில் ஈடுபடுங்கள் – வாசிப்பின் அவசியத்தைப் பற்றி நான் எவ்வளவோ எழுதியிருக்கிறேன். வாசிப்பவர்களும், அதைப்பயிற்சியாகக் கொண்டிருப்பவர்களும் நம்மினத்தில் மிகக்குறைவு. இந்தக் காலங்களை நாம் வாசிப்பில் உயர ஆண்டவரே ஏற்படுத்தித் தந்திருக்கும் காலங்களாக நாம் ஏன் நினைத்துப் பார்க்கக்கூடாது? நேரமில்லை என்று சொல்ல வழியில்லாதபடி வீட்டுச் சிறைவாசத்தைக் கர்த்தர் தந்திருக்கிறாரே. அதை ஏன் பயன்படுத்திக்கொண்டு வாசிப்புப் பயிற்சியில் முன்னேறக்கூடாது. இரண்டு நாட்களுக்கு முன் ஸ்ரீ லங்காவில் இருந்து ஒரு சகோதரன் இதைத்தான் எனக்கு வடசெப்பில் எழுதியிருந்தார். இந்தக் காலங்களைப் பயன்படுத்தி எதையெல்லாம் திட்டமிட்டு வாசிக்கப்போவதாக அவர் எனக்கு விளக்கியிருந்தார். நிச்சயம் அது அவருக்கு அநேக ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதங்களைக் கொண்டுவரும். என் சபை அங்கத்தவர் ஒருவரோடு கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன் புத்தகங்களைப்பற்றிப் போனில் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, ஒரு மாதத்துக்குப் பிறகு நீங்கள் ஒரு இறையியலறிஞராக மாறிவிடப்போகிறீர்கள் என்று சிரிப்போடு சொன்னேன். அவர் வாசிப்பில் அதிகம் அக்கறை காட்டுகிறவர்; அவர் ஏற்கனவே ஒரு வாசிப்புத் திட்டத்தைப் போட்டு வைத்திருக்கிறார். இந்தக் காலத்தில் உங்களுக்கு தமிழில் வாசிக்க அதிக வசதிகள் உண்டு. திருமறைத்தீபத்தை நீங்கள் இண்டர்நெட்டில் வாசிக்கலாம்; பிரதிகள் கையில் இருந்தால் அதைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம். நாம் வெளியிட்டிருக்கும் நூல்களை, இதுவரை வாசிக்காமல் இருந்தால் அவற்றை வாசிக்க ஆரம்பிக்கலாம். சில புத்தகங்கள் மீண்டும், மீண்டும் வாசிக்க வேண்டியவை. அதற்கென்று நேரத்தை ஒதுக்கிவைத்து அதை முறையாகச் செய்யப்பாருங்கள். வேதத்தையும் அதிகளவு வாசிக்க இந்தக் காலங்களைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம். அட்டவணை போட்டு முறையாக தொடர்ச்சியாக வாசிப்பது நம்மத்தியில் பெரும்பாலானோரிடம் இல்லை. அந்தக் குறைபாட்டைப் போக்கிக்கொள்ள இப்போதே ஒரு திட்டத்தைப் போட்டு வாசிப்பை ஆரம்பியுங்கள். இதேப்போல இன்னுமொரு வாய்ப்பு நமக்குக் கிடைக்காமல் போகலாம்.

