தோற்றமும், வளர்ச்சியும் (3)

அமெரிக்காவில் டிஸ்பென்சேஷனலிசத்தின் வளர்ச்சி பற்றி கடந்த இதழில் பார்த்தோம். டிஸ்பென்சேஷனலிசத்தைப் பற்றி முழுமை யாக விளங்கிக் கொள்வதற்கு இதுவரை வந்துள்ள ஆக்கங்களை வாசித்தபின் இந்த இதழில் வருவதையும் வாசிப்பது அவசியம். டீ. எல். மூடி (Dallas Theological Seminary), ஆர். ஏ. டோரி போன்றவர்களால் அமெரிக்காவில் காலூன்றி வளர்ந்த டிஸ்பென்சேஷனலிசம் மேலும் தீவிர மாக எப்படி வளர்ந்தது என்பதை இனிப்பார்ப்போம்.

ஸ்கோபீல்டின் வேதாகமக் குறிப்புகள்:

இப்படியாக வளர்ந்த டிஸ்பென்சேஷனலிசம் 20ம் நூற்றாண்டின் முதல் முப்பது ஆண்டுகளில் அதிதீவிரமாக தன்னுடைய கோட்பாடுகளை பரப்பியது. டிஸ்பென்சேஷனலிசத்தின் சில பத்திரிகைகளும், நூல்களும் இக்காலத்தில் சுவிசேஷ இயக்கத்தில் பெரும் தாக்கங்களை ஏற்படுத்தின. இவற்றில் ஸ்கோபீல்டின் வேதாகமக் குறிப்புகள் (Scofield Bible Notes) முதலிடத்தைப் பெற்றிருந்தது. சுவிசேஷ இயக்கத்தில் இது ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை எழுத்தில் விபரிப்பது கஷ்டமானது. அந்தளவுக்கு ஸ்கோபீல்டின் வேதாகமக் குறிப்புகள் பிரபல்யம் பெற்றன. இப்படியான குறிப்புகளை வேதாகமத்துக்கு எழுதி அதற்குள் நுழைத்து வெளியிடும் நோக்கத்தை ஸ்கோபீல்ட் முதன் முதலாக 1901ல் சீ கிளிப் மாகாநாட்டில் (Sea Cliff Conference) கெபேலின் (Gaebelein) என்பவருடன் விவாதித்தார். 1909ல் அதன் முதல் பதிப்பு வெளிவந்தது. வேதாகமத்தில் திணிக்காமல் இந்தக் குறிப்புகளை ஸ்கோபீல்ட் (Scofield) தனியாக ஒரு நூலாக வெளியிட்டிருப் பாரானால் அவற்றை வெகு சீக்கிரத்தில் மக்கள் மறந்திருப்பார்கள். ஆனால், வேதத்தையும், ஸ்கோபீல்டின் குறிப்புகளையும் ஒப்பிட்டு ஆராயத்தெரியாத ஆயிரக்கணக்கானோர் இதனை வாங்கிப் படித்து இதன் இரசிகர்களானார் கள். இந்தக் குறிப்புகள் லிபரலிசத்துக்கு எதிராக வேதத்தின் பிரதானமான கோட்பாடுகளை வலியுறுத்துகிற நல்ல காரியத்தை செய்திருந்தாலும், வேத அறிவில்லாதவர்களை பாதிக்கக்கூடிய ஆபத்துக்களையும் உள்ளடக்கியிருந் தது. வேத அறிவில்லாதவர்களும், புதிய விசுவாசிகளும் ஸ்கோபீல்டின் வேதாகமக்குறிப்புகளை மட்டும் வாசித்துவிட்டு தங்களை இறையியல் வல்லு னர்களாக கருதுகின்ற நிலையும் உருவாகியது. 1917லும் பின்பு 1967லும் ஸ்கோ பீல்டின் குறிப்புகள் திருத்தி வெளியிடப்பட்டன. 1967ம் ஆண்டு திருத்தத் தின் ஆசிரியர் குழுவில் பிரேங் ஈ. கெபேலின் (Frank E. Gaebelein), வில்லி யம் கல்பர்ட்சன் (William Culbertson), சார்ள்ஸ் பெயின்பர்க் (Charles Fainberg), அலன் மெக் ரே (Allan Mac Rae), கிளேரன்ஸ் மேசன் ஜூனியர் (Clarence Mason Jr.,), அல்வா ஜே. மெக்ளேயின் (Alva J. McClain), வில்பர் ஸ்மித் (Wilbur Smith), ஜோன் வெல்வூர்ட் (John Walvoord) ஆகிய எட்டு பேரும் இருந்தனர். இந்தக்குழுவின் தலைவராக ஈ. சூலர் இங்கிலிஸ் (E. Schuyler English) தலைவராக இருந்தார்.

Continue reading →