இந்தக் காலங்களில் ஊழியப்பணிபுரியும் பிரசங்கிகளும், போதகர்களுங்கூட வீட்டில் இருக்கவேண்டிய நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது. நம்மினத்தில் அநேக போதகர்கள் வாசிப்பதேயில்லை; அவர்களுக்கு வேதசத்தியங்களில் நல்லறிவும் தேர்ச்சியும் இல்லை. இந்தக் காலங்களை அவர்களும் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். புதிய புதிய செய்திகளை அருமையாகத் தயாரிக்கவும், வேத சத்தியங்களில் மேலும் தெளிவை ஏற்படுத்திக்கொள்ளவும், அந்தச் சத்தியங்களைப் போதிக்கப் பாடங்களைத் தயாரித்துக்கொள்ளவும் இந்தக் காலங்களைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாமே. ஒன்று மட்டும் உண்மை; எவரும் நேரமில்லை என்று சாக்குப்போக்குச் சொல்லமுடியாத ஒரு நிலைமையை கோவிட்-19 உருவாக்கியிருக்கிறது. சில அதிகப் பிரசங்கிகள், உடலுக்கும், உயிருக்கும் ஆபத்தேற்பட்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில் வாசிப்பைப் பற்றி எழுதி இந்த மனிதர் போரடிக்கிறாரே என்று சொல்லுவது என் காதில் விழுகிறது. உடலும், உயிரும் எப்போதுமே இந்த மண்ணில் தொடர்ந்திருந்துவிடப் போவதில்லை. ஒரு நாள் எல்லோருமே உயிரை இழக்கத்தான் போகிறோம். இருக்கிற நாட்களை மீதப்படுத்தி கர்த்தரின் வார்த்தையையும், சத்தியத்தையும் பற்றிய விளக்கங்களை வாசிப்பின் மூலம் பெற்றுக்கொண்டால் இரட்சிப்பின் நிச்சயத்திலும், சந்தோஷத்திலும் இருக்கிற காலங்களில் வளர்ந்து, உயர்ந்து பரலோகத்தைப்பற்றிய ஆனந்தத்தில் திளைக்கலாமே!

(4) சுவிசேஷ சாட்சிகளாக நாமிருக்க வேண்டும் – இந்தக் காலங்களில் கூட்டங்கள் நடத்துவது என்பது முடியாத காரியம். மற்றவர்களை நேரடியாக சந்தித்துப் பேசும்போதே கோவிட்-19 தொற்றிக்கொள்ளுவதால் கூட்டங்கூடுவதை, ஆவிக்குரிய கூட்டங்கள் கூடுவதையும் அரசாங்கங்கள் தடைசெய்திருக்கின்றன. அத்தகைய சபைக்கூட்டமொன்றில் இருந்தே சிங்கப்பூரில் கோவிட்-19 ஆரம்பித்தது. இப்போதுகூட ஸ்ரீ லங்காவின் வடபகுதிக்கு சுவிட்சர்லாந்தில் இருந்து வந்து கூட்டம் நடத்திய ஒரு பிரசங்கி அவர் வீடு திரும்பியவுடன் கோவிட்-19 அவருக்கும் வந்திருக்கிறது. ஏற்கனவே ஈரல் பலவீனம் அவருக்கு இருந்திருப்பதால் சீரியஸான நிலையில் அவர் இருக்கிறாராம். அத்தோடு அவர் பேசிய கூட்டத்திற்குப் போனவர்களை இப்போது இலங்கைப் போலீஸும், ஹாஸ்பிடல் அதிகாரிகளும் தேடிப்பிடித்து சோதனை நடத்திவருகிறார்களாம். சுவிசேஷ, பிரசங்க மற்றும் போதனைக் கூட்டங்களை இந்தக்காலங்களில் நடத்த முடியாது.

அப்படியானால் சுவிசேஷத்தை எப்படிச் சொல்லுவது? இதற்கு இன்டர்நெட்டைப் பயன்படுத்தி சபைமக்களுக்குப் பிரசங்கம் செய்யலாம். அதன் மூலம் மற்றவர்களுக்கு சுவிசேஷ செய்தியளிக்கலாம். இருந்தாலும் இதைவிட சுவிசேஷ சாட்சியுள்ளவர்களாக இந்தக்காலங்களில் இருப்பதைக் கடமையாகக் கொள்ள வேண்டும். உலகத்துக்கு ஒளியாகவும், உப்பாகவும் இருக்கும்படி இயேசு சொன்னார். பவுல் பிலிப்பியர் 2:14ல், ‘உலகத்திலே சுடர்களைப்போல பிரகாசிக்கின்ற நீங்கள்’ என்று விளக்கி கிறிஸ்தவர்கள் எப்படி இந்த உலகத்தில் வாழவேண்டியவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதை நினைவுறுத்துகிறார். இந்தக் காலங்களில் சுவிசேஷத்தை நாம் வாயால் மட்டுமல்லாமல் முக்கியமாக வாழ்க்கை நடத்தையின் மூலம் அறிவிக்கவேண்டியவர்களாக இருக்கிறோம். இன்று அநேகர் பயத்தில் இருக்கிறார்கள்; குழம்பிப்போய் இருக்கிறார்கள். இன்று காலை நான் ஒருவரோடு போனில் பேசியபோது அவருடைய சம்பளம் 20% குறைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்றும், 1000 பேர் வேலை செய்யும் அவருடைய தொழிலகம் பலரை வேலை நீக்கம் செய்ய நேரிடும் என்றும் சொன்னார். வீட்டில் இருந்து எல்லோரையும் வேலைசெய்ய வைக்கக்கூடிய தொழிலைக் கொண்டதல்ல அவருடைய தொழிலகம். இதையும்விட மோசமான நிலைக்கு அநேகர் தள்ளப்பட்டிருப்பார்கள். அன்றாடம் வேலை செய்து சம்பளம் பெற்றுக்கொண்டிருந்திருப்பவர்களுக்கு இந்தக் காலங்கள் கொடுமையானதாக இருக்கும். இது சுற்றியிருப்பவர்கள் மீது நாம் கருணைகாட்ட வேண்டிய நேரம்; அவர்களோடு அன்போடு நடந்துகொள்ள வேண்டிய நேரம்; கனிவாகப் பேச வேண்டிய நேரம்.  வாழ்க்கைப் பிரச்சனைகளோடும், உயிர்பயத்தோடும் இருப்பவர்களுக்கு நாம் ஆறுதல் சொல்ல வேண்டிய நேரமிது. நம்முடைய வாழ்க்கையும், வாய்ப்பேச்சும் இந்தக்காலங்களில் சுற்றியிருப்பவர்களுக்கு ஒளியூட்டுவதாக இருக்கவேண்டும். சுவிசேஷத்தைப் பற்றியும், சத்தியத்தைப் பற்றியும் இந்த நேரத்தில் நாம் எவரோடும் தர்க்கங்களில் ஈடுபடக்கூடாது; வாக்குவாதம் செய்யக்கூடாது. அன்போடு ஆண்டவரின் செய்தியை நேரத்திற்கு தகுந்தமுறையில் பயன்படுத்தவேண்டும்.

————————————————————————————————————

போதகர் பாலா அவர்கள் நியூசிலாந்திலுள்ள சவரின் கிறேஸ் சபையில் கடந்த 33 வருடங்களாக போதகராக பணிபுரிந்து வருகிறார். பல்கலைக் கழக பட்டதாரியான இவர் தென் வேல்ஸ் வேதாகமக் கல்லூரியில் (South Wales Bible College, Wales, UK) இறையியல் பயின்றவர். பலரும் விரும்பி வாசிக்கும் திருமறைத்தீபம் காலாண்டு பத்திரிகையின் ஆசிரியராகவும் அவர் இருந்து வருகிறார். அத்தோடு, அநேக தமிழ் நூல்களை அவர் எழுதி வெளியிட்டுக் கொண்டிருப்பதோடு, ஆங்கில நூல்களையும் தமிழில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டு வருகிறார். இவருடைய தமிழ் பிரசங்கங்கள் ஆடியோ சீ.டீக்களில் தொடர்ந்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. கடவுளின் வசனத்தை எளிமையான பேச்சுத் தமிழில் தெளிவாகப் பிரசங்கித்து வருவது இவருடைய ஊழியத்தின் சிறப்பு.

கோவிட்-19

ஆளுகிறவர் எச்சரிக்கிறார், ஜாக்கிரதை! – கோவிட்-19

இது கோவிட்-19ன் காலம்! படுக்கப்போகும் நேரத்தில் இருந்து காலையில் கண்விழிக்கும்வரை அதுதானே நினைவில் இருக்கிறது. அடுத்து என்ன நடந்திருக்கிறது என்று நானும் பாக்ஸ் நியூசில் (Fox news) இருந்து எல்லா ஆங்கிலச் செய்திகளையும் ஒரு நாளில் இரண்டு தடவைகளாவது பார்த்துவிடுகிறேன். எப்படிப் பார்க்காமல் இருக்கமுடியும்? ஒவ்வொரு நாளும் கோவிட்-19 வைரஸால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தொகை அதிகரித்து வருவது மட்டுமல்லாமல் இறந்துகொண்டிருப்பவர்களின் தொகையும் அதிகரித்து வருகிறதே. அதுவுமில்லாமல் ஒவ்வொரு நாளும் தேசங்களின் அரசாங்கங்கள் புதிது புதிதாக நாட்டு மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை பாதிக்கும்படியான, அதே நேரம் அவசியமான அநேக நடவடிக்கைகளை எடுத்துவருகின்றன; அதையெல்லாம் நாட்டு மக்களின் நன்மையைக் கருதியே செய்துவருகிறார்கள். வைரஸால் மேலும் அதிகமானோர் பாதிக்கப்பட்டுவிடக்கூடாது என்றே அவர்கள் கருத்தோடு செயல்பட்டு வருகிறார்கள். [மேலும் வாசிக்க இங்கே அழுத்தவும்]


கொரோனாவும் வீட்டுச்சிறைவாசமும்!

கொரோனா வைரஸ் வெகுவேகமாக உலகெங்கும் பரவி வருகிறது. இத்தாலி, ஸ்பெயின் ஆகிய ஐரோப்பிய நாடுகளில் உயிர்ச்சேதம் அதிகம். இந்த நாடுகள் எப்போதோ முழு தேசத்தையும் ஆள்நடமாட்டமில்லாதவகையில் கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்டுவந்திருக்கின்றன. ஒவ்வொன்றாக நாடுகள் தீவிர நடவடிக்கைகள் எடுத்து நாட்டு மக்களை ஆறு மாதங்களோ (ஆஸ்திரேலியா) சில வாரங்களுக்கோ (பிரிட்டன், இந்தியா, ஸ்ரீ லங்கா), அல்லது ஒரு மாதமோ (நியூசீலாந்து) வீடுகளிலேயே இருக்கும்படி அறிவித்து வருகிறார்கள். மலேசியா, பிலிப்பீன்ஸ் போன்ற நாடுகளில் மிலிட்டரி மக்கள் நடமாட்டத்தைத் தடுக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறார்கள். அமெரிக்காவின் சில முக்கிய மாநிலங்களிலும் இதேநிலைதான். கொரோனா வைரஸுக்கு எந்த மருந்தும் இல்லாததால் அது பரவுவதைத் தடுப்பதற்கே இந்த நடவடிக்கைகள் எல்லாம். வெறுமனே வீட்டில் இருங்கள் என்று சொன்னால் மக்கள் அதைச் செய்வதில் அக்கறை காட்டமாட்டார்கள் என்பதாலேயே போர்க்கால அதிரடி நடவடிக்கைகளை அரசுகள் எடுக்கவேண்டியிருக்கிறது. மேலை நாட்டானாக இருந்தாலும், கீழைத்தேசத்து மனிதனாக இருந்தாலும் மனிதன் மனிதன்தானே! இன்றைக்குச் செய்தியில் வாசித்தேன், நாளை மட்டுமே கடைகள் திறந்திருக்கும் என்பதால் என் நகரத்தில் துப்பாக்கி விற்கும் கடையொன்றில் பெரிய கியூ நின்றதாம். மக்களின் நலன் பாதிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில் மனிதன் ஏன் துப்பாக்கி வாங்குவதில் ஆவல் காட்டுகிறான்? கடைக்காரனே இதுபற்றி கவலை கொண்டு போலீஸுக்குப் போன் செய்திருக்கிறானாம். தன் உயிருக்கும் உடமைக்கும் ஆபத்து வருகிறது என்கிறபோது மானிடனின் மூளை எந்தவிதத்திலெல்லாம் வேலை செய்கிறது! மனிதன் உணர்வில்லாதவனாய் இருக்கிறான் என்று வேதம் சும்மாவா சொல்லுகிறது. [மேலும் வாசிக்க இங்கே அழுத்தவும்]